Հայ
Գաղութներ
Բժիշկ Վարդան Թաշճեանի «Գաղթակայանէն բժշկութիւն» հատորին շնորհանդէսը
Նոյեմբեր 28 , 2019 , 09:57
Բժիշկ Վարդան Թաշճեանի «Գաղթակայանէն բժշկութիւն» հատորին շնորհանդէսը

ՆՈՐ ՕՐ, ԼՈՍ ԱՆՃԵԼԸՍ.- Կիրակի, 17 Նոյեմբեր 2019-ի, կէսօրէ ետք ժամը 3։00-ին Կլենտէյլի Հայ Կաթողիկէ առաջնորդանիստ Ս. Գրիգոր Լուսաւորիչ եկեղեցւոյ «Գույումճեան» սրահին մէջ, մեծ թիւով մշակութասէրներու ներկայութեան տեղի ունեցաւ բժիշկ Վարդան Թաշճեանի՝ «Գաղթակայանէն բժշկութիւն» հատորին շնորհանդէսը, հովանաւորութեամբ Լոս Անճելըսի հայկական մշակութային կազմակերպութիւններու եւ Ամերիկահայ  բժշկական միութեան:

 

Օրուան հանդիսավար, իրաւաբան Անժելա Բարսեղեան հայերէն եւ անգլերէն լեզուներով վարեց ցերեկոյթը։ Նշեց, թէ երկար ժամանակէ իվեր ճանչցած է բժիշկ Վարդան Թաշճեանը որպէս համեստ, անկեղծ, իրաւ մարդ ու բժիշկ, հայրենիքին, մշակոյթին եւ հայ գիր ու գրականութեան նուիրուած անձ մը՝ Լիբանանէն մինչեւ Ամերիկա, ուր ընտանեօք հաստատուած են շուրջ 40 տարիներէ իվեր:

 

Հիւսիսային Ամերիկայի Արեւմտեան թեմի առաջնորդ Գերշ. Յովնան Արք. Տէրտէրեանի շնորհաւորական գիրը կարդաց Արժ. Տ. Երեմիա քահանայ Խաչատրեան: Սրբազան Հայրը ի միջի այլոց կ՚ըսէր. «Սիրելի Պր. Թաշճեան, ուրախութեամբ ընդունեցինք Ձեր «Գաղթակայանէն Բշկութիւն» հատորը եւ հոգեկան մեծագոյն հաճոյքով կարդացինք զայն, որ իրաւ մտաւորականի, ողջ էութեամբ հայրենի եզերքի հետ կապուած ազնիւ մարդու պատմութիւնն է ամբողջութեամբ՝ Պուրճ Համուտի հիւղաւանէն մինչեւ Ամերիկա, բժշկութենէն մինչեւ հայրենասիրութիւն»։

 

Արժ. Տ. Ղեւոնդ քահանայ Քարազեան կարդաց Կիլիկիոյ Կաթողիկոսութեան Արեւմտեան թեմի առաջնորդ Գերշ. Տ. Մուշեղ Արք. Մարտիրոսեանի շնորհաւորական գիրը: «Տոքթ. Վարդան Թաշճեանի «Գաղթակայանէն բժշկութիւն» խորագիրը կրող գիրքը յուշապատումի վերաքաղն է՝ իր ծնունդէն, մանկութենէն, Պէյրութի ֆրանսական բժշկական համալսարանի տարիներէն սկսեալ, հասնելով մինչեւ Քանատա եւ ԱՄՆ.: Գիրքին մէջ կան հաղորդակցութիւն փորձառութիւն, հայրենասիրութիւն, մայրենիին հանդէպ պաշտամունք», կը գրէ Մուշեղ Սրբազան իր խօսքին մէջ։

 

Ապա, հանդիսավարուհին յիշեցուց, թէ նորատիպ հատորի վաճառքէն գոյացած հասոյթը ամբողջութեամբ պիտի նուիրուի Լիբանանի Թռչնոց Բոյնին:

 

Յանուն Համազգայինի սրտի խօսքով հանդէս եկաւ Սարգիս Մահսերեճեան։ Ան նշեց, թէ հեղինակը երախտապարտ է հանդէպ իր ծնողքին, իր ուսուցիչներուն, թաղի քահանային, բոլոր այն մարդոց, որոնց հետ գործակցած է: Բոլոր անոնց, որոնք զինք կերտած են: 

 

Յանուն Նոր Սերունդ Մշակութային Միութեան սրտի խօսքով հանդէս եկող Յարութ Տէր Դաւիթեանը, ըսելէ ետք, թէ ինք միշտ հիացում ունի 1920-ական եւ 1930-ական տարիներուն Միջին Արեւելքի մէջ ծնած սերունդին վրայ, որոնցմէ մէկն ալ իր հայրն էր։

