Հայ
Ամերիկահայ կեանք
Հ.Բ.Ը.Մ.ը Կը Սգայ Իր Աշխարհատարած Շրջանակներուն Կողմէ Սիրուած Եւ Յարգուած Բարերարուհի Արտեմիս Նազարեանի Կորուստը
Ապրիլ 16 , 2020 , 20:53
Հ.Բ.Ը.Մ.ը Կը Սգայ Իր Աշխարհատարած Շրջանակներուն Կողմէ Սիրուած Եւ Յարգուած Բարերարուհի Արտեմիս Նազարեանի Կորուստը

 Ապրիլ 9-ին, Նիւ Ճըրզիի մէջ, Քորոնավիրուսի պատճառած առղջական բարդութիւններու եւ կարճատեւ հիւանդութեան իբր հետեւանք, կեանքին հրաժեշտ տուաւ Արտեմիս Նազարեան, որ հայաշխարհին ծանօթ էր իբր բարեսրտութեամբ, ջերմ հոգածութեամբ եւ արատաձեռնութեամբ փայլող ազնուականութեան տիպար: 

Հ.Բ.Ը.Մ.ի Նախագահ Պերճ Սեդրակեան այս առթիւ կը նշէ, թէ «կարելի չէ պարզ խօսքերով արտայայտել այն խոր վիշտը եւ յուզումը որ Արտեմիսի մեկնումը կը պատճառէ բոլոր անոնց, որոնք  անձնական թէ ընդհանրական բազմաթիւ ջերմ յուշերով կապուած էին իրեն:  Միշտ իր ամուսնոյն,  մեծ բարերար եւ Կեդրոնական Վարչական Ժողովի նախկին անդամ Նազար Նազարեանի կողքին, անոր արատաձեռնութեան բարիքները վայելած են շատ շատեր, տարբեր համայնքներու, սերունդներու, աշխահամասերու եւ Հայաստանի մէջ:»                                                                   

 Արտեմիս Թօփճեան Նազարեան (1932-2020) 

 

Ծնեալ Թօփճեան, 1932-ին Հալէպ, Սուրիա, նախախնամութեամբ որոշուած իր կեանքի հետագայ ուղին, իր լայնասրտութիւնը, ազնիւ բնաւորութիւնը եւ նախաձեռնութեան ոգին, զինք պիտի դարձնէին իր անմիջական համայնքին մէջ թէ աշխարհի տարածքին, հազարաւորներու վրայ իր յատուկ դրոշմով ճանչցուած անձնաւորութիւն մը: Ան իր ներդրումը ունեցաւ անթիւ յանձնախումբերու, եկեղեցասէր տիկնանց խմբակցութիններու, իր բնակավայր Էնկըլվուտի Կանանց Ակումբի,  որոնց շարքին նաեւ այլ ընկերային եւ մշակութային ձեռնարկներու մէջ: Իր պատմելու բնատուր հակումին անսպառ նիւթ կը հայթայթէին մարդասիրական նպատակներէ մղուած իր բազմաթիւ եւ յաճախակի ճամբորդութիւններն ու արկածախնդրութիւները:

Հօրենական ընտանիքը Ամերիկայ փոխադրուած էին երբ ինք տակաւին երախայ էր: Մեծցած եւ կազմաւորուած էր Ուոթըրթաունի մէջ, Մէսէչուսեց եւ աւարտած Պոսթընի Համալսարանը որպէս գերազանց ուսանող, հաշուագիտութեան ճիւղին մէջ: Ամուսնացած էր ապագայ մեծ բարերար Նազար Նազարեանի հետ, զաւակը Լիբանանի հանրածանօթ բարերարներէն Լեւոն Նազարեանի, որ մասնագիտացած իբր դեղագործ, միացած էր ընտանիքի Պէյրութի մէջ հիմնուած հիւսուածեղէնի միջազգային ընկերութեան:

 

