Հայ
Առաջնորդող
Ծննդեան101ամեակ 1919-2020 Տ. Թորգոմ Պատրիարք Մանուկեան Բազմարդիւն Առաջնորդ Արեւելեան Թեմին Ի Յուշ Ծննդեան 101ամեակին
Յունիս 30 , 2020 , 20:18
Ծննդեան101ամեակ  1919-2020 Տ. Թորգոմ Պատրիարք Մանուկեան  Բազմարդիւն Առաջնորդ Արեւելեան Թեմին  Ի Յուշ Ծննդեան 101ամեակին

Դար Մը Արդէն

            Անցեալ տարուան Փետրուար 16-ին նշուեցաւ Ամեն. Թորգոմ Պատրիարք Մանուկեանի ծննդեան հարիւրամեակը, ու այսօր մեր վրայ երախտիքի պարտք կ՛իյնայ յիշել Երջանկայիշատակ Պատրիարք Հայրը յատկապէս իր Ամերիկայի Արեւելեան Թեմի Թեմակալի իր երկարամեայ նուիրեալ եւ արդիւնաշատ պաշ- տօնավարութեան առիթով։

            Որպէս գործակից հոգեւորական Նորին Սրբազնութեան 24 տարիներու բեղուն աշխատանքին, սոյն տողերը սիրով եւ երախտագիտութեամբ կ՛ընծայեմ Պատրիարք Հօր։ Իմ առաջին հանդիպումը Սրբազան Հօր հետ տեղի ունեցաւ 1962 թուի ամրան երբ նոր Միացեալ Նահանգներ ժամանած էի եւ ինք, տակաւին վարդապետ, կ՛ուսանէր Քէյմպրիճի Եպիսկոպոսական Աստուածաբանական Ճեմարանէն ներս։ Արդէն ընտրեալ Առաջնորդն էր Արեւմտեան Թեմին, երբ նոյն տարին Թորգոմ Վարդապետ եպիսկոպոսական ձեռնադրութիւն կը ստանար Երջան Տ.Տ. Վազգէն Ամենայն Հայոց Հայրապետէն, եւ չորս տարիներ ետք 1966-ին կ՛ընտրուէր Առաջնորդ Արեւելեան Թեմին։

 

Հաւատարիմ Միաբանը

            Ծնած Պաքուպա, Իրաք, 1919-ին, Դիլիջանցի հօրմէն եւ Աղբակեցի մօրմէն, Աւետիք Մանուկեան տասներկու տարեկանին Երուսաղէմի Ժառանգաւորաց Վարժարան կ՛ընդունուէր  Թորգոմ Գուշակեան Պատրիարքի օրով որ կը դառնար իր մտատիպար Հոգեւոր Հայրն ու ուսուցչապետը, ուսանելով անոր արմաշական շունչին տակ մինչեւ Պատրիարքի վերջին շունչը, եւ իրմէ սարկաւագ ձեռնադրուելէ ետք պատրաստ էր քահանայ ձեռնադրուելու իր Հոգեւոր Հօր ձեռամբ։ Սակայն մի քանի ամիս առաջ, 1939-ի փետրուարին կը վախճանէր Թորգոմ Ա Պատրիարք եւ քսանամեայ Աւետիք սարկաւագ Մեսրոպ Պատրիարքի ձեռամբ նոյն տարին, ուղիղ 81 տարիներ առաջ, ընկերովի կը ձեռնադրուէր Ս. Յակոբեանց Տաճարին մէջ  ժառանգելով իր անունը եւ յետագային դառնալով Թորգոմ Բ Պատրիարք Երու- սաղէմի։

            Նորընծայ Թորգոմ աբեղայ վարդապետական չորս աստիճանները կը ստանար Կիւրեղ Բ Պատրիարքէն ու Վանքէն ներս կը դառնար ընտիր, ուսում- նասէր, երաժշտասէր, մարմնակրթանքի եւ մարզախաղերու առաջնահերթ հա- մակրելի միաբանը։ Տասնամեակ մը չանցած 1946 թուին Ամերիկահայ Թեմի Առաջնորդ Տիրան Արքեպիսկոպոս Ներսոյեանի հրաւէրովն ու իր մեծաւորին        Տ. Կիւրեղ  Բ Պատրիարքի արտօնութեամբ Միացեալ Նահանգներ կը ժամանէր ու իր կենսունակ երիտասարդական 45 տարիները մինչեւ 1990 բարւոք ծառա-յութեամբ կ՛ընծայէր զոյգ թեմերուն, յատկապէս Արեւելեան Թեմին։

