Հայ
Գաղութներ
Միութիւնը դարբնոց… Իրանահայ միութեան վարչութեան ընտրութեան առիթով
Մարտ 30 , 2017 , 15:51
Միութիւնը դարբնոց… Իրանահայ միութեան վարչութեան ընտրութեան առիթով

Հրատարակելով սրտաբուխ այս գրութիւնը, կ՚ուզենք ընդհանրացնել յօդուածագիրին բարձրաձայն մտորումները, տարածելով հայ համայնքին բոլոր կազմակերպութիւններուն վրայ, որովհետեւ, քիչ թէ շատ, բոլոր միութիւններն ալ մտահոգ են սերնդափոխութեամբ ու վերաշխուժացումով։

«Նոր Օր»

 

Շատ է գրուել ու խօսուել միութեան ուժի, միութեան ոգու և բարիքների մասին, մեր մտքի տիտաններն են մեզ պատգամել,  որչափով հաւատարիմ այդ ոգուն աշխատանք է տարւում, մեր արարքն է ապացուցում տարբեր բնագաւառներում… այդուհանդերձ կարելի է ասել, որ մեր ամերիկեան գաղթօջախում այդ գաղափարի ջատագով գոյութիւն ունեն հայկական միութիւններ, որոնք հասարակական, մշակութային և մարզական նպատակներով գործունէութեան են լծուած՝ քաջ գիտակցելով որ նրանց գոյութիւնը մեր սփիւռքեան իրականութեան մէջ խիստ կարևոր են հայ մանուկին և պատանուն դաստիարակելու որպէս գիտակից հայ, ազնիւ և գործունեայ քաղաքացի:

Անվարան պէտք է ասել, որ հայ դպրոցից յետոյ,  հայ միութիւնը մեծ առաքելութիւն ունի հայ երեխայի դաստիարակութեան տեսանկիւնից, նրա միտքն ու հոգին կոփելու հայկականութեամբ, ազգասիրութեամբ և հայրենասիրութեամբ, նաև զարգացնելու պատասխանատուութեան, միասնականութեան և նուիրուածութեան ոգին: Հայ միութիւնը նոյնպէս դարբնոց է, որը խարսխուած պիտի լինի հաւատքի, հայրենիքի և մշակոյթի անսասան սիւների վրայ: Յոյս առ Աստուծոյ մեր միութիւնները այդ ոգով են առաջնորդւում շատ-շատ աւելի մեր մատաղ սերնդին, պատանիներին և երիտասարդներին ներգրաւելով իրենց շարքերը:

Լոս Անճելըսեան հայ միութիւններից մէկը Իրանահայ միութիւնն է, որը շուրջ վաթսուն տարիների անցեալ ունի, նուիրեալ անձերի յաջորդական աշխատանքի արգասիքով ականատեսն ենք այսօրուայ հոյակապ կառոյցի, երեք յարկանի գեղեցիկ մի շէնք միութենական անհրաժեշտ նախադրեալներով: Միութիւնը որոշ չափով ձերբազատուել է բանկային մեծագումար պարտքից շնորհիւ Տէր և Տիկին Դոկտ. Յակոբ և Լուդովիկա Այնթապլեանների իշխանական նուիրատուութեամբ. թող Աստուած այսպիսի բարերար դէմքերին քաջառողջութիւն և արևշատութիւն պարգևի, որ իրենց ազգօգուտ նուիրատուութիւններով մեծ ծառայութիւն են մատուցում հայապահպանման գործին:

Միութեան կողմից գրաւոր հրաւէր էի ստացել Կիրակի, Մարտ 19, 2017-ի կայանալիք վարչութեան ընտրութեան համար, որի հիման վրայ ես ևս ներկայ էի գտնուել: Սա երկրորդ անգամն էր, դարձեալ միութեան ընդհանուր անդամների թուի համապատասխան շատ սակաւ ներկայութիւն, նոյնիսկ մէկ չորրորդ թիւը չլրացնող. ո՞ւր էին միութենականները, ինչո՞ւ չէին ներկայացել, կարելի է քանի տեսակ պատճառներ թուարկել, թերևս նկատի ունենալ անհետաքրքրութիւնը և անտարբերութիւնը, որը ոչ կառուցողական վերաբերմունք է: Իմ կարծիքով գրաւոր հրաւէր նամակի մէջ թող նշուի՝ ներկայացողը կամ չներկայացողը գրաւոր կամ հեռախօսով տեղեկացնի՝ չգալու պատճառն էլ նշելով: Այդուհանդերձ միութեան խնամակալ մարմնի կողմից՝ Թոմիկ Ալեքսանեանը առաջարկեց ընտրութիւն անել՝ կանոնադրութեան  բացատրութեամբ հակաօրինական չգտնելով: Այս ընտրութեան հաւաքին նաև ներկայ էր խնամակալ մարմնի փոխ նախագահ՝ Դոկտ. Յակոբ Այնթապլեանը իր ազնուափայլ Լուտովիկա տիկնոջ հետ: Ընտրութիւնը կատարելու նպատակով նախագահ և քարտուղար ընտրուեց: Վարչութիւնը ներկայացրեց իր գործունէութեան բարոյական և նիւթական զեկոյցները, բեղուն գործունէութիւն, որն արժանացաւ ծափահարութեան: Ներկաների բարձր գնահատականով արժևորուեցին գործող կենտրոնական վարչութեան անդամները նախագահութեամբ՝ երիտասարդ և կարող ուժ Յովիկ Գաբիկեանի: Երեք նոր անձեր ընտրուեցին փոխարինելով իրենց շրջանը աւարտած երեք վարչականների, նաև ընտրուեցին հաշուեքննիչ յանձնախումբ և անձնափոխանորդներ ներկայացած անդամների համաձայնութեամբ:

Ներկաների կողմից հարցեր հնչեցին, պահանջ ներկայացուեց գրադարանը վերաշխատեցնել, Հայաստանում և Սփիւռքում հրատարակուող նոր գրքերով օժտել և ճոխացնել, թատերական խումբ կեանքի կոչել։ Ախր Իրանահայ միութեան պէս հսկայ միութիւնը կարելի է՞ որ արուեստի և որոշ մարզական բաժանմուքներ չունենա՞յ, սկզբնական շրջանում թերևս չընդառաջուի, սակայն հետաքրքրուողների թիւը հետզհետէ կ՚աճի: Միութեան ղեկավարները գանգատւում են թէ՝ երիտասարդներ չեն գալիս, չեն հետաքրքրւում: Մեծարգոյ ղեկավարնե՛ր, դուք երիտասարդների համար զբաղուելու, զարգանալու, ինքնադրսևորուելու և իրար հետ ծանօթանալու միջոցներ գոյացրէք և քաջալերէք առանց բեռնաւորելով նիւթական վճարումներով, այդ աշխատանքների համար հիմնադրամ ստեղծելով ծախսերը հոգալու համար, յետոյ կը տեսնէք, թէ ինչ աշխուժութիւն և եռուզեռ կը ստեղծուի, և բնական ճանապարհներով սերնդափոխութիւն տեղի կ՚ունենայ, երիտասարդներ և երիտասարդուհիներ իրար հետ կը ծանօթանան և հայկական ամուսնական կապեր կը ստեղծուեն: Խնդրեմ՝ գործէք ու ապրէք այս մտքերով, այն ատեն կը տեսնէք ձեր աշխատանքի քաղցր պտուղները գոհ և ուրախ հոգեկան բաւարարութեամբ:

 

Ռ. ԿՈՐԻՒՆ

Լրահոս - 21 Նոյեմբեր 2019
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։