Ընկերութեան Ամերիկայի մէջ ծաւալած գործարարական փայլուն յաջողութիւնը առիթ ընձեռած էր Նազարեան զոյգին, յառաջ տանելու Նազարեան ազնուական գերդաստանի ընկերային ծառայութեան փայլուն աւանդութիւնը, զիրենք դարձնելով բարեգործութեան հզօր եւ ազդեցիկ գոծօն մը, որուն բարերար ազդեցութիւնը իր դրսեւորումը պիտի գտնէր հայկական համայնքային կեանքի բոլոր մարզերուն մէջ, Հայ Եկեղեցիէն եւ Հ.Բ.Ը.Մ.ի վարժարաններէն մինչեւ ընկերային կեդրոններ, արուեստի գործունէութիւններ, առողջապահական յառաջադէմ կառոյցներ եւ մարդասիրական օգնութեան նախաձեռնութիւններ աշխարհի տարածքին:

 

 

Արտեմիս եւ Նազար Նազարեան 

 

Ըլլալով կրթութեան կենսական դերին խորապէս հաւատացող եւ արուեստները հովանաւորող անձնաւորութիւն մը, Արտեմիս Նազարեան լայն աջակցութիւն բերած էր Հ.Բ.Ը.Մ.ի ուսանողներու տրամադրուած բարձրագոյն ուսման կրթաթոշակներուն, աշխարհի տարածքին: Իր այս տեսլականին մէկ այլ դրսեւորումն էր Հ.Բ.Ը.Մ.ի Լոս Անճէլըսի Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանի նախամանկապարտէզի բաժինին կառուցումը:

 

Հայ Եկեղեցին նոյնպէս իր կեանքի բաղկացուցիչ մէկ մասը կը կազմէր: Իր անվերապահ նուիրումը եւ անխախտ հաւատարմութիւնը Էջմիածինի Կաթողիկոսութեան, ան կը վերագրէր իր Սիւլահեան մօրենական ընտանեկան ճիւղին, որմէ բազմաթիւ կօնաւորներ սերած էին: Ընտանիքի այլ անդամներ գործօն եղած էին քաղաքական կեանքի մէջ, ուրկէ եւ իր հետաքրքրութիւնն ու աշխոյժ մասնակցութւնը հայ կեանքէն ներս զանազան ընկերային եւ համայնքային գործունէութիւններու:

 

Նիւ Եորքէն Էջմիածին, Պէյրութէն Լոս Անճէլըս, Պուէնոս Այրէսէն Հալէպ, անպայման կարելի է գտնել յուշատախտակ մը, անուանակոչուած շէնք մը, կամ յուշանկար մը, որ կը ներկայացնէ Արտեմիսի գոհունակ մասնակցութիւնը Կեդրոնի մը, դպրոցի մը կամ առողջապահական ծառայութեան կեդրոնի մը բացման արարողութեան, կամ զինք գնահատելու համար կազմակերպուած ձեռնարկի մը լուսանկարը, ուր ան կը տեսնուի շրջապատուած հայկական տարբեր կառոյցներու հոգեւոր կամ քաղաքական առաջնորդներով ու պաշտօնական անձնաւորութիւններով:

 

Պերճ Սեդրակեան իր ակնարկութեան մէջ նաեւ կ'ընդգծէ, թէ «Հ.Բ.Ը.Մ.ի եւ Էջմիածինի նկատմամբ շեշտուած հետաքրքրութեան առընթեր, Արտեմիսի էութիւնը կը կազմէին ամուսնոյն Նազարի եւ իրենց զաւակներուն հանդէպ անոր բուռն ու անսակարկ նուիրումը: Ան կարծես ներշնչման աղբիւր էր իր ամուսնոյն համար, շարունակ անոր ուշադրութիւնը սեւեռելով այս կամ այն ծրագիրին կամ նախաձեռնութեան վրայ, զորս կարեւոր կը սեպէր արժանացնելու ընտանիքի բարոյական կամ նիւթական աջակցութեան:»

 

