Հայ
Առաջնորդող
Մարսիլիոյ Թեմը. Անցեալի վէրքեր ու ներկայի մտահոգութիւններ
Սեպտեմբեր 21 , 2017 , 12:10
Մարսիլիոյ Թեմը. Անցեալի վէրքեր ու ներկայի մտահոգութիւններ

«Յետ կանգնիլ այս անօրինական, եկեղեցաքանդ ու ազգավնաս ընթացքից եւ չեղեալ համարել վերոյիշեալ նորամուտ թիւ 32 եւ 33 յօդուածները Կիլիկիոյ Կաթողիկոսութեան ներքին Կանադրութիւնից»

Գերագոյն Հոգեւոր Խորհուրդ

ԴՈԿՏ. ԶԱՒԷՆ Ա. ՔՀՆՅ. ԱՐԶՈՒՄԱՆԵԱՆ

 

Նախաբան

            Ներկայիս Մարսիլիոյ Ֆրանսայի թեմին հարաւային շրջանի մտահոգութիւնները կը մնան առանց անմիջական լուծումի, ինչպէս նաեւ հարեւան Նիսի համայնքէն ներս։ Անորոշ յարաբերութիւնները թեմի Փարիզի առաջնորդարանին հետ եւ Մայր Աթոռի յատուկ դիրքաւորումը անմիջական հոգածութիւն չեն խոստանար։ Մինչեւ մի քանի տարի առաջ Փոխանորդ վարդապետ մը կը պահէր մնայուն եւ բնականոն կարգավիճակը, սակայն այսօր իր նոր պաշտօնի կոչուելէն ետք Մարսիլիա եւ շրջակայք կը մնան անձեռնհաս եւ անկայուն կացութեան մէջ։ Մօտաւոր անցեալին Երջանկայիշատակ Վազգէն Ա. Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հայրախնամ եւ հետեւողական աշխատանքով հարաւային շրջանի եկեղեցիները, գլխաւորութեամբ Մարսիլիոյ Սրբոց Թարգմանչաց Մայր Եկեղեցւոյ, ապահովեցին իրենց դիրքն ու Մայր Աթոռի հովանաւորութիւնը, երբ Կիլիկեան Կաթողիկոսութիւնը ոտնձգութիւն փորձեց կատարել նաեւ Մարսիլիոյ շրջանէն ներս, այս անգամ ձախող, երբ Մայր Աթոռը, եւ Հայրապետը անձամբ այցի գալով, վերջնական եւ կանոնական հիմքը վերահաստատեցին։ Հարց կը ծագի թէ ինչո՞ւ ներկայիս անորոշ եւ անկայուն վիճակ պէտք է տիրէ Ֆրանսայի հարաւային շրջանէն ներս եւ փոխանորդ վարդապետ մը չնշանակուի ինչպէս անցեալին։

            Մարսիլիոյ Սրբոց Թարգմանչաց Մայր Եկեղեցւոյ շուրջ գոյատեւող հայ եկեղեցական համայնքները անցեալ դարու քսանական թուականներէն սկսեալ ծաղկուն վիճակի մէջ էին Գրիգորիս Եպիսկոպոս Պալաքեանի առաջնորդութեամբ։ Սակայն ինք եւս յուսախաբ եղաւ հակառակ իր աշխոյժ եւ արդիւնաւոր աշխատանքին, կառուցանելով Սրբոց Թարգմանչաց հոյակապ Մայր Եկեղեցին ու զայն օծելով, երբ հալածեցին զինք անարդարօրէն, եւ միայն անգամ մը պատարագելէ ետք նորաշէն մայր եկեղեցւոյ մէջ քաշուեցաւ եւ տարի մը ետք յանկարծական մահուամբ վախճանեցաւ 1934 թուականին։

 

Երուսաղէմի Ողջագուրումը (1963)

