Հայ
Սարգիս Մինասեան
Էրտողան առեղծուածը
Էրտողան առեղծուածը
Յունիս 01 , 2017 , 16:23

ՏԷՆԻԸԼ ՓԱՅՓՍ

 

Ռեճէփ Թայյիպ Էրտողանը՝ Թուրքիոյ նախագահը, ամէնէն յեղյեղուկ, խորհրդաւոր, եւ հետեւաբար ամէնէն անգուշակելի մեծ քաղաքագէտն է համաշխարհային բեմի վրայ։ Անոր յաղթանակը, Ապրիլ 16-ի երկրի հանրաքուէին, իրեն կը պարգեւէ գրեթէ բռնատիրական իրաւասութիւններ, որոնք յատկապէս Թուրքիան, Միջին Արեւելքը, եւ անկէ անդին, կը մատնեն աննախատեսելի հետեւանքներու։

Հանելուկներէն առաջինը ազգային հանրաքուէն է։ Խնդրոյ առարկայ էին սահմանադրական փոփոխութիւններ, որոնք պիտի տնօրինէին երկրի իշխանութեան հիմնական բնոյթը. թուրք հասարակութիւնը պիտի շարունակէր ապրիլ վերջին 65 տարիներու թերի ժողովրդավարութեա՞ն, թէ նախագահական կեդրոնացեալ կառավարման տակ։ Բարեփոխեալ իշխանութիւնը պիտի շոգիացնէր վարչապետը, ու նախագահը պիտի ունենար անսահման իրաւասութիւններ խորհրդարանին, արդարադատութեան ու զինուորականութեան վրայ։

Թուրք հասարակութիւնը կը գտնուէր սահմանադրութեան արմատական փոփոխութեան ծանրակշիռ պատասխանատուութեան առջեւ։ Հանրածանօթ վիպասան Էլիֆ Շաֆաք յայտնած է, թէ Թուրքիոյ այս հանրաքուէն «կրնայ երկրին ճակատագիրը փոխել գալիք սերունդներուն համար»։ Հանրաքուէէն ետք, լրագրող Եավուզ Պայտար կը գրէր. «Թուրքիան, ինչպէս որ գիտէինք, պատմութեան անցած է»։ Այսուհանդերձ, տարիներէ իվեր, Էրտողան կը պահէր արդէն ա՛յն իրաւասութիւնները զորս հանրաքուէն իրեն պարգեւեց։ Անիկա քմայքոտ տիրակալութեամբ կը վարէր երկիրը։ Ոեւէ մէկը, ծաղրանկարիչ, սրճարանատէր թէ քանատացի, որ կ՚ամբաստանէր «նախագահը անարգած ըլլալուն համար», կրնար տուգանքի ենթարկուիլ։ Նախկին վարչապետ մը, նախագահ մը, որ կը համարձակէր տարակարծիք գտնուիլ Էրտողանի հետ, կ՚անհետանար անոր հանրային կեանքը։ Ա՛ն էր միայն որ պատերազմ կ՚ընէր, կամ՝ խաղաղութիւն։ Էրտողան ուզածը կ՚ընէր, կամ՝ կ՚ունենար, հակառակ սահմանադրական տրամադրութեանց։

Էրտողանի սեւեռումը նախագահական պաշտօնին վրայ, արդէն ունեցած գործնական լայն իրաւասութիւններով, մղեց զինք գողնալու ընտրութիւնները, արձակելու վարչապետը, քաղաքացիական կռիւի մղելու քիւրտերը, եւ ստեղծելու տագնապ Եւրոպայի հետ։ Էրտողան ունի այս բոլորը՝ աւելորդութեա՞ն (superfluity) սիրոյն։

 

Հանրաքուէին արդիւնքները

Մեծ յաղթանակ մը ապահովելու համար, Էրտողան հսկայական ճնշում բանեցուց հանրաքուէի ընթացքին վրայ։ Անիկա լման օգտագործեց իրեն կողմնակից մամուլը։ Զօրաշարժի ենթարկուեցան նաեւ մզկիթները։ Իրեն աննպաստ քուէարկողները ոստիկանական միջամտութեան ենթարկուեցան։ Ասոնցմէ կարեւոր թիւ մը ձերբակալուեցան, նախագահը անարգելու կամ հրապարակային ապօրէն ձեռնարկներ կազմակերպելու ամբաստանութեամբ։ Ընդդիմադիրները գործազուրկ դարձան, մամուլին կողմէ պոյքոթի ենթարկուեցան, ելեկտրականութենէ զրկուեցան, ու ծեծուեցան։ Համաձայն շուէտական NGO-ի «կազմակերպուած քուէարկութեան ծաւալուն եւ հետեւողական խարդախութիւններ, բուռն ու գայթակղեցուցիչ դէպքեր նախաձեռնուած են քուէարկութեան «վերահսկիչ մարմնին» կողմէ»։ Հակառակ վերոյիշեալ միջոցառումներուն, հանրաքուէն միայն 51.4 առ հարիւր՝ ի նպաստ, 48.6 առ հարիւր՝ դէմ, զարմանալիօրէն տկար արդիւնքով վերջացաւ։ Քուէարկութիւնը խարդախուած ըլլալով, ինչո՞ւ վստահութեան քուէները այսքան ցած էին, եւ ոչ թէ 60, 80 եւ ինչու չէ՝ 90 առ հարիւր բարձր համեմատութիւններով։ Նման անշուք 51.4 առ հարիւրի մեծամասնութիւն մը մղեց ընդդիմադիր կուսակցութիւնները, Եւրոպական Միութեան եւ ուրիշներու ալ կողմէ քաջալերուած, խնդրոյ առարկայ դարձնելու հանրաքուէին օրինաւորութիւնը։

