Հայ
Սարգիս Մինասեան
Սեւան Նշանեանի հետքերով. Թրքահպատակ մտաւորականի մը փախուստը բանտէն
Սեւան Նշանեանի հետքերով.  Թրքահպատակ մտաւորականի մը փախուստը բանտէն
Օգոստոս 17 , 2017 , 14:11

ՍԻՊԷԼ ՀՈՒՐԹԱՇ

 

Թուրքիոյ մէջ Twitter-ի միջոցով սփռուեցաւ լուրը անցեալ Յուլիս 14ին, հրապարակելով, թէ «Թռչունը թռա՜ւ հեռու։ Նոյնը կը մաղթենք մնացեալ 80 միլիոնին»։ Լուրը կը վերագրուէր ծնունդով հայ լեզուագէտ-գրող Սեւան Նշանեանին, որ բանտարկուած էր Յունուար 2014էն իվեր։ Հաւատարիմ իր փողփողուն ոճին, Նշանեան նախընտրած էր Twitter-ի միջոցով յայտարարել, թէ փախուստ տուած էր բանտէն, եւ թէ այլեւս ազատ անձ մըն էր։

Տարիներու թիւրաբանութենէն (controversy) ու դատավարութենէն ետք, հայ մտաւորական Սեւան Նշանեան Twitter-ի վրայ պայթեցուց լուրը, յայտարարելով իր փախուստը թրքական բանտէն։

Տարիներէ իվեր Նշանեան կը յատկանշուի իր երփներանգ անձնաւորութեամբ, Թուրքիոյ մտաւորական շրջանակներէն ներս։ Շրջանաւարտ Նիւ Եորքի Քոլումպիա համալսարանէն, անիկա հեղինակն է ստուգաբանական ուշագրաւ բառարանի եւ ուղեգրքոյկներու (travel guides) շարքի մը։ Սակայն, անիկա հակադարձ անձնաւորութիւն մը դարձաւ իր «Սխալ Հանրապետութիւնը» հատորով, որ հարցականի տակ դրաւ բանադրանքներ (taboos) թրքական հանրապետութեան եւ անոր հիմնադրին՝ Քեմալ Աթաթիւրքի մասին, զայրացնելով աշխարհական եւ ազգայնական թուրքերը։ Իր բութ քննադատութիւններով խռովեց նաեւ կրօնամոլ թուրքերու զայրոյթը։

Դէպքերու շղթան առաջնորդեցին իր բանտարկութեան 1995ին, երբ նախապէս Նշանեան տեղափոխուած էր խայտաբղէտ գիւղ մը, Թուրքիոյ Եգէական ծովախորշին մօտ։ Շիրինճէ քայքայուած գոյավիճակի մէջ կը գտնուէր, երբ Նշանեան ձեռնարկեց անոր աւանդական բնակարաններու վերանորոգութեան, զանոնք վերածելով նորավայել հիւրատուներու կամ՝ հանգստեան տուներու։ Շնորհիւ Նշանեանի Շիրինճէ դարձաւ զբօսաշրջիկային, ժողովրդական բնակավայր մը։ Սակայն մէկ անպատեհութիւն կար. վայրը պահպանուած շրջան հռչակուած էր։ Կը նշանակէր, թէ Նշանեան ապօրէն շինարարութիւն (կամ՝ բարենորոգում) կատարած էր։ Անոր ապօրինութիւնը գործ ունէր թուրք տաղտկալի պաշտօնակալութեան հետ։ Պահպանուած յայտարարուելէ ետք 1987ին, իշխանութիւնները վերագնահատելու էին շրջանին կարգավիճակը մէկ տարիէն, ինչ որ տեղի չունեցաւ։ Շատ մօտերը գտնուող, պատմական շքեղ Եփեսոսն ալ, գիւղին հետ միասին, մնացին աննորոգ վիճակի մէջ։ Վհատուած, մէկէ աւելի աղերսագիրներ տալէ ետք իշխանութեանց, որպէսզի շրջանի գոյավիճակը որոշեն։ Անպատասխան մնացած ըլլալով, Նշանեան որոշեց բարենորոգութեանց ձեռնարկել։ Մինչ այդ, անիկա սկսած էր հրատարակել իր հակադարձ գրութիւնները, երբ արդէն պետութիւնը ձեռնարկած էր անոր հիւրանոցներու քանդումին։ Հարցազրոյցի մը ընթացքին, Նշանեան յայտնեց, թէ դժուարութիւնները սկսան, երբ 2009ին սիւնակագիրը դարձաւ «Թարաֆ» օրաթերթին. «23 իր շինութեանց հանդէպ քանդումի որոշումներ հետեւեցան 2010ին»։

Ապօրինի շինութեանց թրքական արքայութեան մէջ, իշխանութեանց խստութիւնը Նշանեանի հանդէպ, ինչպէս նաեւ դատավարութիւնները, բոլորովին արտահերթ  էին։ Արդարեւ, ամէնէն աչքառու օրինազանցութիւնը Ռեճէփ Էրտողանի կոթողական պալատին կառուցումն էր, որ բարձրացած էր պահպանուած (protected) հողաշերտի վրայ, անտեսելով դատարանին ազդարարագիրը՝ կեցնելու շինութիւնը։ Այս կապակցութեամբ, 2014ի դատարանի որոշումէն ետք, Էրտողան կատարեց  հետեւեալ նշանակելի յայտարարութիւնը. «Թող քանդեն եթէ կը համարձակին»։

