Հայ
Սարգիս Մինասեան
Քաթարի տագնապին առիթով. Էրտողանի ձեռնածութիւնը Սէուտական Արաբիոյ եւ Իրանի
Քաթարի տագնապին առիթով.  Էրտողանի ձեռնածութիւնը Սէուտական Արաբիոյ եւ Իրանի
Յունիս 29 , 2017 , 16:24

ՍԵՄԻՀ ԷՏԻԶ

 

Ներկայիս արդէն ձախողած, Արաբական Գարունի սկզբնաւորութենէն մինչեւ այսօր, Միջին Արեւելքի մէջ, շատ քիչ բան ընթացած է Ռեճէփ Թայյիպ Էրտողանի ի նպաստ։ Հանելուկ է, թէ Քաթարի տագնապին առիթով, անիկա իր ամբողջ ուժով նեցուկ կանգնեցաւ Տոհայի, վտանգելով իր կապերը Սէուտական Արաբիոյ ու Ծոցի մնացեալ երկիրներուն հետ։ Նման զարգացումի մը հետեւանքով, աւելի եւս լճացումի չենթարկուելու համար, Էտրողան ստիպուած է մեղմացնել ձգտուածութիւնը Իրանի հետ. գիտենք թէ Թեհրան զօրավիգ կանգնած է Տոհայի։ Արդէն, Պարսկաստանի արտաքին  գործոց նախարարը՝ Մոհամմէտ Ճաւատ Զարիֆ Անքարա կը գտնուէր, Քաթարի տագնապի պատահելէն քանի մը ժամեր ետք։

Վերջերս, Էրտողան կը զգուշացնէր Ծոցի երկիրները Իրանի շրջանային փառասիրութեանց նկատմամբ։ Շատեր մատնանշած են արտաքին քաղաքականութեան հանդէպ Էրտողանի մոլորեալ ու դիւրաշարժ մօտեցումը։ Այդ պատճառով ալ անիկա միշտ դուրս մնացած է տիրող կացութենէն, դէմ յանդիման գտնուելով աւելի դժուարին որոշումներ տալու։ Քաղաքական մասնագէտներ շուարած են մատնանշելու Անքարայի արտաքին քաղաքականութիւնը։

Արաբական Գարունը երբ սկսաւ, Էրտողան վարչապետ էր։ Արտաքին գործոց նախարարն էր ծայրայեղօրէն փառասէր Ահմէտ Տավուտօղլուն, որ Թուրքիոյ համար մեծ ակնկալութիւններ ունէր։ Պատմական եղելութիւն պիտի ըլլար, երբ Թուրքիա դառնար շրջանի գլխաւոր ուժը՝ իսլամական արժէքներու հիման վրայ։ Ըլլալով շրջանի նախկին տիրակալը, Թուրքիա լաւագոյնս գիտէր ինչ էր լաւը բոլորին համար։

Վերոյիշեալ պարզամիտ տրամաբանութիւնը գործադրելի չեղաւ արաբական ազգայնականութեան պարագային. պատմական թաքուն հակակրութիւնը Թուրքիոյ հանդէպ, եւ ամէնէն կարեւորը՝ Սիւննի-շիի երկպառակտումը, որ խոշոր ճեղք մը եղած է Միջին Արեւելքի մէջ։

Քաղաքական զարգացումները եւս ցոյց տուին, թէ սիւննի ըլլալը բաւարար չէ, միացնելու համար սիւննիները։ Այսպէս, երբ Եգիպտոսի նախագահ Ապտըլ Ֆաթթահ էլ-Սիսին վար առաւ Էրտողանի մօտիկ ընկերը՝ նախագահ Մոհամմէտ Մորսին եւ անոր Իսլամ Եղբայրակցութեան տիրապետութեան տակ գտնուող իշխանութիւնը 2013ին, Էրտողան ցնցուած էր։

Յետագայ զարգացումները՝ Սուրիոյ կացութեան եւ արեւմուտքի հետ Անքարայի դիւանագիտական յարաբերութեանց վատթարացումները, Իրանի շրջանային փառասիրութեանց զարգացումը, մղեցին Էրտողանը կլլելու Սէուտական Արաբիոյ հանդէպ իր զզուանքը՝ Եգիպտոսի պետական հարուածին նեցուկ կանգնած ըլլալուն համար, այնուհետեւ հրաժարելով Ռիատի հետ ռազմավարական կապեր հաստատելէ։

2015ին, Էրտողան Ռիատ այցելեց, միանալու համար 34 երկիրներու համադաշնակցութեան՝ դիմակալելու համար ահաբեկութիւնը. այս քայլը կը նկատուի սիւննիներու կողմէ տիրապետուած հակաիրանեան նախաձեռնութիւն մը։ Անցեալ Փետրուարին, Էրտողան դարձեալ Ծոցի շրջան այցելեց, զգուշացնելով Սէուտական Արաբիան «Պարսկական ազգայնականութեան» դէմ։

Ամբողջ այս ընթացքին, Քաթարը մնաց շրջանի միակ երկիրը, որուն հետ Թուրքիա լրիւ համաձայն էր Սուրիոյ եւ Իսլամական Եղբայրակցութեան հանդէպ նոյնանման կեցուածքով։ Քաթար միշտ մնաց Թուրքիոյ կողքին։

