Հայ
Գաղութներ
«Այնթապ 1915» Հատորին Ծանօթացման Երեկոն Պոլսահայ Միութեան Մէջ
Նոյեմբեր 28 , 2019 , 10:06
«Այնթապ 1915» Հատորին Ծանօթացման Երեկոն  Պոլսահայ Միութեան Մէջ

ՆՈՐ ՕՐ, ԼՈՍ ԱՆՃԵԼԸՍ.- Կիրակի, 3 Նոյեմբերին, Պոլսահայ միութեան Մշակութային յանձնախումբը կազմակերպած էր գիրքի ծանօթացման երեկոյ մը «Անթէպ 1915, Ցեղասպանութիւն եւ յանցագործներ» խորագրով, որուն հեղինակն է պատմաբան Դոկտ. Իւմիթ Քուրթ:

 

Բացման խօսքով հանդէս եկաւ Մշակութային յանձնախումբի ատենապետ եւ Միութեան հոգաբարձու՝ Տոքթ. Յովհաննէս Գուլակ Աւետիքեան, որ բացատրութիւն տուաւ գիրքին մասին եւ ընթերցեց պատմաբանին հակիրճ կենսագրականը:

 

Հրաւիրուեցաւ դասախօսը, որ նախ շնորհակալութիւններ յայտնեց հրաւիրուած ըլլալուն համար, ապա նշեց թէ սոյն գիրքը նախ թրքերէնով գրուած է եւ շատ խնդիրներ յարուցած է Թուրքիոյ մէջ: Ան տասը տարիներ հետազօտութիւններ կատարած է Հայոց Ցեղասպանութեան մասին, որ շատ յոգնեցուցիչ եւ խնդրայարոյց էր, որովհետեւ պէտք էր երեք յանցագործներու աշխարհը մտնէր, որոնք մասնակցած էին չարամտօրէն կանխամտածուած ծրագիրներու մէջ՝ Հայոց Ցեղասպանութեան առնչութեամբ: Պատմաբանը փորձած է վերլուծել դրդապատճառները այս երեք յանցագործներուն, հրապարակ բերելով անոնց գործունէութիւնները եւ վերածելով զանոնք պատմութեան խորագրի:

Գիրքը կը պարունակէ հայկական, օսմանեան-թրքական, բրիտանական և ֆրանսական արխիւներուն մէջ առաջնային աղբիւրներէ իր կատարած նկարահանումները, յուշագրութիւնները, անձնական թերթերը, ցուցմունքներու վկայագրերը և յանցագործներու սերունդներու հետ հարցազրոյցները։

 

Գիրքը կը կեդրոնանայ երեք սովորական յանցագործներու կեանքին վրայ, որոնք կը մեղադրուին ուղղակիօրէն մասնակցելով, չնայած տարբեր աստիճանի, հայերու տեղահանութեան և բնաջնջման և անոնց ունեցուածքի թալանմանը 1915-1917 թուականներուն Օսմանեան շրջանի Այնթապի մէջ, այնուհետև Հալէպ նահանգին մէջ: Այնթապն այսօր յայտնի է որպէս Կազիանթէպ, որ կը գտնուի Եփրատի արևմուտքէն 55 քմ. դէպի արևմուտք և ժամանակակից թուրք-սուրիական սահմանէն 45 քմ. դէպի հիւսիս: Այդ երեք տղամարդիկն էին Ալի Ճենանի (1872-1934), Ահմետ Ֆայիկ Էրներ (1879-1967) և Մեհմեթ Եասին Սանի Քութլուղ (1889-1973):

 

Դոկտ. Քուրթ շեշտեց, թէ 1915 թուին Այնթապը Ցեղասպանութեան ոճրագործութեան հիմնախնդիրներու խթանիչն էր, որպէս մարդկութեան պայման և փորձ։ Ալի Ճենանին՝ որպէս պատեհապաշտ դաւանակից ոճրագործ կեանքի պատմութիւններու շուրջ, որ դիրքաւորուած է՝ ելլելով իրավիճակէն, անձէն և ենթադրութենէն: Ահմէթ Ֆայիկ Էրներ՝ որպէս հիմնական յանցագործ, որ միացուած է միութենական գաղափարախօսութեանը և մտածելակերպին և Մեհմեթ Եասին Սանի Քութլուղ՝ որպէս սրարշաւի ոճրագործ, որ ցանկացած էր պետութեան վերին աստիճանաշարին, բարձրանալու պարզ ռազմական առաքելութենէն դէպի տեղակալ և մինչև Անկախութեան Դատարանին անդամակցիլը:

 

Ցեղասպանութեան գործընթացներն ու իրադարձութիւնները յայտնաբերուած և ուսումնասիրուած են, բայց ցեղասպանութիւնը բնութեան ուժի մը կողմէ նախաձեռնուած երևոյթ չէ:

Ընդհակառակը, օսմանեան հայերու համակարգուած ոչնչացումը նախագծած և իրականացուցած են անհատներու զինուորական միաւորներ, որոնց մեծամասնութեան մասին շատ յայտնի չեն այսօր: Քուրթին նպատակը այստեղ վերականգնելն է այսպիսի յանցագործներէն մէկը, Այնթապ քաղաքի ժամանակակից Կազիանթէպի պատմութիւնը, որ տեղակայուած է Կիլիկիոյ (այսօր ՝ Անատոլիայի հարաւային մասը) և Սուրիոյ, ինչպէս Միջերկրական ծովուն մէջ, այնպէս ալ Ծոցի մօտակայքը՝ Ալեքսանտրէթ: Այդպիսով բացայայտելով յանցագործները և անոնց գործուն ներգրաւուածութիւնը տեղական մարզային մակարդակով հայերու ոչնչացման գործին մէջ: Քուրթ կը փորձէ լոյս սփռել նման յանցագործներու վրայ՝ վերլուծելով անոնց նախապատմութեան և ասպարէզի նպատակի առանձնայատկութիւնները: Ցեղասպանութեան մարդկային հարթութիւնը կարևորելը հնարաւորութիւն կու տայ ստուգել` անոնց դրդապատճառներն ու արարքները, որոնք, ի վերջոյ, պատասխանատուութիւն կը կրեն կեանքի աղիտալի կորուստին համար: Քուրթ կը կեդրոնանայ Ալի Ճենանիի (1872–1934) կեանքի պատմութեան վրայ. անոր նախապատմութիւնը և ներգրաւուածութիւնը 1915-ին հայոց տեղահանութեան ու ցեղասպանութեան նկատմամբ, ինչպէս նաև անոր ասպարէզը յետխորհրդային Թուրքիոյ մէջ:

 

Դոկտ. Քուրթ Ցեղասպանութեան ընթացքին կատարուած ցաւալի պատմութիւններու իրականութեան մանրամասն օրինակներով խօսեցաւ ներկաներուն:

 

Տեղի ունեցաւ հարց պատասխանի պահ, զոր վարեց Միութեան Հոգաբարձութեան ատենապետ՝ իրաւաբան Էտուին Մինասեանը: Զրոյցը կեդրոնացաւ Այնթապի եւ այլ քաղաքներու մէջ տեղի ունեցած իրադարձութիւններու վրայ, որոնք ոչ միայն յանցագործներու կողմէ կատարուած էին, այլ նաեւ՝ պարզ անհատներու:

 

Հարց տրուեցաւ, եթէ ջարդէն ետք իրենց կալուածներուն վերադարձողներ եղան եւ եթէ երբեք կրցան վերստին ունենալ զանոնք: Դոկտ. Քուրթ պատասխանեց, թէ «այո, Դեկտեմբեր ամսու 1918-ին վերապրող մօտ 12,000 վերադարձողներ եղան, Փորթ Սայիտէն եւ Սուրիոյ տարբեր քաղաքներէն, երբ քաղաքը գրաւուած էր բրիտանացիներու կողմէ, որոնց առաջին գործը եղաւ ձերբակալել ինչքերն ու կալուածները թալանումի ծրագրողները, եւ գտնել հայ այրիներն ու երեխաները, որոնք պատանդ առնուած էին իսլամներու տուներու մէջ: Անոնք սկսան ձերբակալել սոյն յանցագործները ղրկելով զանոնք Եգիպտոս՝ զինուորական փորձերու համար: Սակայն, տրուած ըլլալով որ Եգիպտոսի մէջ չկային զինուորական փորձեր, անոնք ղրկուեցան Մալթա, սակայն Եասին Պէյը կրցաւ փախչիլ, ծպտուած ըլլալով հովիւի ցնցոտիներու մէջ, իսկ միւս երկուքը՝ Ալի Ճենանին եւ Ահմէտ Ֆաիկ Պէյը ղրկուեցան Մալթա»:

 

1918-1919-ի միջեւ, ֆրանսական գրաւման ընթացքին կարգ մը հայեր կրցան իրենց ունեցուածքները վերստանալ: Հարց տրուեցաւ յացագործներուն սերունդներու դիրքորոշումներուն մասին՝ հանդէպ պատմաբանին: Ան պատասխանեց, թէ անոնք (Ալի Ճենանիի) թոռները գերազանցօրէն դրական էին ամբողջովին անկեղծ դիրք բռնելով իրենց նախահայրերուն արարքներուն հանդէպ: Ըլլալով մտաւորական անձեր, անոնք ընդունեցին իրենց նախահայրերուն հանդէպ կատարուած ամբաստանութիւնները: Սակայն, Եասին Պէյի թոռը չընդունեց սոյն ամբաստանութիւնները հակառակ Դոկտ. Քուրթի փոխանցած փաստարկումներուն եւ մնաց պաշտպանողական՝ իր մեծհօր արարքներուն հանդէպ:

 

Պատմաբանը մնացեալ բոլոր հարցումներուն տուաւ գոհացուցիչ պատասխաններ: Կայացաւ յիշատակի պատկերի պահ եւ պատշաճ հիւրասիրութիւն:

 

ՄԱՐԻԷԹ Մ. ՕՀԱՆԷՍ

Լրահոս - 08 Օգոստոս 2020
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։