 

Թեմակալ Առաջնորդը

            Արեւմտեան Թեմի չորսամեայ առաջնորդական շրջանը հազիւ աւարտած, Թորգոմ Եպիսկոպոս Մանուկեան Արեւելեան Թեմի Առաջնորդ կ՛ընտրուէր 1966 թուին ու կը փոխադրուէր Նիւ Եորք, յաջորդելով Սիոն Արքեպիսկոպոս Մանուկ- եանի որուն օրով աւարտած էր առաջնորդանիստ Ս. Վարդան Մայր Տաճարի համալիրին կառուցումը՝ պատրաստ օծման Ամենայն Հայոց Հայրապետի ձեռամբ։    Յիրաւի Թորգոմ Սրբազանի առաջնահերթ պարտականութիւնը կ՛ըլլար պատրաստութիւն տեսնել Տաճարի օծման հետ կապուած ներքին եւ արտաքին յարաբերութեանց հետ կապուած դիւանական գործերով, հետապնդելով յատ-կապէս պետական եւ միջ-կրօնական կապերու հաստատումը որոնք նախապէս անտեսուած էին։ Մեր հովուական գործերուն առընթեր, երբ նաեւ մաս կը կազմէի Թեմական Խորհուրդին որպէս ատենադպիր, կը տեսնէինք այդ նշանակալից տարբերութիւնը՝ ճշդուած եւ յարատեւ յարաբերութիւնը Նիւ Եորքի քաղաքա-պետարանի եւ միջ- կրօնական հաստատութեանց հետ։

            Յայտնի կը դառնար ամէն ինչ երբ կարճ ժամանակի ընթացքին, 1968-ին, Տ.Տ. Վազգէն Ա Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը իր երկրորդ հայրապետական այցելութիւնը կը շնորհէր Թեմին, այս անգամ օծելու համար Նիւ Եորքի նորակերտ Մայր Տաճարը։ Օծման ներկայ էին քաղաքապետն ու Նիւ Եորքի Կարտինալը, Յոյն Ուղղափառ եկեղեցւոյ, Եպիսկոպոսական եկեղեցւոյ ինչպէս նաեւ Արեւելեան ուղղափառ եկեղեցիներու Առաջնորդները, ու Հայ Եկեղեցւոյ նախկին եւ գործող Առաջնորդ եպիսկոպոսները, կրօնական այլ պետեր եւ զոյգ թեմերու բոլոր հայ հոգեւորականները։ Հոն էի նաեւ ես Ֆիլատելֆիայէն որպէս գաւազանակիրը Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հայրապետական պատարագի մատուցման ընթաց- քին՝ կարգադրութեամբը Առաջնորդ Թորգոմ Եպիսկոպոսին։

            Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը նոյն օր Թորգոմ Եպիսկոպոսին կը շնորհէր արքեպիսկոպոսութեան տիտղոսը։ Նոյն օր բացումը կը կատարուէր Կիւլլապի Կիւլպէնկեան Կեդրոնին եւ Հայկ եւ Ալիս Գավուգճեան հանդիսասրահին, որոնք Մայր Տաճարին հետ միասնաբար պիտի դառնային մեծագոյն Նիւ Եորքի հայկական պատկառելի եւ գործօն հոգեւոր եւ մշակութային կեդրոնը։ 

 

Արդիւնալից Աշխատանք

            Առաջնորդ Թորգոմ Արքեպիսկոպոսի շնորհիւ Ս. Վարդան Մայր Տաճարը թեմի բազմահազար հայորդիներու լոյսի եւ յոյսի փարոսը պիտի դառնար, ինչպէս նաեւ Ամերիկայի եւ օտար շրջանակներուն ծանօթ առաջին եւ միակ կեդրոնը, ուրկէ Հայ Եկեղեցին պիտի բացուէր աշխարհին։ Քաղաքապետներն ու յարան- ուանութեանց պետեր պիտի այցելէին հանդիսաւոր առիթներով, մինչ Առաջնոր- դարանի ներքին կառոյցները կ՛ուռճանային ուսումնական եւ ակադեմական մասնաբաժիններով եւ ծրագիրներով։

