Հայ
Առաջնորդող
ՌԱԿ-ի Երախտաւորները․ Գուրգէն Համալեան
Ապրիլ 02 , 2020 , 13:01
ՌԱԿ-ի Երախտաւորները․ Գուրգէն Համալեան

 

1896՝ Այնթապ-18 Հոկտեմբեր 1968՝ Պէյրութ

 

          Երախտաւոր Գուրգէն Համալեան ծնած է Այնթապ (ներկայ Թուրքիա) 1896 թուականի Ապրիլ ամսուն, Յակոբ Համալեանի եւ Զարուհի Պասթաճեանի հայաբոյր յարկին տակ: Այնթապի Վարդանեան ընկերութիւնը 1899-ին հիմը կը դնէր Այնթապի ազգային մանկապարտէզին:  Հայրը՝ Յակոբ, Այնթապի մէջ ծանօթ էր որպէս եկեղեցասէր ու կրթասէր ազգային, ու վարիչներէն էր Վարդանեան ընկերութեան: Ազգային մանկապարտէզ յաճախող առաջին  մանուկներէն կը դառնայ Գուրգէն մուտք գործելով այնտեղ, շարունակելու համար Վարդանեան կրթարանի նախակրթական եւ միջնակարգ բաժինները:

            1912-ին բարձրագոյն կրթութեան համար Գուրգէն մուտք կը գործէ Կիլիկեան ճեմարանը, դառնալով հաստատութեան առաջին ուսանողներէն մին: 1915-ի Սեպտեմբերին, Համալեան ընտանիքը կը պարտադրուի մաս կազմել դէպի Տէր-Զօր (Սուրիա) տարագրուող կարաւանին:

            Գուրգէնի հայրը՝ Յակոբ, որ հանրածանօթ էր որպէս Յակոբ էֆէնտի, Այնթապի մէջ եղած էր հիւսուածեղէնի գործարանէն ներս մեծ վարպետ մը: Ան բարեկամ թուրքի մը միջոցաւ կը յաջողի Պերեճիկի վրայով փախչիլ ու հաստատուիլ Նիկիպ, ուր կը մտնէ կառավարական արհեստանոց մը, որպէս հիւսուածեղէնի բաժնի վարիչ: Նիկիպի այս արհեստանոցը օրհնութիւն մը կ՝ըլլայ հարիւրաւոր հայ տարագիրներու, ներառեալ՝ Գուրգէնին, որ կը փրկուի զինուորագրութիւնէ ու արհեստանոցին մէջ կը ստանայ նախավարժութիւնը ստեղծագործութեան եւ ձեռարուեստներու: 1918-ին երբ Օսմանեան պետութեան խստութիւնները պարբերաբար կը թուլանան տարագիր հայերու նկատմամբ, Գուրգէն կեանքի ընկեր կ՝ընտրէ Այնթապցի ընտանիքի մը դուստրը՝ Լեւոնիկ Հինտոյեանը:

            1919-ին, երբ Անգլիական բանակի հսկողութեան տակ կ՝առնուի Ուրֆա-Պերեճիկ-Այնթապ շրջանը, Համալեանները կ՝ըլլան առաջին Այնթապ վերադարձողներէն, լծուելով վերաշինութեան աշխատանքին: Յաջորդ տարին, երբ Այնթապի ինքնապաշտպանութիւնը կը ծրագրուի, Գուրգէն մաս կը կազմէ Հայկական  Զօրագունդին, որովհետեւ Այնթապի մէջ ան անդամագրուած էր Սահմանադրական Ռամկավար տեղական ակումբին, իսկ հայրը անդամ էր արդէն Այնթապի Ազգային Միութեան:       