Հանելուկ է, թէ Էրտողան ինչու վերջ դրաւ գործակցութեան իսլամիսթ Ֆեթհուլլա Կիւլէնի հետ, որ զօրաւոր դաշնակից մըն էր, եւ որ դարձաւ վճռական հակառակորդ մը, որ խնդրոյ առարկայ դարձուց Էրտողանի նախապատուութիւնը, բացայայտելով անոր ապահովութիւնը։

 

Ինչո՞ւ Էրտողան մարտի ելաւ Կիւլէնի դէմ, բաժանում յառաջացնելով իսլամիսթներու միջեւ, վտանգելով թուրք-ամերիկեան կապերը

Տարիքոտ իսլամ կրօնական Ֆեթհուլլա Կիւլէն կ՚ապրի Մ. Նահանգներու դաշտային Փենսիլվանիոյ մէջ։ Իր քաղաքական պայքարին մէջ Կիւլէնի դէմ, Էրտողան անհաւանելիօրէն կ՚ամբաստանէ Կիւլէնի շարժումը, որ ծրագրած ու ղեկավարած ըլլայ ենթադրեալ պետական հարուած մը Յուլիս 2016-ին։ Այնուհետեւ, Թուրքիոյ նախագահը հարուածեց Կիւլէնի հետեւորդները, եւ անոնք որոնցմէ չէր ախորժեր։ Ձերբակալուեցաւ 47,000 հոգի, բանտարկուեցան 43,000 անձեր, գործէ արձակուեցան կամ կախակայուեցան 135,000 անձեր, ու բազմաթիւներ դատապարտուեցան ընկերային մահուան։

Էրտողան Ուաշինկթընէն պահանջեց Կիւլէնի արտահանումը եւ յանձնումը Թուրքիոյ, սպառնալով խզում. «ուշ կամ կանուխ Մ. Նահանգներ նախընտրութիւն պիտի կատարէ. Թուրքիա կամ Կիւլէն»։

Ինչո՞ւ արդեօք Էրտողան կռուի բռնուեցաւ Կիւլէնի հետ, տուայտանք ստեղծելով Թուրքիոյ իսլամիսթ շարքերէն ներս, եւ իր յարաբերութիւնները վտանգելով Մ. Նահանգներու հետ։

Իմաստաբանական վայելչաբանութիւն (խստակրօնութիւն – semantic purism)։ Եւրոպական Միութիւնը ակամայ համաձայնեցաւ առանց վիզայի մուտք 75 միլիոն թուրքերու, Շէնկենի ընդարձակ գօտիէն ներս, առաւելութիւն մը, որ Էրտողանի պիտի թոյլատրէր անբաղձալի քիւրտ ու սուրիացի գաղթականները դուրս հանել, միաժամանակ նաեւ իր ազդեցութիւնը զօրացնելու համար յատկապէս Գերմանիոյ եւ Հոլանտայի մէջ։ Սակայն, Եւրոպական Միութիւնը վիզաներու վերոյիշեալ արտօնութիւնը պայմանաւորեց, պահանջելով «վերատեսութիւնը թրքական օրէնսդրութեան՝ եւրոպական չափանիշներուն հետ համակերպելու համար»։ Էրտողանի համար նման զիջում մը անիմաստ էր, քանի որ ձերբակալել կու տար ոեւէ մէկը տարբեր անբաստանութեամբ, ու միաժամանակ կը մերժէր դրուած պայմանները ա՛յն տրամաբանութեամբ, թէ «անկարելի էր փոփոխութեան ենթարկել իր երկրին օրէնսդրութիւնը ահաբեկչութեան նկատմամբ», ինչպէս որ կը յանկերգէր իր նախարարներէն մէկը։

 

Խորամա՞նկ թէ մեղամոլ

Էրտողան վարչապետ դարձաւ 2003-ին, եւ ութ տարի կառավարեց զգուշութեամբ, ստեղծելով տնտեսական ակնառու բարգաւաճում, կակղելով զինուորական ղեկավարութիւնը, որ կը պահէր երկրին ծայրագոյն ուժը, եւ յաջողապէս որդեգրելով «զերօ խնդիր դրացիներու հետ» քաղաքականութիւնը։