            Առաջնորդը ինքն էր որ հաստատեց Գրիգոր Զոհրապի յիշատակին Հայագիտութեան Հետազօտութեան յատուկ բաժինը Առաջնորդարանէն ներս՝ բարերարութեամբ Զօհրապի դստեր Տոլորըս Զոհրապ Լիպմընի, բազմացնելով նաեւ առաջնորդարանի անձնակազմը։ 1967 թուի  140,000 տոլարի տարեկան պիւտճէն 20 տարի ետք արդէն բարձրացած էր երկու միլիոնի։ Միջեկեղեցական յարաբերութիւնները զարգացան յաճախակի փոխ այցելութիւններով, մինչ Ամերիկայի Եկեղեցեաց Խորհուրդին որպէս վարչական Առաջնորդ Սրբազանը իր գործօն մասնակցութիւնը կը բերէր։

            Թորգոմ Արքեպիսկոպոսի առաջնորդութեան շրջանին Գանատայի թեմն ալ առանձին թեմ եղաւ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հրահանգով եւ 1984 թուի Կոնդակով բաժնուելով Արեւելեան թեմէն։ Առաջնորդ Սրբազանը աննախընթաց թիւով քահանաներ ձեռնադրեց Արեւելեան թեմի համայնքներուն համար, թէ՛ ոմանք արտասահմանէն հրաւիրելով, եւ թէ՛ մանաւանդ թեմի Ս. Ներսէս Շնորհալի Ճեմարանի շրջանաւարտներէն 10 թեկնածուներու իր կատարած ձեռնադրութ- եամբ։  

            Աննախընթաց ըլլալով, Սրբազանը օծեց 16 եկեղեցիներ թեմէն ներս, առաջինը Ֆիլատելֆիոյ Ս. Երրորդութիւն նորակառոյց եկեղեցին որուն հոգեւոր հովիւն էր այն ատեն տողերս գրողը՝ Զաւէն Ծ. Վրդ. Արզումանեան։ Նոյն հա-մայնքին հին եկեղեցւոյ հովւութիւնը ինք Սրբազանը կատարած էր Երուսաղէմէն Ամերիկա առաջին գալուն 1946 թուին։ Իսկ վերջին եկեղեցին զոր Թորգոմ Սրբազան օծեց Երուսաղէմ մեկնելէն երկու տարի առաջ 1988-ի մարտ ամսուն Ֆլորիտայի նորաշէն Ս. Դաւիթ Եկեղեցին եղաւ որուն հովիւ կարգած էր զիս 1984 թուականին, հարաւային Ֆլորիտայի հայ համայնքը կազմակերպելու եւ շինարարութեանց ձեռնարկելու եւ աւարտելու համար։

 

Հայաստանի Ճգնաժամը

            Առաջնորդ Թորգոմ Սրբազանի կենսական գործերէն մին եղաւ անմիջական եւ մնայուն գրասենեակներով օգնութեան հասնիլ Հայաստանի մեծ երկրաշարժին հասցուցած ահաւոր կոտորածին։ Գրասենեակները որոնք մինչեւ այսօր Առաջնոր- դարանէն ներս կը մնան իրենց գործունէութեան մէջ աշխոյժ եւ հաստատ, մեծ օժանդակութիւն բերին եւ կը բերեն Հայաստանի, FAR (Fund for Armenia Relief) անուան տակ, շնորհիւ Թորգոմ Արքեպիսկոպոսի խնամեալ ծրագիրներուն՝ պետական ճանաչումով՝ ի պատիւ իրեն որպէս հայրենասէր հոգեւորական։

            Ամենայն Հայոց Հայրապետը իր վերջին հայրապետական այցելութեամբ Նիւ Եորք ժամանեց, երկրաշարժէն ճիշդ ամիս մը ետք յունուարին, այս անգամ արցունքը աչքերուն, իր շուրջ հաւաքելով համազգային բարերարներ արտասահմանի չորս ծագերէն,  որոնք Ս. Վարդան Մայր Տաճարին մէջ լսեցին Հայրապետին կոչը եւ անմիջական կարիքները հոգացին  բնակարաններ կառուցանելու, դեղորայք եւ զգեստներ հասցնելու համար։ Առաջնորդ Սրբազանին անմիջական աջակիցը եղաւ մեծ բարերար եւ շինարար Գէորգ Յովնանեան որուն միջոցաւ Ստեփան- աւանի մէջ առաջին առիթով շարք մը տուներ կառուցուեցան։ Վեհափառ Հայրապետի ներկայութեան համազգային հանգանակութիւն տեղի ունեցաւ։

