Հայ
Ամերիկահայ կեանք
Մեր Գաղափարն Ու Գործը
Յունուար 10 , 2020 , 10:43
Մեր Գաղափարն Ու Գործը

Անդրադարձ «Նոր Օր»ի Անցեալէն

Խմբագրականներու Շարք «Նոր Օր»ի

23 Հոկտ. 1951 – 15 Յունուար 1952

 

 

Ա.- Ներածական 

 

Հայ ժողովուրդի դարաւոր պատմութեան մէջ հազուադիպօրէն պատահած է,   որ 

մրցակից, հակամարտ կազմակերպութիւններ միանան ու համաձուլուին, ազգային 

հիմնական նպատակներու  իրագործումը հետապնդելու համար: Այդ բացառիկ դէպքերէն մին հանդիսացաւ կազմական ու գաղափարական լիակատար միութիւնը երեք                     յեղափոխական ու քաղաքական հոսանքներու, որոնց միաձուլումով հիմնուեցաւ  Ռամկավար Ազատական Կուսակցութիւնը 1921,  Հոկտեմբեր

1-ին: Նախորդ տասնամեակներու ընթացքին, մեր ազատագրական դաժան, արիւնալի պայքարին մէջ Հայկական սահմանափակ            մարտնչող ուժերը համադրելու եւ համերաշխ գործակցութիւն ստեղծելու յարատեւ ջանքեր

թափեր էին անոնք, որովհետեւ կը հաւատային, թէ լուռ ու գաղտնի պատրաստութեան հետ`

բոլոր տարրերուն միասնականութիւնը, զինակցութիւնը անհրաժեշտ էր ոչ միայն ազատ

Հայրենիք մը կերտելու, այլ մանաւա՛նդ, հայ ժողովուրդը ֆիզիքական բնաջնջումի աղէտներուն դէմ պաշտպանելու համար: Եւ այդ փորձերուն ու բնակցութեանց միջոցին` իրենց անուններու փոփոխութեան զիջումներու յօժարած էին:

 

Բայց իրենց իտէալներով, իրենց անձնուրաց  ու մարտական առաջնորդներով ու շարքայիններով՝ անոնք էապէս կը մնային Արմենական, Վերակազմեալ Հնչակեան ու Սահմանադրական Ռամկավար կազմակերպութիւնները, որոնք ճիշտ երեսնամեակ մը առաջ յաջողեցան իրականացնել ամբողջական միութիւն մը, ծնունդ տալով Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան: Ազգի ու Հայրենիքի անոնց խանդակաթ սէրն ու անկաշառելի նուիրումը, իրենց Հրեղէն ջերմութեան մէջ հալեցուցին այն նախապաշարումները, ոխերն ու թշնամութիւնը՝ որոնք կուտակուած էին անցեալ տարիներու ընթացքին, միմեանց դէմ անոնց դէմ անոնց մղած յաճախ դառն ու անխնայ պայքարներուն հետեւանքով: Եւ երեք գլխաւոր հոսանքներու ղեկավարներուն ու հետեւորդներուն անխառն Հայրենասիրութեան ու քաղաքական իմաստութեան բարերար արդիւնքն եղաւ, անոնց համաձուլումով հիմնադրուած Ռամկ. Ազատ. Կուսակցութիւնը, որ կը յայտնուէր՝ Սովետ Հայաստանի փրկարար ստեղծումով՝ Հայ ժողովուրդը դիմագրաւող պայմաններուն ու պահանջներուն ընդառաջելու ծրագրով ու կամքով:

        Անոնց միութիւնը, ուրեմն, սկիզբ մը չէր որ կը հաստատէր, այլ շարունակութիւն մը կը նուիրագործէր: Եւ երեսնամեակը նոր կազմակերպութեան մը ծննդեան տարեդարձը չէ, այլ նշումը միութեան մը երեք հին կուսակցութեանց միջեւ, որոնք յեղափոխական փառաշուք մարտնչումներու, ազատատենչ անվեհեր հերոսներու եւ լուսապսակ նահատակներու կերած շքեղ անցեալով մը կու գային եւ միացեալ անունի մը տակ ու համաձուլած զօրութեամբ՝ իրենց ազգային տեսիլքին մարմնացումը հետապնդել կը վերուխտէին: Բայց հիմնապէս նոր կերպով ու նշանակէտերով : Որովհետեւ Հայկական պետութեան վերականգումը՝ վճռականօրէն կը փակէր Հայ մարտական կուսակցութեանց յեղափոխական գործունէութեան շրջանը: Այլեւս արեւմտահայ նահանգներու թրքական լուծէն ազատագրման ու Հայ ժողովուրդի ազգային փրկութեան պայքարին խարիսխը կը դառնար Սովետ Հայաստանը: Որքա~ն արագ յառաջդիմէր, բարգաւաճէր ու զօրանար Հայոց դարաւոր, նուիրական երազը, որ ազատութիւնն էր իր պատմական, ամբողջական Հայրենիքին:

        Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան կազմութիւնը եւ անոր որդեգրած Ծրագիր-Նպատակը 30 տարիներ առաջ՝ անժխտելի ապացոյցներ են այդ բախտորոշ իրականութեան խոր ըմբռնումին, միութիւնը, որ տարագիր Արեւմտահայութեան ազգային ձգտումներն ու ճիգերը կազմակերպուելով ու համադրուելով՝ վերածուելու են քաղաքական հզօր գործօնի մը, որ զօրավիգ հանդիսանայ նորածին Հայաստանի, վերակարգուելու եւ ընդարձակուելու իր ներկայ ու գալիք ջանքերուն մէջ: Այդ քաղաքականութեան համոզուած ու անվեհեր ախոյեաններն եղան անոնք: Եւ գաղութահայոց մէջ իրենց հայրենանուէր քարոզչութեամբ արծարծուած ջերմ ու խանդավառ սէրը Հայաստանի Հանդէպ, անոր վերաշինութեան մատուցուած նիւթական յարաճուն օգնութիւնները և հայրենադարձը՝ անհերքելի վկայութիւնը կու տան անոնց գաղափարականին ու հետեւողական, աննահանջ գործունէութեան յաղթանակին:

        Սակայն միութեամբ նոր անունով մը վերակոչուիլը եւ նոր ուղեգծի մը որդեգրումը չի ջնջեր միացող մարմիններուն նախորդ գոյութիւնները, պատմութենէն չի սրբեր անոնց իտէալներն ու արարքները՝ իրենց հիւսած աւանդութիւններով կամ բերած հետեւանքներով: Այդպէս ալ, Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան կազմութիւնը 1921, Հոկտեմբեր ին, չ'ոչնչացներ զայն բաղկացնող հոսանքներուն նախորդ տասնամեակներու կեանքը, մղած պայքարներն ու կատարած իրագործումները: Արմենական, Վերակազմեալ Հնչակեան ու Սահմանադրական Ռամկավար կազմակերպութիւնները երբ միացան՝ իրենց յեղափոխական, գաղափարական, քաղաքական ու մշակութային ամբողջ վաստակն ու ժառանգութիւնը չշպրտուեցան չորս հովերուն, այլ զանոնք կերտողներուն հետ դարձան տարրերն ու ստացուածքը Ռամկ. Ազատ. Կուսակցութեան: Ինչպէս երկիր մը՝որ վարչաձեւ ու դրօշակ կը փոխէ, բայց չի դադրիր իրաւագէտ ըլլալէ իր ազգային բովանդակ անցեալ փառքին ու նուաճումներուն կամ քաղաք մը, կամ անհատ մը, որ նոր անուններով վերամկրտուելով, կը շարունակեն ներկայացնել նոյն ոստանն ու անձը, նոյնպէս'ս՝ Ռամկ. Ազատ. Կուսակցութիւնը օրկանական ու գաղափարական հարազատ ժառանգորդն է եւ շառաւիղը Արմենական, Վերակազմեալ Հնչակեան ու Սահմ. Ռամկավար կուսակցութեանց: Անոնց իտէալներն ու ոգին մարմնացնող, անոնց ազատ առաքելութիւնը շարունակող կազմակերպութիւնն է Ռ.Ա.Կ.ը, աւելի ընդլայնուած ծրագիրով և հիմնովին փոխուած միջոցներով, որոնք ազատ Հայաստանի մէջ, Հայ պետութեան վերականգումին փրկարար իրականութեան ճանաչումէն կը բխին:

 

        Բացայայտ այս ճշմարտութեան անբարեխիղճ խեղաթիւրումով միայն մեր հակառակորդները կրնան Ռամկ. Ազատ. Կուսակցութիւնը անուանարկել փորձել, զայն «տիրացուական», «պահպանողական» կամ «գաղութային» կոչելով, ակնարկելով անոր միութիւնը արտասահմանի մէջ կայացած ըլլալուն, թուականի մը՝ երբ Արեւմտահայութեան բոլոր հաստատութիւններն ու միութիւնները,- քաղաքական, եկեղեցական, բարեսիրական ու մշակութային՝ հակադրաբար դարձեր էին «գաղութային»: Մինչ Ռամկ. Ազատ. Կուսակցութիւնը, իր բաղկացուցիչ հոսանքներով՝ ամէնէն մարտական, ամէնէն իրապէս ազատական ու ճշմարտապէս հայրենածին Հայ քաղաքական կազմակերպութիւնը հանդիսացած է:

 

Դէպի Հարիւրամեակ (1921 – 2021)

 

ՌԱԿը իր բաղկացուցիչ հոսանքներով՝ ամէնէն մարտական, ամէնէն իրապէս ազատական ու ճշմարտապէս հայրենածին Հայ քաղաքական կազմակերպութիւնը հանդիսացած է:

 

 

 

Լրահոս - 21 Յունուար 2020
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։