Նշանեանն ալ, իր կարգին, մերժեց կարեւորութիւն տալ իր կառուցումները քանդելու հրամանին։ Աւելին. արհամարհելով հրահանգը, կառուցեց աշտարակ մը «յայտարարելով իր ուրոյն հանրապետութիւնը»։ Եւ երբ զայն քանդելու հրամանագիրը ելաւ, պատասխանը եղաւ՝ «դիակիս վրայէն», շրջապատին ուղարկելով «մահազդներ»՝ հանրութեան ուշադրութիւնը գրաւելու համար այս հակամարտութեան վրայ։ Այնուհետեւ, Շիրինճէ մնաց անփոփոխ, իսկ Նշանեան դատապարտուելով, արգելափակուեցաւ Յունուար 2, 2014ին։ Բանտ երթալէ առաջ, անիկա հարցազրոյց մը տուաւ թերթի մը, որու ընթացքին բաղնեկոնքի (bath tab) մէջ գաւաթ մը գինի բռնած էր։ «Պետութիւնը չի կրնար կորովս քանդել, նոյնիսկ եթէ ութուկէս տարուան բանտարկութեան ենթարկուիմ»։

Բազմաթիւ պայքարներ մղուեցան Նշանեանի ազատ արձակման համար, նոյնիսկ մասնակցութեամբ հանրածանօթ մաթեմաթիկոս Ալի Նեսինի, որ հիմնած է մաթեմաթիկայի իւրայատուկ գիւղակ մը Շիրինճէի մէջ։ Այս վերջինը նոյնիսկ հետաքննութեան ենթարկուած էր ապօրինի շինութեան համար, բացայայտելով, թէ ինչպէս Թուրքիոյ մէջ, արդարութեան գաւազանը կ՚օգտագործուի մտաւորականներու դէմ։

Բանտարկութեան ընթացքին, Նշանեան դատապարտուեցաւ նաեւ այլազան յանցանքներով, մինչեւ այն աստիճան, որ կարելի չէ հետեւիլ անոնց դատապարտութեանց։ Նշանեանի համաձայն, դատապարտութիւնները կը յանգէին 18 տարուան արգելափակումի, որ ձեւակերպական օրէնսդրութեամբ կը համապատասխանէր 6.5 տարուան ազատազրկումի, եթէ այլ դատապարտութիւններ չաւելնային։

Նշանեան դրուեցաւ բաց բանտի մէջ, որուն դատապարտեալները արտօնուած էին արգելակայանէն դուրս գալ որոշ օրերու։ Նշանեան օգտագործեց այդ գիշերներէն մէկը՝ փախուստի դիմելով։ Անիկա պարզապէս բանտ չվերադարձաւ։ Նշանեանի Յուլիս 14ի Twitter-էն ետք, Արդարութեան նախարար Պեքիր Պոզտաղ յայտարարեց, թէ ձերբակալման հրամանագիր հանած է փախստականին դէմ։ Բանտին պաշտօնատարները մինչ այդ կարգապահական պատիժներու ենթարկուեցան։

Նեսին կը նկարագրէ բազմալեզու կարողութիւններով իր բարեկամը, որ կը խօսի սահուն անգլերէն, ֆրանսերէն, գերմաներէն, միաժամանակ օժտուած ըլլալով իւրայատուկ հմտութիւններով արաբերէնի ու լատիներէնի մէջ, յիշատակելու համար նաեւ բացառիկ տիրապետութիւնը թրքերէն լեզուին եւ անոր ստուգաբանութեան վրայ։

Նշանեանի ուր ըլլալը անծանօթ կը մնայ։ Ամէն պարագայի, այս մեծահամբաւ մտաւորականը կը կարծուի գտնուիլ Թուրքիայէն դուրս։

Մինչ Նշանեան փախուստ կու տար, մարդկային իրաւունքներու պաշտպան 6 դէմքեր – Իտիլ Էսեր, Կիւնալ Ղուրշուն, Վելի Աճու, Էօվլեն Տալքըրան, Փիթըր Սթէօտնըր, Ալի Ղարաուի – կալանաւորուած էին, երբ անոնց Փորձառական Հիմնարկը, Իսթանպուլի մէկ կղզեակին վրայ ասպատակուած էր, առանց իրաւական արդարացումի։ Ասոնք միացած են արդէն բանտարկուած այլ աշխատակիցներու, եւ հիւծած շուրջ 170 լրագրողներու եւ խորհրդարանի անդամներու, գրագէտներու, որոնք զոհ են Անքարայի զանգուածային ճնշումին, անցեալ տարուան պետական հարուածի փորձէն ետք։ Մինչ այդ, հարիւաւոր ակադեմականներ նաեւ դատի քաշուած են, համալսարաններէն վտարուելէ ետք։ Տակաւին ազատ մնացողներէն ալ դատական մնայուն սպառնալիքի տակ կը գտնուին։

Վերադառնալով Նշանեանի Twitter-ին, որ ամբողջ Թուրքիան նմանցուցած է բանտի մը, իր բոլոր հայրենակիցներուն կը մաղթէ ազատութիւն։ Ակնարկելով իր պատգամին, որ այնքան աղմկայուզութիւն յառաջացուց, անիկա յայտարարած է. «Կ՚ենթադրեմ, թէ արձագանգ հանդիսացայ ամբողջ երկրին զգացումներուն։ 80 միլիոն մարդիկ կ՚երազեն փախչիլ խենթանոցէն, ուր ամրափակուած են»։

 

Թարգմ.՝ ՍԱՐԳԻՍ Յ. ՄԻՆԱՍԵԱՆ

«Էլ-Մոնիթըր», 20 Յուլիս 2017

 

Լրահոս - 23 Նոյեմբեր 2017
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։