Հայ
Առաջնորդող
Հայաստան-Սփիւռք համաժողովին ընդառաջ. Համբիկ Մարտիրոսեան. «Հարկ է բռունցքուել հայրենիքի շուրջ»
Սեպտեմբեր 07 , 2017 , 14:05
Հայաստան-Սփիւռք համաժողովին ընդառաջ.  Համբիկ Մարտիրոսեան. «Հարկ է բռունցքուել հայրենիքի շուրջ»

«Ուզում եմ շեշտել, որ համաժողովի չորս օրակարգերն իրենց արդիականութեամբ մեծ նշանակութիւն ունեն մեզ համար, հետևաբար հարկաւոր է դրանք քննել ուշադրութեամբ ու բծախնդրութեամբ», անդրադառնալով Սեպտեմբերի 18-20ը Երևանում կայանալիք «Փոխադարձ վստահութիւն, միասնականութիւն և պատասխանատուութիւն» խորագրով Հայաստան-Սփիւռք հերթական 6րդ համահայկական համաժողովին՝ նշել է Լիբանանի «Խօսնակ» ամսաթերթի գլխաւոր խմբագիր Համբիկ Մարտիրոսեանը և յաւելել՝ ուրախ է, որ ՀՀ սփիւռքի նախարարութիւնը նախաձեռնել է այսպիսի համաժողով՝ մշտապէս նկատի ունենալով տարածաշրջանի, այս պարագայում՝ Միջին Արևելքի և Կովկասի քաղաքական կացութիւնը, տարածաշրջանում կատարուող երևոյթները, շահարկուող «Նոր Միջին Արևելք»ը, մի շարք արաբական երկրներում տեղի ունեցող իրադարձութիւնները, առաւել ևս՝ այդ երկրներում գոյութիւն ունեցող մէկդարեայ հայկական համայնքների ճակատագիրը և, բնականաբար, Հայաստանի և Արցախի տեղն ու դերը այսօր՝ չմոռանալով Հայաստանի շրջափակուած դրութիւնը երկու հարևանների կողմից:

«Պէտք է գիտակցենք, որ ազգերի պատմութեան մէջ գալիս են հանգրուաններ, երբ անհրաժեշտութիւն է առաջանում սթափուել, կանգ առնել, յետադարձ հայեացք ձգել և ծրագրաւորել ապագան: Այդ իմաստով այսօրը մեզ համար խիստ կարևոր է, որպէսզի քննենք անկախութեան 26 տարիները, աչքի առաջ ունենանք մեր բացթողումներն ու սխալները և ջանանք սրբագրել դրանք՝ գալիք սերունդներին ժառանգելու համար մեր երազած Հայրենիքը:

Այսօր երկրներն ու պետութիւնները կարող են գոյատևել, եթէ խաղաղութեան մէջ են ապրում, ապահով են, անվտանգ և ունեն տնտեսական վերելք: Մեր Հայրենիքի համար նշուած տուեալները խիստ կարևոր են և անհրաժեշտ արտաքին և ներքին մարտահրաւէրների դէմ պայքարելու համար: Եթէ չկայ խաղաղութիւն, չկայ ապահովութիւն ու անվտանգութիւն, ինչպէս նաև չկայ տնտեսական քաղաքականութիւն և ժողովրդի ապրելու բարեկեցիկ պայմաններ:

Այստեղ ես անվարան պիտի յայտարարեմ, որ Հայաստանի և Արցախի Հանրապետութիւնների համար «օդի, ջրի ու հացի նման անհրաժեշտ է Կովկասի տարածաշրջանի խաղաղութիւնը: Իսկ այդ խաղաղութիւնը, ապահովութիւնն ու նաև անվտանգութիւնը երաշխաւորում է միայն ու միայն հայոց բանակը», - նշել է Համբիկ Մարտիրոսեանը:

Անդրադառնալով Հայաստանի ներկայ կացութեանը՝ «Խօսնակ» ամսաթերթի գլխաւոր խմբագիրը ընդգծել է, որ այսօր մեր երկրի իշխանութիւնների շրջահայեաց, զգօն և հեռատես քաղաքականութեան շնորհիւ Հայաստանը առաջադիմում է բազմաթիւ ոլորտներում՝ իր որդեգրած յստակ և գործնական ներքին և միջազգային քաղաքականութեամբ՝ միաժամանակ զարգացնելով տնտեսութիւնը. «Գիտենք, որ երկիրը շատ բացթողումներ ունի, ունի նաև խոցելի կողմեր, սակայն դրանք պատճառ չեն, որ լացենք ու ողբանք, ընդհակառակը, առանց յուսահատուելու պէտք է նայենք առաջ և նախաձեռնենք՝ կատարեալին հասնելու համար: Չմոռանալով, որ ունենք միայն 26 տարիների անցեալ և փորձառութիւն, գումարած երկրաշարժը, ազատագրական պայքարն ու շրջափակումը:

Արդարև, գումարուելիք 6րդ Հայաստան-Սփիւռք համաժողովը պէտք է առիթ և միջոց հանդիսանայ, որպէսզի հայութիւնն իր ուժերի գերլարումով դիմադրի իր առջև ծառացած մարտահրաւէրներին, անկեղծ մթնոլորտում քննարկի սրբագրութիւն պահանջող սխալները, փոխադարձ վստահութեամբ նայի առաջ՝ բոլոր ոլորտներն ընդգրկող քաղաքականութիւն որդեգրելու համար»:

Իր խօսքում Համբիկ Մարտիրոսեանը կարևորել է երկրի սահմաններն ապահովող հզօր բանակ ունենալը, որի կարիքները պէտք է հոգանք ազգովի. «Միայն Հայաստանի ժողովրդի «ճիտին պարտքը» չէ զարգացնել բանակի հնարաւորութիւնները: Այդ մէկը բոլորիս պարտքն է, սրբազան պարտականութիւնը, այն, որը պիտի փայփայի 8 միլիոնանոց սփիւռքը՝ անխտիր:

Պէտք չէ մոռանալ, որ տարածաշրջանը շրջապատուած է քաղաքական և ռազմական դիմակով: Մեզ հարկաւոր է զգոյշ լինել, որպէսզի հեռու մնանք այրող հրդեհներից, բայց պատրաստ ցանկացած անակնկալի՝ միշտ կանգնենք մեր Պետութեան և բանակի կողքին, որպէսզի անվտանգ պահենք մեր Հայրենիքը»:

Խօսելով Հայաստանի զարգացման հեռանկարների մասին՝ Համբիկ Մարտիրոսեանը նշել է, որ հարկաւոր է ծրագրել տնտեսական նոր քաղաքականութիւն մեր եռամիասնութեամբ՝ զարկ տալով Հայաստանի և Արցախի արդիւնաբերութեան զարգացմանը, կատարելով նոր ներդրումներ, ստեղծելով աշխատանքի հնարաւորութիւններ, որպէսզի կասեցուի արտագաղթը և մանաւանդ՝ ուղեղների արտահոսքը. «Այս գործում մեծ դեր ունեն սփիւռքահայ միութիւնները, սփիւռքահայ ունևոր խաւը, անշուշտ, երբ ստեղծուի փոխադարձ վստահութիւն և պատասխանատուութիւն: Պէտք չէ մոռանալ, որ ժողովրդավար և զարգացած հայրենիքը, հզօր բանակը, արդիականացած ու հարուստ տնտեսութիւնը կ՚ապահովեն արժանապատիւ կեանք և նախանձելի կենցաղ, որը, անկասկած, կը խթանի հայրենադարձութեանը»:

Անդրադառնալով հայապահպանութեան խնդիրներին՝ «Խօսնակ» ամսագրի գլխաւոր խմբագիրը նշել է, որ սփիւռքեան պայմաններում հարկաւոր է սկսել հայապահպանութեան նոր քարոզարշաւ՝ նորահաս սերունդների կապը հայրենիքի հետ պահելու համար. «Այս առումով պէտք է գնահատել Սփիւռքի նախարարութեան «Արի տուն» ծրագիրը, որը քաջալերում է նորահաս սերունդների այցը Հայաստան՝ նպաստելով պատանիների և աղջիկների մէջ հայրենասիրութեան դաստիարակմանը: Նման առաքելութիւն են իրականացնում նաև մի շարք միութիւններ և կազմակերպութիւններ:

Պէտք է յաւելենք, որ զարգացած և առաջադէմ, գիտութեամբ և մշակոյթով հարուստ Հայաստանի անունը, դիրքն ու տեղը միջազգային ընտանիքում հպարտութեամբ են լցնում հայի հոգին ամէնուրեք՝ պատճառ հանդիսանալով, որ հայը կառչած մնայ իր արմատներին և արժէքներին, ինչպիսիք են՝ լեզուն, եկեղեցին, ազգը և հայրենիքը»:

Երզրափակելով իր խօսքը՝ Համբիկ Մարտիրոսեանը շեշտել է, որ հարկ է բռունցքուել Հայաստան, Արցախ և Սփիւռք եռամիասնութեամբ, պէտք է դառնալ՝ մէկ, միաբան, միակամ, միասնական՝ բոլոր ժամանակներից աւելի, հաւաքուած Հայրենիքի շուրջ, որպէսզի դառնանք Ազգ-բանակ՝ որևէ վտանգի դիմաց, որպէսզի դառնանք վահան՝ բիւր սպառնալիքների դիմաց, որպէսզի դառնանք անտառ՝ ազգը քանդող քամիների դիմաց. «Հայաստան-Սփիւռք 6րդ համաժողովը նոր մարտահրաւէր է մեզ համար, որպէսզի ժամանակը դարձնենք՝ յօգուտ մեզ, դարը դարձնենք մերը՝ այն վերածելով Հայկական Ոսկեդարի, որի համար անհրաժեշտ է հաւաքական գիտակցութիւն, կամք, բարեացակամ վերաբերմունք, հանդուրժողականութիւն, սէր և հաւատք, միշտ համոզուած լինելով, որ մեր ժողովրդի փրկութիւնը կը լինի հաւաքական ուժով միայն»:

 

Լրահոս - 19 Նոյեմբեր 2017
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։