            Երբ 1963ի Հոկտեմբերին Վազգէն Ա. Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը Երուսաղէմ այցի գացած էր նախագահելու համար Ս. Յարութեան Տաճարի վերանորոգութեան համազգային հանգանակութեան յանձնախումբին, որոշեց հանդիպումի մը համար Երուսաղէմ հրաւիրել Տանն Կիլիկիոյ նորընտիր Խորէն Ա. Բարոյեան Կաթողիկոսը եւ ողջագուրումով շնորհաւորել իր ընտրութիւնը, շնորհելով Մայր Աթոռի ճանաչումը եւս, առիթ ընծայելով միանգամայն լուրջ խորհրդակցութեամբ կանոնական վիճակի բերելու Կիլիկիոյ Աթոռին կողմէ կատարուած եօթնամեայ կանոնազանցութիւնները Մայր Աթոռի թեմերու նկատմամբ։

            Հակառակ բարի տրամադրութեանց եւ Երուսաղէմ տրուած հանդիսաւոր խոստումներուն, ճիշդ հակառակը կը պատահէր հազիւ երեք ամիս անցած։ Խորէն Կաթողիկոս Անթիլիասէն Արտաւազդ եպիսկոպոս Թրթռեանը կ՚ուղարկէր որպէս «առաջնորդ» Էջմիածնի իրաւասութեան ենթակայ ֆրանսահայ Մարսիլիոյ թեմին։ Բնականաբար Մայր Աթոռ կը զգուշացնէր Խորէն Կաթողիկոսը նման կանոնազանցութիւն մը չկատարել եւ յարգել Երուսաղէմի ողջագուրման ոգին եւ տրուած խոստումը, իսկոյն ետ կանչելով եպիսկոպոսը։ Արդէն Փարիզի առաջնորդ եւ Արեւմտեան Եւրոպայի Հայրապետական պատուիրակ Սերովբէ արքեպիսկոպոս Մանուկեան բողոքագիրներ ստացեր էր Մարսիլիոյ թեմէն ներս պատահած Անթիլիասի ոտնձգութեան մասին ու զանոնք ուշադրութեանը յանձնած Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին։

            Մայր Աթոռի հետեւողական հսկողութեամբ եւ յարատեւ միջամտութեամբ Վազգէն Ա. Կաթողիկոս 1964 թուի Մարտ 9ին կոչ ուղղելով Անթիլիասի ղեկավար մարմիններուն Գերագոյն հոգեւոր խորհուրդի սաստը կը յայտնէր թէ «մեր եկեղեցական կանոններին հիմնովին հակառակ պարագաներ են եւ բացայայտ խախտում Աթոռների իրաւասութեանց սահմանների»։ Այս բոլորը ԳՀԽը իր 1965 Յուլիս 13 թուակիր նամակով Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի վճիռը կը հաղորդէր չեղեալ համարելու որեւէ դիմում որ բաժանման տեղի կու տար առանց Մայր Աթոռի գիտութեան։ Վազգէն Ա. Հայրապետ իր անձնական 1965 Դեկտեմբեր 14 թուակիր նամակով իր վրդովումն ու մտահոգութիւնը կը յայտնէր Խորէն Կաթողիկոսին թէ՛ Մարսիլիոյ եւ թէ՛ նոյն տարուան Կիլիկիոյ Աթոռի ներքին Կանոնադրութեան երկու յօդուածներու յաւելումի մասին, զանոնք բնութագրելով որպէս «վտանգաւոր եւ աղէտաբեր»։

            Այս բոլորը կը ժխտէին Երուսաղէմի ողջագուրման ոգին, եւ հոն տրուած Խորէն Կաթողիկոսի հանդիսաւոր խոստումները կեղծ եւ անբովանդակ կը դառնային։ Խորէն Կաթողիկոս այդ ձեւով ինքզինք կը դնէր մեղադրելի դիրքի մէջ, ուզելով կամ չուզելով, որովհետեւ իր կամքէն անկախ եւ իր խոստումներուն հակառակ առնուած նոր քայլերը կը դրսեւորուէին համաձայն դաշնակցական կուսակցութեան ծրագիրներուն, նման անցնող եօթը տարիներուն։

