Հայ
Հայաստան եւ Արցախ
Գոհաբանութեան տօնին առիթով. ՀԲԸՄ «Հայ Կին»-ի եւս մէկ բարեգործական ձեռնարկ՝ ի նպաստ հայրենիքի կանանց
Դեկտեմբեր 05 , 2019 , 10:04
Գոհաբանութեան տօնին առիթով. ՀԲԸՄ «Հայ Կին»-ի եւս մէկ բարեգործական ձեռնարկ՝ ի նպաստ հայրենիքի կանանց

ՆՈՐ ՕՐ, ԼՈՍ ԱՆՃԵԼԸՍ. Հայաստանի մէջ յղի կիներուն օգնութեան եւ զարգացման կեդրոններու բարգաւաճման նպատակով կատարուեցաւ եւս մէկ ձեռնարկ, այս անգամ Գոհաբանութեան տօնին առիթով։ Լոս Անճըլըսի մէջ հայ կնոջ դերը գնահատող եւ պաշտպանող ՀԲԸՄ «Հայ Կին» միաւորումին կազմակերպութեամբ, հաւաքոյթը տեղի ունեցաւ Փասատինայի ՀԲԸՄ-ի կեդրոնի «Պոյաճեան» սրահէն ներս՝ Շաբաթ, 23 Նոյեմբեր 2019-ին։

 

Կազմակերպիչ մարմինին անունով Վանիա Վարձպետեան Կորտեան բացման խօսքը արտասանելով, նախ բարիգալուստ մաղթեց ներկաներուն, որոնք միշտ քաջալերած են «Հայ Կին»-ի ծրագիրները իրենց ներկայութեամբ,  նիւթապէս ու բարոյապէս աջակցելով հայրենիքի մէջ մեր քոյրերուն եւ մայրերուն զանազան կարիքներուն։ Առ այդ, «Պատուոյ վկայագիրներ» շնորհուեցան Շաքէ Եկաւեանին եւ Ժանէթ Գէորգեանին, իրենց երկարամեայ նուիրումին եւ աջակցութեան համար։ «Պատուոյ վկայագիրներ» շնորհուեցան նաեւ ՀԲԸՄ «Հայ Կին» հեռուստածրագրի երկու խօսնակներուն՝ Մերի Մուրատեանին եւ Լուսինէ Նալպանտեանին, որոնք նոյնպէս իրենց ազնիւ եւ անձնուէր մասնակցութիւնը բերած են եւ այդ ծրագիրը յաջողցնելու համար։

 

Ապա, խօսք առաւ ՀԲԸՄ-ի Վ. եւ Թ. Մանուկեան վարժարանի Հայերէնի բաժանմունքի վարիչ Օրդ. Լորա Գույումճեան, որպէս օրուան գլխաւոր բանախօս։ Անոր խօսքը հետաքրքրական էր, տեղեկութիւններով հարուստ։ Ամերիկեան թէ համաշխարհային պատմական, կրօնական, հայկական եւ անձնական օրինակներով, ան ներկայացուց Գոհաբանութեան տօնին ծագումը, իմաստն ու բնոյթը։

 