Արտեմիս Նազարեան շրջապատուած իր սիրելի հարազատներով, ամուսինը՝ Նազար, զաւակները՝ Սեդա, Լեւոն եւ Քլոտիա, թոռները՝ Ուիլիըմ, Մէթիու, Նիքըլըս, Տանիէլա եւ Կրէկըրի

 

Ան յայտնապէս իր բարի օրինակով, իր ազգին եւ համայնքին ծառայելու գոհուակութեան ոգին փոխանցած էր իր զաւակներուն Լեւոնին եւ Սեդային, ինչպէս նաեւ իր հինգ թոռներուն, Ուիլիըմի, որ ներկայիս ատենապետն է Նիւ Եորքի Երիտասարդ Արհեստավարժներու Խումբին եւ անոր եղբօր Նիքըլըս Ալպրախթի, ինչպէս եւ Մաթիու, Կրէկըրի եւ Տանիէլա Նազարեաններուն: Տոքթ. Լեւոն Նազարեան մաս կը կազմէ Հ.Բ.Ը.Մ.ի Կեդրոնական Վարչական Ժողովի ծրագիրներու մշակման յանձնախումբին, իսկ անոր կինը, Քլոտիա Նազարեան, անդամ է եւ գլխաւորած է միութեան մէկէ աւելի յանձնախումբեր:

 

Նկատի ունենալով որ ներկայի արտակարգ իրադրութեան մէջ, ընտանիքի անմիջական անդամներ պարտադրուած են առանձինն սգալու իրենց կորուստը, զրկուած իրենց ազգականներու եւ բարեկամներու սերտակցութեան ընձեռած սփոփանքէն, Հ.Բ.Ը.Մ.ը ստեղծած է յատուկ կայք մը, ուր համայնքի անդամներ կրնան իրենց վշտակցութիւնը յայտնել Նազարեան ընտանիքին. rememberingartemis.com

 

Պերճ Սեդրակեանի խօսքերով, «Մինչ հետագային աւանդական յուշահագրութիւններ եւ գնահատանքի ձեռնարկներ վստահաբար արդար տուրք պիտի մատուցանեն Արտեմիսի բարերարութիւններուն եւ ազգասիրական ամբողջանուէր արարքներուն, իր կեանքի ապրող օրինակը, որպէս ներշնչման աղբիւր եւ խօսուն վկայութիւն պիտի շարունակէ մնալ Հ.Բ.Ը.Մ.ի եւ Հայոց ժամանակակից պատմութեան էջերուն վրայ:»

 

Ընտանիքին փափաքով, յարգելու համար իր խոր համակրանքը եւ աջակցութիւնը երիտասարդ տաղանդներու, կը խնդրուի փոխան ծաղկեպսակի նուիրատուութիւնները կատարել Հ.Բ.Ը.Մ.ի Կատարողական Արուեստներու Արտեմիս Նազարեան Կրթաթոշակի Ֆոնտին հետեւեալ հասցէին. agbu.org/artemisnazarian  

 

Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութիւնը (Հ.Բ.Ը.Մ.) աշխարհի մեծագոյն ոչ-շահամէտ հայկական կազմակերպութիւնն է, նուիրուած հայեցի ինքնութեան եւ ժառանգութեան պահպանումին եւ մշակումին՝ կրթական, մշակութային եւ մարդասիրական ծրագիրներով: Միութեան գործունէութիւնները բարերար ազդեցութիւն կը բերեն տարեկան 500,000-է աւելի անձերու կեանքերէն ներս,  Հայաստանի ու Արցախի մէջ եւ Սփիւռքի տարածքին: Իր հիմնադրութենէն ի վեր, Հ.Բ.Ը.Մ.ը հաւատարիմ մնացած է համայն հայութեան բարօրութեան ապահովումին ուղղուած իր գլխաւոր առաքելութեան: Յաւելեալ տեղեկութիւններու համար՝ այցելեցէք www.agbu.org կայքէջը:

 

 

 

Լրահոս - 09 Օգոստոս 2020
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։