Հայ
Ամերիկահայ կեանք
«ԶՈՒԱՐԹՆՈՑ» ՊԱՐԱԽՈՒՄԲԸ ԶՈՒԱՐԹ ԵԼՈՅԹՈՎ Համոյթի Դեկտեմբեր 14-ի համերգի առթիւ
Յունուար 03 , 2020 , 13:29
«ԶՈՒԱՐԹՆՈՑ» ՊԱՐԱԽՈՒՄԲԸ  ԶՈՒԱՐԹ ԵԼՈՅԹՈՎ  Համոյթի Դեկտեմբեր 14-ի համերգի առթիւ

ՆՈՐ ՕՐ, ԼՈՍ ԱՆՃԵԼԸՍ.-

 

   «…Պարարուեստը միայն ոտքերի եւ ձեռքերի շարժում չէ: Այն պէտք է իմաստ ունենայ եւ համահունչ լինի գաղափարին, երաժշտութեանը, տարազին: Եւ այդ ամէնը պարի լեզուով ճշգրտօրէն ցուցադրելու համար անհրաժեշտ է կատարողական վարպետութիւն»,– ասում է Լոս Անճելըսի «Զուարթնոց» պարային համոյթի գեղարուեստական ղեկավար, ճանաչուած պարուսոյց Վարդան Աղաջանեանը` յիսունին բարեւ ասող, հայկական պարի փորձառու մասնագէտը:

   Միանգամայն ճիշդ մեկնաբանում: Այնուհանդերձ` ի՞նչ է պարը: Ինչո՞ւ ենք մենք այդքան արժէք տալիս արուեստի այդ ճիւղին: Որովհետեւ, մենք գիտենք, որ պարը հայերիս համար հոգեւոր, մշակութային, կենցաղային  բարքերի եւ սովորութիւնների մեկնաբանման, ցուցադրման անխօս պատմութիւնն է, որին պիտի հաղորդակից լինի ամէն մի հայորդի, որ տարիքում էլ, որ նա լինի:

      «Զուարթնոց» պարային համոյթի ղեկավար Վարդան Աղաջանեանը պարել սկսել է 8 տարեկան հասակից: Նրա առաջին պարուսոյցն է եղել շնորհալի մենապարող Ռաֆայէլ Պօղոսեանը:

   1986-ին Վարդանը մաս է կազմում պարարուեստի յայտնի գիտակներից մէկի` Բորիս Գէորգեանի ղեկավարած Հայաստանի ճանաչուած «Բերդ» պարախմբի:

   Երեք տարի այդ պարախմբում պարելուց յետոյ, 1989թ. Վարդան Աղաջանեանը ընտանեօք հանդերձ արտագաղթում է Միացեալ Նահանգներ եւ կարճ ժամանակ անց, անցնում  աշխատանքի` Կլենտէյլի Համազգայինի կենտրոնում` որպէս մանկահա­սակ երեխաների պարուսոյց:

    1997-ին, արդէն պարարուեստի գիտելիքներին լաւագոյնս գիտակ Վարդանը որոշում է անկախ կարգավիճակով շարունակել իր գործունէութիւնը: Եւ այդ որոշման ճշմարտացի լինելը hաստատւում է մօտակայ ամուսնութեամբ, որ նա կնքում է Հայաստանի լաւագոյն մենակատար-պարուհինե­րից մէկի` Արմինէ Մարտիրոսեանի

հետ: Նորաթուխ ամուսինները որոշում են համատեղ ուժերով հիմնել Հայկական Պարի կենտրոն, որպէսզի հայաշատ Կլենտէյլի (ոչ միայն) հայ մանուկներն ու պատանիները կարողանան հայկական պարեր սովորել:

   Ներկայիս, աւելի քան 250 հայ աշակերտներ եւ ուսանողներ են պարել սովորում Վարդան եւ Արմինէ Աղաջանեանների հոգածութեան ներքոյ: 2011 թուականին նրանց ղեկավարած «Զուարթնոց» պարային համոյթը նշեց իր հիմնադրութեան 20-ամեակը, որի կապակցութեամբ Հայաստանի Մշակոյթի նախարարութիւնը Վարդան Աղաջանեա­նին պարգեւատրեց ոսկեայ շքանշանով, իսկ Սփիւռքի նախարարութիւնը արժա­նացրեց «Կոմիտաս» շքանշանի: Նոյն թուականին Վարդանը մի քանի պարեր բեմադրեց Սիտնիի պարախմբի համար:

   2013-ին Վարդան Աղաջանեանը պարգեւատրուեց Գիւմրու քաղաքապետարանի կողմից: Յաջորդիւ` շքանշաններ եւ պարգեւատրումներ Սփիւռքի նախարարութեան եւ Հայաստանի Պարարուեստի միութեան կողմից:

   Վարդան Աղաջանեանի հիմնական գործակիցը կինն է`Արմինէն, որը պարել սկսել է ինքնուրոյն, շատ փոքր տարիքից` զարմացնելով թէ՛ ընտանիքի անդամներին եւ թէ՛ մտերիմ բարեկամներին: Արմինէի առաջին ուսուցիչն է եղել ընտանիքի բարեկամ, պարու­սոյց Ղուկաս Ղուկասեանը: Նրա մօտ երկու տարի մարզուելուց յետոյ, Արմինէն դառնում է ճանաչուած մասնագէտ Յովսէփ Շամամեանի ղեկավարած «Բարեկամու­թիւն» պարի համոյթի անդամ:

   Քիչ ժամանակ անց Արմինէն դառնում է համոյթի առաջատար մենապարուհիներից մէկը եւ համոյթի հետ ելոյթներ ունենում աշխարհի ճանաչուած բեմերում (Ֆրանսիա, Գերմանիա, Շվեյցարիա, Լեհաստան, եւն.):

   1991թ. Արմինէն ներգրաւուում է Հայկական Պարի Ակադեմիայի մէջ, ու որոշ  ժամանակ անց, դառնում է պարային արուեստի նշանաւոր գործիչ Նորայր Մեհրաբեանի ղեկավարած հռչակաւոր «Բարեկամութիւն» համոյթի անդամ:

    Պարի Ակադեմիայում չորս տարի ուսանելուց յետոյ, Արմինէն անմիջապէս ընդունւում է` նախկինում լաւագոյնս յայտնի մենապարող եւ պարերի բեմադրիչ Սուրէն Չանչուրեանի ղեկավարած Հայաստանի Պարի Պետական համոյթի մէջ:

   1998-ին Արմինէն տեղափոխւում է Միացեալ Նահանգներ եւ մէկ տարի անց ամուսնա­նում Վարդան Աղաջանեանի հետ: Ներկայիս Արմինէն «Զուարթնոց» պարային համոյթի պարերի բեմադրիչն է եւ տնօրէնը: 2017 թ. յատուկ մրցանակ է ստանում Հայաստանի Պարի Ակադեմիայի կողմից, իսկ 2018 թուականին Հայաստանի Մշակոյ­թի նախարարի կողմից պարգեւատրւում է ոսկէ շքանշանով:

***

   Այժմ գանք «Զուարթնոց» պարային համոյթի` Դեկտեմբեր 14-ին John Wayne Performing Arts Center-ում կայացած`համոյթի 30-ամեայ յոբելեանական համերգին:

   «Զուարթնոց» պարային համոյթի ղեկավարներ Վարդան եւ Արմինէ Աղաջանեանները հիանալի, բացառիկ, սովորականից տարբեր մտայղացմամբ լեփ-լեցուն հանդի­սա­սրահի հանդիսատեսին պարային համոյթի կատարողական ոճի բոլորովին մի նոր տարբերակ ցուցադրեցին:

   Իրականում` սա սոսկ համերգ չէր սովորական ըմբռնմամբ: Սա` պարի լեզուով մեր

ժողովրդի, Հայաստան աշխարհի հազարաւոր տարիների պատմութիւնն էր` պաստառի վրայ ցուցադրուող պատկերներով, նիւթին` միանգամայն համահունչ հիա­նալի տեքստով, երաժշտու­թեամբ եւ շէնշող պարերի համաձուլուածքով:

   «Զուարթնոց» պարային համոյթի մեր ջահելները «պատմութեան քառուղիներով» մեզ տեղափոխեցին հայ ժողովրդի պատմութեան խորքերը ու բերին ետ` դէպի այսօրը: Եւ այդ պատմութեան մէջ կար խինդ, ուրախութիւն, ինչպէս եւ վիշտ, պայքար, ամպամած եկնքում ճախրող, մութից դէպի լոյսը ձգտող, ազատութիւն փնտռող ճերմակ աղաւնին:

   Կար նաեւ եղեռն, կոտորած, հերոսացած Արցախ, հայ ազգի մեծաթիւ Մեծեր, որոնցից մեծամեծ Կոմիտասն իր «Հով արէք»-ով յոյս էր տալիս հայ շինականին չվհատուել, որովհետեւ նրա դարդին դարման կ՚ անի մեր երկնաքեր սարերից փչող զով քամին. պառկիր սարի լանջին` հայեացքդ դէպի վեր, դէպի երկինք, եւ տես թէ ինչպէս է երկինքը պարզւում: Քիչ  անց  քեզ կը  մօտենայ  Մաշտոցը  Մեսրոպ ու դէմ կ՚անի Այբբենարանը ու կ՚ ասի` Կարդա՜, կարդա քո ազգի պատմութիւնը, յետոյ դէմքդ շրջիր ու նայիր Խաչքարերին, որոնց տակ քո նախապապերն են թաղուած, ու աշխատիր այնպէս ապրել, որ արժանանաս Խաչքարի տակ հանգչելու պատուին…, որովհետեւ Խաչքարերը յաւերժութեան կոթողներ են եւ միայն մենք է որ մեր հին պատմութիւնը օտարներին ենք  պատմում այդ հրաշք-կոթողներով…:

   «Զուարթնոց» պարային համոյթի 30 տարուայ դժուարին աշխատանքով ձեռք բերուած այս յաջող ելոյթը վկայութիւնն է այն իրողութեան, որ պարախմբի իւրաքանչիւր անդամ ապրում, շնչում է հայկական պարով: Խմբում կան անդամներ, որոնք պարում են համոյթի ստեղծման օրից, եւ որոնք չեն պատկերացնում իրենց կեանքը առանց համոյթի ղեկավարներ ընկեր Վարդանի եւ տիկին Արմինէի:

   Մեծապէս տպաւորուած եմ շնորհառատ լրագրող, երիցս բանիմաց Լեւոն Գալստեանի գրական տեքստով: Նա բոլորին յայտնի Հայաստանի հեռուստատեսութեան «Երգ երգոց» հաղորդաշարի գրական նիւթի մշտական հեղինակն է: Ի բախտաւո­րութիւն ինձ, «Երգ երգոց»-ի ինձ նուիրուած հաղորդման գրական մասն էլ է նա գրել:

   Պետք է շնորհակալ լինել «Զուարթնոց» պարային համոյթի ազգային տարազների հեղինակ տիկին Քնարիկ Պալեանին, որին յաջողուել է հայկական գոյներին համապատասխան նրբերանգներով ճոխ ու գրաւիչ դարձնել թէ՛ աղջիկների եւ թէ՛ տղայոց հագուստները:

   Ինչպէս միշտ իր բարձր դիրքում էր երաժիշտ, յօրինող, մշակող ու գործիքաւորող Անդրանիկ Մուրադեանը: Տարբեր երաժշտական գործերի միանգամայն տրամաբանական փոխակերպումներն ու  հարմոնիկ հարազատ հնչողութիւնը ականջ էր շոյում: Մուրադեանը իր գործի վարպետն է:

  Վարդան եւ Արմինէ Աղաջանեանների ղեկավարած «Զուարթնոց» պարային համոյթի 30-ամեայ յոբելեանական երեկոյի արժանի յաջողութեանը մեծապէս նպաստեց նաեւ բեմի շքեղ լուսային փոխակերպումներն ու պաստառի վրայ ցուցադրուող բծախնդրօրէն արուած նկարահանումները:

   Երեկոն իսկապէս աւարտին հրավառութեան էր նման: Ապրէ՜ք Զուարթնոցականներ: Մշտապէս եղէք հաւատարիմ Ձեր անուանը։ Զուարթ պահէք ձեզ, շէն, ուրախ կեանքով ապրէք, իսկ աղջիկներն էլ թող լինեն Զուարթուն, այսինքն` հրեշտակներ:

ՀԵՆՐԻԿ ԱՆԱՍԵԱՆ

Լրահոս - 25 Փետրուար 2020
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։