Հակապատկե՛րը Եգիպտոսի անբախտ Մորսիի, որուն իշխանութիւնը մէկ տարի միայն տեւեց։ Էրտողան ճարտար քայլեր առաւ, զօր օրինակ՝ վարպետօրէն ընկճեց զինուորականութիւնը 2011-ին։ Այսուհանդերձ, 2011-էն սկսեալ, ձեռնարկեց իր սադրանքներուն։ Իր նախասիրած օտար ղեկավարը, Սուրիոյ Ասատ Պաշարը, առանց պատճառի դարձուց իր ոխերիմ թշնամին։ Ռուսական օդանաւ մը վար առնել տուաւ, եւ ապա նուաստացած՝ ներողութիւն խնդրեց։ Այս պատճառով կորսնցուց հաստատումը կազատար խողովակաշարի մը դէպի Եւրոպա։

Արգիլեալ հողատարածութեան մը վրայ կանգնել տուաւ յիմար ընդարձակութեամբ պալատ մը, աշխարհի մեծագոյնը, Նիքոլա Չաուչեսքուի Ժողովուրդի Պալատի շինութենէն իվեր Պուքարէսթի մէջ։ Յատկանշականօրէն, անարգ զաւեշտութիւն մըն էր նաեւ իր ներկայութիւնը ամերիկացի բռնցքամարտիկ Մոհամմէտ Ալիի թաղման արարողութեան, ուր փափաք յայտնեց խօսք առնել, նուէրներ բաշխել, լուսանկարուիլ ընտանեկան պարագաներուն հետ, բայց բոլոր պարագաներուն ալ մերժուելով, անաղմուկ տուն վերադարձաւ։

Ուր որ երթար անիկա թշնամիներ կը ստեղծէր։ Էքուատորի մէջ, Էրտողանի անձնական պահակ-ոստիկանները ձեռնակապ դրին փրո-քիւրտ կիներու ձեռքերուն, ու ծեծեցին երեսփոխան մը, որ կը փորձէր պաշտպանել զանոնք։ Այս դէպքի մասին, Էքուատորի խորհրդարանի փոխ-նախագահը յայտնեց. «Մինչեւ Էրտողանի ոստիկաններուն կողմէ երեսփոխանի մը վրայ յարձակումը, մեր հանրութիւնը անգիտակ էր Թուրքիոյ մասին։ Ոչ ոք գիտէր թուրքի մը կամ քիւրտի մը ով ըլլալը։ Հիմա արդէն ամէն մարդ գիտէ. բնականաբար մենք քիւրտերուն կողմնակից ենք։ Անգամ մըն ալ չենք ուզեր Էրտողանը տեսնել մեր երկրին մէջ»։

 

Ի՞նչ պատանեցաւ խորամանկ Էրտողանին

Էրտողանի իսլամիսթ կողմնակիցները երբեմն կը թելադրեն, որ անիկա ինքզինք խալիֆա յայտարարելու ճամբուն վրայ է։ Արդարեւ, կը մօտենայ հարիւրերորդ տարեդարձը խալիֆայութեան անկումին Իսթանպուլի մէջ։ Նման կարելիութիւն մը հրապուրիչ է։ Կը մնայ որոշել թէ ո՞ր թուականը յարմարագոյնն է, Մարտ 10՞ թէ 4-ը, իսլամական տոմա՞րը (օրացոյցը) թէ քրիստոնէականը։ Անժելա Մերքէլ համաձայն գտնուեցաւ կատակաբան Jan Boehmermann-ը դատարան տանիլ, ծաղրած ըլլալուն համար Էրտողանը։ Տանըլտ Թրամփ շնորհաւորեց Էրտողանը, անոր բռնապետական յաղթանակին համար, ու մէկ ամիս ետք շնորհեց հանդիպում մը անոր հետ։ Իսկ աւստրալացիներն ալ զիջող գտնուեցան Կելիփոլիի ոգեկոչումի առիթով։

Ժամանակն է Էրտողանը դատելու իբրեւ բռնատէր, իսլամիսթ եւ Արեւմուտքին հակադրուող եսասէր անձ մը։ Թուրքիոյ դրացի երկիրները ու մենք զմեզ պաշտպանելու ենք, հանդէպ այն վնասներուն զորս կը շարունակէ պատճառել, ու տակաւին գալիք աւելի ծանրակշիռ դէպքերու։

 

Թարգմանեց՝ ՍԱՐԳԻՍ Յ. ՄԻՆԱՍԵԱՆ

"The Australian", Ապրիլ 22, 2017

 

Լրահոս - 23 Նոյեմբեր 2017
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։