Քաթար դարձաւ մեծ ներդրումներ կատարող մը Թուրքիոյ մէջ։ 2011ի աւարտին, Թուրքիա որոշեց Քաթարի մէջ հաստատել զինուորական կայան մը, որ կը նշանակէր թէ ռազմավարական կապեր կ՚ուզէր զարգացնել անոր հետ։

Քաթարի այս տագնապը սակայն խանգարեց Էրտողանի ակնկալութիւնները Միջին Արեւելքի մէջ։ Անիկա դէմ յանդիման գտնուեցաւ երկսայրի ընտրութեան մը առջեւ՝ Սէուտական Արաբիոյ եւ Իրանի միջեւ։ Անիկա չտեսաւ աւելի մեծ պատկերը, ու չանսաց հանգստեան կոչուած եւ օտար քաղաքագէտներու նախազգուշացումներուն՝ չէզոք դիրք բռնելու, եւ գործելու իբրեւ միջնորդ Տոհայի ու Սէուտական Արաբիոյ միջեւ։ Անիկա երկդիմի կերպով թիկունք կանգնեցաւ Քաթարի։

Էրտողանի կողմնակիցները կը խորհին, թէ Քաթարի հանդէպ կեցուածքը ուղղակի ազդարարութիւն մըն է Թուրքիոյ, որովհետեւ Քաթար նեցուկ կը կանգնի Իսլամ Եղբայրակցութեան եւ Համասի, ըստ Արաբական Էմիրութիւններու բացայայտումին։ Բաց աստի, Էրտողանի կողմնակիցները կը վախնան նաեւ, որ Սէուտական Արաբիա եւ Եգիպտոս, ամերիկեան նեցուկով, կը նպատակադրեն Քաթարի ներկայ ղեկավարութիւնը տապալել, կարգը հասնելով Թուրքիոյ։

Համաձայն հանգստեան կոչուած դեսպան Սուհա Ումարի, Էրտողանի քաղաքականութիւնը Քաթարի հանդէպ տրամաբանական եւ հետեւողական չէ. անիկա կը միտի պահպանելու իր քաղաքական ու ղեկավարի դիրքը։ Յատկապէս ալ, Անքարա կը կարօտի պահելու Քաթարէն եկած դրամական հոսքը, նկատելով թէ թրքական տնտեսութիւնը կը դիմագրաւէ անորոշութիւններ։ Թուրքիա կորսնցուց պատեհութիւնը դառնալու շրջանային պատուարժան միջնորդ մը Քաթարի համար։

Ըստ հանգստեան կոչուած ա՛յլ դեսպանի մը՝ Ունալ Չեվիկէօզի, կողմ բռնելով այս տագնապին մէջ, Թուրքիա կորսնցուց առիթը շրջանային դրական ուժ մը դառնալէ։ Արդարեւ, երբ Թուրքիա բանակցութեանց մէջ է ռազմավարական ընկերութիւն վարելու Ծոցի Երկիրներու Գործակցական Խորհուրդին հետ, ցաւալի է, որ բազմակողմանի փոխադարձ նման կապեր հաստատելու միջոցին, կարելի չէ այս հանգամանքը օգտագործել Քաթարի տագնապի ընթացքին։

Տագնապէն շատ առաջ, «Արաբական Գարուն»էն իվեր, արտաքին քաղաքականութեան մէջ գործած լուրջ սխալներուն ու դատումներուն պատճառով, Թուրքիա չի կրնար միջնորդի դերը խաղալ, քանի որ վարկ չունի ու վստահելի ընկեր մը չէ։ Կը մնայ տեսնել, թէ Էրտողան պիտի կարենա՞յ հաւասարակշռել իր կապերը Ռիատի ու Թեհրանի հետ, պահելով իր զօրավիգը Քաթարի, առանց որ Թուրքիոյ վրայ ունենայ ժխտական անդրադարձ մը։ Տակաւին, եթէ Քաթար տեղի տայ Սէուտիոյ ճնշումներուն, ինչ որ անհաւանական չէ, ի՞նչ կը մնայ ընել Թուրքիոյ։

Շատեր կը խորհին, որ Էրտողան չունի դիւանագիտական ունակութիւնը իր երկրին ի նպաստ դարձնելու դէպքերու ընթացքը, որովհետեւ տարուած է ներքին ծրագիրներով, որպէսզի ապահովէ լման փոխանցում մը առաջնորդութեան իբրեւ գործադիր նախագահ։

Ումարի ու Չեվիկէօզի նման շատեր կը խորհին, թէ Թուրքիոյ դիմագրաւած հարցերը պիտի չբարելաւուին, այլ ընդհակառակը, աւելի՛ պիտի վատթարանան, եթէ Անքարա նկատի չառնէ շրջանի եւ աշխարհի իրականութիւնները, Թուրքիոյ հեռակայ նպատակակէտերն ու շահերը համակարգելով անոնց հետ։

 

Թարգմ.՝ ՍԱՐԳԻՍ Յ. ՄԻՆԱՍԵԱՆ

«Էլ Մոնիթըր», 13 Յունիս 2017

Լրահոս - 23 Նոյեմբեր 2017
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։