 

Տոքթ Ծովինար Թեքելեան-Քէօշկերեան, շնորհաւորելէ ետք Տոքթ. Թաշճեանը, անգլերէնով կարդաց այս հատորին մէջ լոյս տեսած “Our Vocation” (Մեր կոչումը) բանաստեղծութիւնը։

 

Գեղարուեստական բաժնին մէջ երկու երգով հանդէս եկաւ երիտասարդ, շնորհալի երգչուհի Ալին Առուստամեան։

 

Օրուան բանախօսն էր «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիր Հրաչ Սեփեթճեան: Ան այսպէս մեկնարկեց իր խօսքը. «Մարդ մը եւ գիրք մը: Կեանքի պատմութիւնը, փոքրիկ ելեւէջներով, սակայն միշտ բարիին ընդառաջ: Կեանքի ութերորդ տասնամեակը վայելող այս մարդը կը կոչուի Վարդան Թաշճեան: Ազգութիւնը՝ հայ: Քաղաքացիութիւնը՝ լիբանանեան եւ ամերիկեան: Յարանուանութիւնը՝ առաքելական: Կրթութիւնը՝ կաթողիկէ: Ծնողները՝ Կիլիկիոյ հիւսիսը գտնուող Կեսարիա քաղաքէն: Վերջապէս, ծննդավայր՝ Պուրճ Համուտ, Լիբանան: Տարին՝ 1933»:

 

«Մանկաբոյժ Վարդան Թաշճեան հում նիւթ ժառանգ կը թողու ապագայ պատմաբանին, լիբանահայութեան կեանքը ուսումնասիրողին: Ինքնակենսագրութիւն մը, յուշապատում մը ուր կարեւոր մանրամասնութիւններ կան ապագայ բեմադրիչի մը համար, պատրաստելու լիբանանահայութեան պատմութիւնը: ...Լիբանանի Թիրօ հիւղաւանին մէջ ծնած հեղինակը կը խօսի իր արմատներուն մասին, յիշեցնելով նաեւ որ հայութիւնն ու Հայաստանը իրեն հետ կը շրջին ուր որ ալ կ՚երթայ: Չի կրնար մտահան ընել իրենց ապրած թշուառութիւնը: Քիչ թէ շատ կը պատկանի «մանկութիւն չունեցողներու» շարքին...

 

Հատորի թեքնիքական պատրաստութեան (խմբագրում, գրաշարութիւն, տեղադրում, տպագրութիւն), ինչպէս նաեւ անոր մէջ տողանցող հարիւրէ աւելի անձերուն՝ հայ կամ լիբանանցի, ամերիկահայ թէ ամերիկացի դասընկերներ, ընկերներ, ուսուցիչներ բժիշկ գործընկերներ, գրող-մտաւորականներ, որոնցմէ ոմանք ներկայ են սրահին մէջ, ակնարկելէ ետք, բանախօսը ըսաւ, թէ ան Թիրօ թաղի Նուպարեան վարժարանէն Սէն Կրէկուար անցած, զայն աւարտելէ ետք, յամառ ու յարատեւ աշխատանքով Ֆրերներու եւ Լիսէ Ֆրանսէի քոլէճներէն իր առաջին եւ երկրորդ պաքալորէաները առնելով՝ Սէն Ժօզէֆ Համալսարանի բժշկական ճիւղէն վկայուելով, տարիներով որպէս մանկաբոյժ-բժիշկ ծառայած է Լիբանանի Ապու-Ժաուտէ, Սէն Թէրէզ հիւանդանոցներուն մէջ, եւ միաժամանակ ունենալով իր դարմանատունը, շատ անգամ ձրիօրէն ծառայած է իր ընկերներու, բարեկամներու երեխաներուն:

 

Բանախօսը յաջորդ 15 վայրկեաններու ընթացքին խօսելէ ետք 365 էջերէ բաղկացած «Գաղթակայանէն բժշկութիւն» հատորով Տոքթ. Թաշճեանի շօշափած հայ բժշկական համագումարներու կազմակերպման ու մասնակցութեան, այդ գծով Հայաստան, եւրոպական երկիրներ, Արժանթին այցելութիւններուն, իր ուսուցիչներէն յատկապէս Վազգէն Այգունիի (Գէորգ Պաղճեան) հանդէպ տածած անհուն երախտագիտութեան, 1978-ի Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի բերումով նախ՝ Քանատա, ապա՝ 1980-ական թուականներուն ընտանեօք Ամերիկա հաստատուելուն, UCLA-էն բժշկութեան արտօնագրի արժանանալուն, այստեղ շուրջ երկու տասնամեակ անտունիներուն ծառայելուն, ընտանեկան կեանքին, հօրն ու մօրը՝ Յարութիւն եւ Մարի Թաշճեաններուն, կնոջ՝ Մատլէնին, զաւակներուն՝ Ռաֆիին եւ Մարիէթին, ինչպէս նաեւ Արարատին նուիրած սրտագրաւ բանաստեղծութիւններուն, հայ կրթական, թատերական ու մշակութային կեանքին բերած մասնակցութեան մասին, շեշտեց, թէ հեղինակը իբրեւ հայ մեր գոյատեւումը կը պայմանաւորէ հայ լեզուի եւ հայ դպրոցի պահպանութեամբ: Ցաւով նշեց, թէ «ամիս մը առաջ յայտարարուեցաւ հերթական հայկական վարժարանի մը տարածքին փակումը մեր քիթին տակ, մեր աչքին դիմաց, մեր իսկ ձեռքով…»:

 

Բանախօսը, հեղինակին ուղղուած շնորհակալութեամբ եզրակացուց իր խօսքը։ Բժիշկ Թաշճեան բեմ գալով ըսաւ. «Նախ եւ առաջ խորին շնորհակալութիւն բոլոր անոնց, որոնք առնչուեցան այս գիրքով։

 

UCLA-ի հոգեբուժական ամբիոնի վարիչ-տնօրէն՝ James Simmons, օր մը իր ուսանողներուն այսպէս ըսաւ. «Տղաք, ուրախ կ՚ըլլամ եթէ օր մը այցելէք անտունիներու, կամ կարդաք անոնց մասին: Այս գիրքը կը խօսի այդ մասին: Ես ալ, կը կարծեմ, թէ զայն կարդալով ուրախ կ՚ըլլամ: Սակայն այս գիրքը 365 էջեր ունի, ամէն օր մէկ էջ կարդալով չէք ձանձրանար: Քանի՜-քանի անգամներ նշուեցաւ թէ հոս, այսօր տեղի կ՚ունենայ գիրքի շնորհանդէս: Սակայն, միայն գիրքինը չէ, այլ նաեւ մեր բոլորին շնորհանդէսն է, քանի որ գիրքին մէջի անունները, նկարները, մանաւանդ պատմութիւնը, մեզմէ շատերուն մօտիկէն-հեռուէն ծանօթ է: Սակայն, ինծի համար ամէնէն հետաքրքրականը, մանկութենէս ի վեր տարիներու երազի մը իրականացումը կը կատարուի այսօր: Միշտ երազած եմ, հաւանաբար դուք բոլորդ ալ, տեսնել մեր տարբեր գաղափարախօսութիւններով մարդոց եւ կազմակերպութիւններու միասնական գործակցութիւնը: Եւ ահաւասիկ, մեր մշակութային միութիւնները կը հովանաւորեն այս միջոցառումը: Մեր բոլորին ցանկութիւնն է, կ՚ենթադրեմ, տեսնել նման միասնականութիւն աւելի յաճախակիօրէն: Մաղթանքս է ձեր բոլորին երազներուն իրականացումը: Շնորհակալութիւն»:

 

Տեղի ունեցաւ գինեձօնի արարողութիւն, ներկայ հոգեւոր հայրերու եւ մտաւորականներու մասնակցութեամբ:

 

 Հանդիսութեան փակումը կատարեց, Հայ Կաթողիկէ համայնքին առաջնորդ, Արհի. Հայր Միքայէլ Եպիսկոպոս Մուրատեան, որ հեղինակին ու ներկաներուն ուղղուած յարգալից խօսքերէ ետք, շարունակեց. «Եւ այս գիրքը կը մաղթեմ որ բոլորդ ալ կարդաք, որ ոչ միայն պարզապէս անձի մը կենսագրականն է, այլ ամբողջ հայութեան մասին է: Այս գիրքը աղբիւրն է, որ մեզի կը բացատրէ եւ կը յուշէ այն ճամբան, որմէ անցած են մեր մեծ հայրերն ու մեծ մայրերը, որպէսզի մենք, իրենց յաջորդող երրորդ, չորրորդ եւ աւելի սերունդները Ցեղասպանութենէն վերջ, բարձր ճակատով ապրինք այս աշխարհի վրայ: Պահենք մեր հայութիւնը, ապրինք մեր քրիստոնէութիւնը եւ հակառակ մեր բոլոր դժուարութիւններուն, միշտ բարձր ըսենք, որ հայը կայ ու պիտի մնայ: Գրիչդ դալար, վարձքդ կատար»:

 

Աւարտին, տեղի ունեցաւ հիւրասիրութիւն:

 

(Յապաւումներով)

Համադրեց՝ ՍԱՐԳԻՍ ՄԱՃԱՌԵԱՆ

 

 

 


 

 

 


Լրահոս - 09 Օգոստոս 2020
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։