Գոհաբանութեան տօնը ամերիկեան ըլլալով հանդերձ, Ամերիկայի սահմաններէն դուրս եկած է ու նշուած է նաեւ այլ երկիրներու մէջ։ Գաղափարը նոյնն է։ Ընկալեալ սովորութեան համաձայն, տարին մէկ անգամ իրարու հետ հաւաքուելով կը տօնուի ու Աստուծոյ շնորհակալութեան, երախտագիտութեան եւ գոհունակութեան զգացումներու բնոյթ կը կրէ։ Սակայն, Աստուծոյ շնորհակալ ըլլալը եւ իրեն գոհաբանութիւն յայտնելու սովորութիւնը շատ աւելի հին է Ամերիկայի պատմութենէն։ Աստուծոյ գոհաբանութիւնը սկիզբ առած է Հայր Աբրահամի օրերէն,  հասնելով մինչեւ Յիսուսի առաջին պատարագը, «Վերջին ընթրիքը», որուն հետեւած են բոլոր քրիստոնեաները եւ եկեղեցիները, յատկապէս Հայց. Առաքելական եկեղեցւոյ պատարագը, որ գոհաբանութեան պատարագ կը սեպուի. «Գոհաբանութիւն Աստուծոյ որ իր միակ որդին զոհեց աշխարհի փրկութեան համար»։ Ամէն անգամ «Փառք Աստուծոյ» բարձրաձայնելով, իւրաքանչիւրս Աստուծոյ գոհաբանութիւն եւ երախտապարտութիւն յայտնած կ՚ըլլանք, որպէսզի անոր օրհնութեան արժանի դառնանք, ըսաւ Օրդ. Գույումճեան։

 

Այնուհետեւ, խօսք առաւ ՀԲԸՄ «Հայ Կին» միաւորումի ատենապետուհին՝ Տիկ. Սոնա Եագուպեան, որ հակիրճ կերպով ներկայացուց ծրագիրին նպատակը, նախորդ տարուան իրագործուած աշխատանքներն ու կեդրոններուն ընթացքը: Կ՚արժէ նշել, թէ շուտով պիտի բացուի վեցերորդ կեդրոն մը Արցախի մէջ։ Ան կարեւոր համարեց այս նախաձեռնութիւնները, որոնք առողջ եւ ուրախ հայ կնոջ ապագան կերտելով, խրախուսելով եւ յաջողութիւններու դուռ բանալով, կը վերաորակաւորեն ամբողջ ընտանիք մը, գաղութ մը եւ հետեւաբար երկիր մը՝ առողջ հայ ընտանիքներով։

 

Հանդիսութիւն-ճաշին ընթացքին ելոյթ ունեցաւ Լոս Անճելըսի հայ համայնքէն սիրուած երգչուհի Տիկ. Արփի Այնթապլեան, դաշնամուրի ընկերակցութեամբ Տիկ. Սիւզի Պաղտոյեանի. իսկ զուգերգով մը իրենց միացաւ Տիկ. Սիւզի Մազմանեան։ Անոնք ներկայացուցին սիրուած ժողովրդական եւ էսդրատային երգեր՝ նուիրուած հայրենիքին եւ մարդկութեան։ Ձեռնադաշնակի վրայ (աքորտէոն), ելոյթ ունեցաւ երկու անգամ «Կրամի» մրցանակակիր իտալացի արուեստագէտ Նիք Արիոնտոն, նուագելով փունջ մը համշխարհային եւ հայ երաժշտութեան հանրածանօթ ու սիրուած կտորներ։

 

Գոհաբանութիւն եւ փա՛ռք Աստուծոյ, որ մեզ օժտած է ուրիշին ցաւը եւ վիճակը հասկնալու կարողութեամբ։ Բարեգործութիւնն ու ուրիշին օգնելու կամեցողութիւնը՝ պարզապէս Աստուծոյ հանդէպ շնորհակալութիւն յայտնելու առիթներ են, որոնք ցոյց կու տան, թէ աշխարհի մէջ բարիքը կը տիրէ, հակառակ անոր, որ երբեմն հանգամանքները յուսախաբութիւն կը պատճառեն։ Սակայն միւս կողմէ, ինքնաբերաբար մեր շնորհակալ սիրտերէն կը բխի մարդկութեան յոյս տալու հրաշագործ ուժն ու միջամտութիւնը՝ Աշխարհի բարելաւութիւնը։ Սա մեր մարդկային հրաշք բնաւորութիւնն է, որ Աստուած ստեղծած է։

 

ՍԵՒԱՆ ՏԷՐ ՊԵՏՐՈՍԵԱՆ


Լրահոս - 25 Փետրուար 2020
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։