 

Յակոբ Եպիսկոպոս Վարդանեան

            Վազգէն Վեհափառ Հայրապետը 1965 թուին չորս եպիսկոպոսներ կը ձեռնադրէր եւ անոնցմէ մին Երուսաղէմի միաբաններէն Յակոբ Եպիսկոպոս Վարդանեան Մարսիլիոյ Հայրապետական Պատուիրակի Փոխանորդ կը նշանակէր իր Դեկտեմբեր 30 թուակիր Կոնդակով։ Արտաւազդ Եպիսկոպոս ստիպուած Անթիլիաս կը վերադառնար եւ Յակոբ Սրբազան երկար ժամանակ կը մնար իր պաշտօնին վրայ։ Իր առաջին ժամանումին 1966ի Սուրբ Ծննդեան տօնին կը ձեռնարկէր իր պաշտօնին հանդիսաւոր Ս. Պատարագի մատուցմամբ Սրբոց Թարգմանչաց Մայր Եկեղեցւոյ մէջ։ Իսկ Յունուար 17ին կրկին կը պատարագէր ի ներկայութեան Սերովբէ արքեպիսկոպոս Մանուկեանի եւ Մարսիլիոյ կաթոլիկ եկեղեցւոյ ներկայացուցիչներուն եւ պետական անձանց։

 

Կիլիկիոյ Կաթողիկոսութեան Կանոնադրութեան Կանոնազանց Երկու Յօդուածները

            Ակնարկեցինք խնդրոյ առարկայ թիւ 32 եւ 33 նորահնար յօդուածներուն որոնց դիմաց Մայր Աթոռ հարկադրուած էր հրատարակել ԳՀԽի մէկ յայտարարութիւնը, ուր կը հաստատուէր Գերագոյն Հոգեւոր Խորհուրդին 1965 Նոյեմբեր 18ի նիստը, որ «վշտով իր վրդովմունքը կ՚արձանագրէր Անթիլիասի Տանն Կիլիկիոյ Կանոնադրութեան նոր երկու յօդուածների համար» զորս «ծանրակշիռ խախտում» կ՚որակէր, «որը Սփիւռքի հայ եկեղեցական-ազգային կեանքի մէջ ծնունդ էր տալու աղէտալի նոր տագնապների ու պառակտումների»։

            Կաթողիկոսութեան 1941 թուի Կանոնադրութեան մէջ յիշեալ նորահնար թիւ 32 յօդուածով Աթոռին իրաւասու չորս թեմերուն վրայ որպէս մնայուն թեմեր կ՚աւելցնէր հինգ Էջմիածնական թեմեր։ Իսկ թիւ 33 յօդուածով Հայ Եկեղեցւոյ պառակտումը վարակիչ դարձնելու աստիճան կ՚ըսէր թէ «այլ թեմեր եւս կրնան կազմուիլ կամ միանալ Կիլիկիոյ Աթոռին իրենց ազգային-եկեղեցական պատասխանատու մարմիններու գրաւոր դիմումին վրայ»։

            Մայր Աթոռի Գերագոյն Հոգեւոր Խորհուրդի յիշեալ յայտարարութիւնը խստիւ կոչ կ՚ընէր Խորէն Կաթողիկոսին եւ պատկան մարմիններուն «յետ կանգնելու այս անօրինական, եկեղեցաքանդ ու ազգավնաս ընթացքից եւ չեղեալ համարել վերոյիշեալ յօդուածները»։ Կանոնական այս խախտումը չսրբագրուեցաւ երկար ատեն, դարձաւ մնայուն, որուն վերջին ապացոյցը եղաւ Քանատայի հայոց թեմին բաժանումը, ուր եւս հաստատեցին Կիլիկեան թեմ մը ներկայ Գարեգին Բ. Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի օրով։

 

Լրահոս - 23 Նոյեմբեր 2019
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։