            1922-ին արդէն, Կիլիկիոյ պարպումէն ետք, Այնթապի հայութիւնն ալ սկսած էր լքել իր պապենական տունն ու կալուածները: Հալէպ հաստատուելէն ետք, Յակոբ էֆէնտի, իր հայրենակից Լեւոն Նազարեանին հետ կը հիմնէ Համալեան-Նազարեան կերպասեղէնի վաճառատունը: Գուրգէն կը նախընտրէ իր անձնական գործին ձեռնարկել, ու կը հաստատէ կահագործարան մը, Հալէպի ամենաբանուկ պողոտային վրայ: Տարիներու ընթացքին իր կահագործարանը կը դառնայ քաղաքի լաւագոյն հաստատութիւններէն մին:

            Ռամկավար Կուսակցութեան շարքերուն իր անդամակցութեամբ, Գուրգէն խանդավառ մասնակիցներէն կը դառնայ կուսակցութեան Հալէպի շրջանի տեղական միաւորին:

            Հասարակական կեանքի եռուզերը արդէն կլանած էր Գուրգէնը: Հալէպը՝ ծանօթ որպէս առաջին կայան, եղեռնէն ու տեղահանութիւնէն ճողոպրած հայութեան համար դարձած էր կարեւոր կեդրոն մը իր կրթական օճախներով: Կազմուած էր «Հալէպի Այնթապու Կրթասիրաց Վարժարան»-ի օժանդակ վարչական մարմին մը, որուն աշխոյժ մասնակիցն էր Գուրգէն, իր հօր օրինակին հետեւելով: Հալէպի մէջ, Գուրգէն կ՝անդամագրուի տեղուոյն Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան մասնաճիւղին, որուն առաքելութիւնը դարձած էր նպաստընկալ որբահաւաքի աշխատանքները, մանաւանդ Կիլիկիոյ հայութեան պարպումէն ետք:

            Գուրգէնի եւ Լեւոնիկի ամուսնութիւնը զիրենք կը բախտաւորէ Հալէպի մէջ հինգ զաւակներով, երեք մանչ՝ Յակոբ, Սարգիս եւ Օննիկ եւ երկու աղջիկ՝ Զարուհի եւ Գեղանոյշ, որոնք բոլորն ալ, ապագային, մասնակից պիտի դառնային Հալէպի Հ.Բ.Ը.Մ-ի  «Հայ Երիտասարդաց Միութեան» (ՀԵԸ)-ի երիտասարդական ծրագիրներուն:

            1927-ին, երբ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութիւնը կը ձեռնարկէ «Եփրատ»  օրաթերթի հրատարակութեան, որուն սեփականութիւնը կը ստանձնէ «Սուրիահայ Հրատարակչական Ընկերութիւնը» իսկ խմբագրական կազմի անդամներ կ՝ընտրուին Տիգրան Փիրանեանը, Նազարէթ Ֆստըգճեանը, տոքթ. Խաչիկ Պօղոսեանը եւ Համբարձում Պէրպէրեանը: Գուրգէն կը դառնայ թերթին նիւթապէս սատարելու պատասխանատուն: «Եփրատի» հրատարակութիւնը երախտաւորին համար դարձած էր բացարձակ կարեւոր պարտաւորութիւն մը, ու 1930-ին օրաթերթը կը դառնայ Սուրիոյ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան պաշտօնաթերթը: Այդ ժամանակաշրջանին, Գուրգէնին վստահուած էր նաեւ կարեւոր պաշտօններ, ու ան յաճախ կը մեկնէր Սուրիոյ զանազան շրջաններ կազմակերպչական առաքելութիւններ ստանձնելով:

            «Եփրատ» օրաթերթէն բացի, երախտաւորը կարեւոր կը նկատէր իր ծննդավայր Այնթապցի հայրենակիցներու համախմբումը, ու Հալէպի մէջ գործօն դեր կը վերցնէ Այնթապի Ազգային միութեան խորհրդատու մարմնի կազմէն ներս: «Հայ Այնթապ» պարբերաթերթը իր գուրգուրանքի առարկան դարձուցած էր Գուրգէն, Այնթապցիներու միութեան անպաշտօն վարիչ գործակատարը դառնալով:

            Գուրգէն Համալեանի ազգային հասարակական գործունէութեան տարիներու բեղուն մասնակցութիւնը, անմասն չէր մնար իր քաջալերանքով լոյս տեսած, 1946-ին Արիս Շաքլեանի «Միջինք» գիրքի հրատարակութեամբ: Շաքլեան, այդ տարիներուն խմբագիրն էր «Եփրատ» ՌԱԿ-ի պաշտօնաթերթին, հայրենիք ներգաղթելէն առաջ:

           1945-ին, Սուրիոյ մէջ, դէպի հայրենիք ներգաղթ կազնակերպող, «ներգաղթ կոմիտէն»  կը կազմուի, որուն գանձապահը կը դառնայ երախտաւոր Գուրգէն Համալեանը: Հայրենադարձի գործը Գուրգէնին համար հը նկատուէր հայրենասիրութեան ծառայելու պարտականութիւն: Ան շուրջ երկու տարի, նոյնիսկ իր գործը մէկդի դրած, նուիրուեցաւ այդ ծրագրին: Պէտք է ըսել որ Սուրիոյ ներգաղթի կոմիտէի ներդրումը մեծ եղաւ հայրենադարձի ծրագրի իրականացման 1946-47 տարիներուն:

            1950-ին Գուրգէն կը կորսնցնէ իր հայրը: Այնուհետեւ՝ իր երեց որդին Յակոբը, կ՝օժանդակէ իրեն կահագործարանի հաստատութիւնը բաց պահելու աշխատանքին մէջ: 1956-ին Հալէպի մէջ ան կ՝արժանանայ Հ.Բ.Ը.Միութեան վեթերանութեան վկայականին: Գուրգէն Ազգային-հասարակական կեանքի իր գործունէութիւնը սահմանափակած էր ատենոյ հայ մամուլին կանոնաւորապէս հետեւելով, «Հայաստանի Կոչնակը» որպէս լրջահայեաց հրատարակութիւն, իսկ «Զարթօնքը» որպէս գաղափարի պաշտօնաթերթ, դարձած էին իր մնայուն լրատուական աղբիւրները: Իսկ «Նայիրին», «Բժիշկ»-ն ու «Շիրակ»-ը յաճախ կը փնտռէր գիտելիքներ կուտակելու համար:

            Հետզհետէ իր գերդաստանի անդամները ու մանաւանդ զաւակները, սկսած էին տեղափոխուիլ Պէյրութ, Լիբանան, ու հոն շարունակել իրենց կենցաղը ինչպէս նաեւ միութենական գործունէութիւնները: Գուրգէնն ալ անշուշտ պիտի միանար իր հարազատներուն: Տիկինը կորսնցնելէ ետք անշուշտ շրջապատուած պիտի մնար մանաւանդ հասակ առնող իր թոռներով:

            Հայրենասիրութեան որպէս ուխտաւոր, 1965-ին ան այցելեց Հայաստան ու վայելեց նաեւ Երեւանի մերձակայ Նոր Այնթապ աւանը: Իսկ 1967-ին, առիթը ունեցաւ այցելելու իր ծննդավայրը՝ Այնթապ:

            Հայրենիք այցելելու երկրորդ հրճուանքը չկրցաւ ներկայանալ իրեն, անողոք հիւանդութեան մը պատճառով, որուն զոհը պիտի դառնար 72 տարեկան հասակին, Պէյրութի մէջ, Հոկտեմբեր 1968 թուականին,  ազգային ոգեկոչումով թաղման արարողութեան արժանանալով:

 

*****

            Այս տողերուն հեղինակը, Պէյրութի մէջ, իր ուսանողական տարիներուն, մօտէն ծանօթացած էր երախտաւորի երեք մանչերուն Միութենական-հասարակական գործունէութեանց: 

          ԱՐԱ ԱՀԱՐՈՆԵԱՆ

Լրահոս - 01 Յունիս 2020
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։