 

Թորգոմ Պատրիարք Երուսաղէմի

            1990 թուի փետրուարի առաջին օրը յանկարծամահ կ՛ըլլար Երուսաղէմի Եղիշէ Տէրտէրեան Պատրիարքը, եւ Թորգոմ Արք. Մանուկեան որպէս պատասխա- նատու միաբան ուխտին, Երուսաղէմ կը մեկնէր Լուսարարապետ Գարեգին Արք. Գազանճեանի կողքին անմիջական կարգադրութեանց համար։

            Միաբանական Ժողովը նախ տեղապահ կ՛ընտրէր Թորգոմ Արքեպիսկո- պոսը, եւ նոյն տարւոյ մարտ 22-ին՝ Երուսաղէմի Հայոց Պատրիարք, զոր    Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Տ.Տ. Վազգէն Ա «անհուն ուրախութեամբ» կ՛ողջունէր։ Ընտրութեան կը հետեւէր յուլիս 29 թուակիր Յորդանանի Արքայական Հրո- վարտակը եւ նորընտիր Թորգոմ Բ Պատրիարք Մանուկեանի գահակալութիւնը տեղի կ՛ունենար 1990 հոկտեմբեր 17-ին։

 

Տեղապահ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսութեան

            Թորգոմ Պատրիարքի պիտի վիճակուէր տակաւին աւելի բարձր պատաս-խանատու պաշտօն երբ Ամենայն Հայոց Հայրապետ Վազգէն Ա կը վախճանէր 1994-ի Օգոստոս 18-ին։ Նոյն ամսու 25-ին Մայր Աթոռի Գերագոյն Հոգեւոր Խորհուրդը նիստի կը հրաւիրէր երիցագոյն անդամ Յուսիկ Արք. Սանթուրեան, որուն կը մասնակցէին նաեւ թեմակալ եպիսկոպոսներ։ Ժողովին ատենապետեցին Հայ Եկեղեցւոյ զոյգ Պատրիարքները՝ Թորգոմ Մանուկեան Երուսաղէմի եւ Գարեգին Գազանճեան Կ. Պոլսոյ։ Ժողովը մեծամասնութեան քուէներով Մայր Աթոռի Կաթո- ղիկոսական Տեղապահ ընտրեց Երուսաղէմի Թորգոմ Պատրիարքը, որ մինչեւ ապրիլ 3 վարեց զոյգ պաշտօնները մինչեւ յաջորդ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի ընտրութիւնը։ Իր տեղապահութեան շրջանին սեպտեմբեր ամսուն այցելեց Սիւնեաց թեմ, եղէգնաձոր, Գորիս եւ Տաթեւ։

 

Անձն եւ Գրական Վաստակը

            Իր աւելի քան 40 տարիներու պաշտօնավարութիւնը արտասահմանի մեծագոյն թեմէն ներս Թորգոմ Պատրիարք իր շնորհները դրսեւորեց որպէս երա- ժշտասէր եւ գրասէր հոգեւորական, բանաստեղծ «Շէն Մահ» ծածկանունով, երբ իր առաջին գերզգայուն բանաստեղծութիւնը կ՛ընծայէր իր Հոգեւոր Հօր Թորգոմ Ա  Գուշակեան Պատրիարքին անոր վախճանման վաղորդայնին՝ 1939 թուին։ Թորգոմ Պատրիարք կարեւոր բաժին յատկացուցած է խղճամիտ կերպով Արեւելեան թեմին Դպրաց Դասերու Կազակերպութեան՝ անոր հիմնադիրը ըլլալով, եւ հրատարակելով զոյգ մը ձայնագրեալ հատորներ հայ եկեղեցւոյ շարականներուն ճշգրիտ երգեցողութեան համար, կատարմամբ երաժշտագէտ Վարդան Սարգս- եանի։ Ան յատուկ սէր տածած է Կոմիտաս Վարդապետի նկատմամբ եւ հրատարակած զոյգ մը հատորներ՝ «Կոմիտասի Հանճարը», համադրելով ու մեկնաբանելով Մեծն Կոմիտասի անկորնչելի աւանդը։

 

Դոկտ. ԶԱՒԷՆ Ա. ՔՀՆՅ. ԱՐԶՈՒՄԱՆԵԱՆ 


 

Լրահոս - 05 Յուլիս 2020
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։