Հայ
Մինաս Գոճայեան
Ճարտարագէտ Ընկ. Յակոբ Նազարեան կ՚արժանանայ Քալիֆորնիա նահանգի “Department of Consumer Affairs”-ի գնահատագրին
Ճարտարագէտ Ընկ. Յակոբ Նազարեան կ՚արժանանայ Քալիֆորնիա նահանգի “Department of Consumer Affairs”-ի գնահատագրին
Օգոստոս 17 , 2017 , 14:56

Ուրախութեամբ իմացանք, թէ ՌԱԿ Արեւմտեան ԱՄՆի Շրջանային Վարչութեան նախկին ատենապետ (եօթը տարի)երկարամեայ կուսակցական ու ԹՄՄական, ճարտարագէտ եւ ԱՄՆի Հայ Գիտնականներու Միութեան անդամ ԸՆԿ. ՅԱԿՈԲ ՆԱԶԱՐԵԱՆ արժանացած է Քալիֆորնիա նահանգի “Department of Consumer Affairs”-ի (DCA) ԳՆԱՀԱՏԱԳՐԻՆ։ Ի սրտէ կը շնորհաւորենք մեր ընկերը եւ հպարտ ենք իրեն տրուած այս գնահատագրին համար։

Բացառիկ ծառայութեան գնահատական նամակին մէջ կ՚ըսուի. «Քալիֆորնիոյ նահանգին մեր Մարմնին կողմէ կ՚ուզենք այս առիթը օգտագործելով ճանչնալ Ձեր բացառիկ կորովը եւ նուիրումը վերջին 50 տարիներուն, որուն ընթացքին Դուք հանդէս եկաք արհեստավարժ ծառայութեամբ Քալիֆորնիայի քաղաքացիներուն»։ 

Այսու մեր ընթերցողներուն ուշադրութեան կը յանձնենք մեր հարցազրոյցը Ընկ. Յակոբ Նազարեանի հետ։ 

Մ.Գ.

 

Մինաս Գոճայեան. Քանի մը խօսքով հաճեցէք ներկայացնել ձեզ գնահատող Ամերիկեան կազմակերպութիւնը։

Յակոբ Նազարեան. Ճարտարագէտներու Նահանգային վերոյիշեալ մարմինը կ՚որոշէ մասնագէտներու իրաւունքը եւ իրենց ասպարէզի մէջ շարունակելու իրենց գործը, եւ պարբերաբար կը գնահատէ ու շնորհակալութիւն կը յայտնէ իրենց մասնագիտութեանց գծով կատարած օգտաշատ աշխատանքներուն համար։

Մեր ճարտարագէտներու պարտականութիւնն է պաշտպանել հանրութեան ապահովութիւնը, որպէսզի մարդիկ ապրին աւելի ապահով շէնքերու մէջ։ Նահանգային այս մարմինը կը բարձրացնէ նաեւ այն մասնագէտներուն որակաւորումը, որոնք ցոյց կու տան գերադաս մասնագիտական արհեստավարժութիւն։

Քալիֆորնիան առաջին տեղը կը գրաւէ ԱՄՆի մէջ՝ բնակարաններու եւ միջավայրի պաշտպանութեան գծով աշխատող մասնագէտներու գոյութեամբ. Նահանգի DCA-ը ըստ արժանւոյն կը գնահատէ արտօնագրեալները։
Մ.Գ. - Ինչպիսի՞ զգացումներ ունեցաք, երբ ստացաք գնահատման նամակը։      

Յ.Ն. - Անշուշտ մեծ  գոհունակութեամբ է որ կարդացի ինծի ղրկուած գնահատագիրը եւ ուզեցի ուրախութեանս բաժնեկից դարձնել ՌԱԿի մեծ ընտանիքն ու «Նոր Օր»ի ընթերցողները։ Տրուած գնահատագիրը կը նկատեմ շատ կարեւոր ճանաչում մը Քալիֆորնիոյ Մարմնին կողմէ, որուն պաշտօնն է հետեւիլ մասնագէտներուն, որպէսզի անոնք իրենց լաւագոյնը ընեն իրենց ընտրած ասպարէզին մէջ՝ ծառայելով ժողովուրդին բնակարաններուն եւ զանազան շէնքերու ապահովման։

Այսպիսի գնահատագիր մը ինծի համար կարեւոր է նաեւ այն պատճառով, որ կը գնահատուի իմ ուղղամիտ եւ նուիրեալ աշխատանքս, որ ի վերջոյ պիտի ծառայէ մեր բնակչութեան ապրելու եւ կամ աշխատելու աւելի ապահով, կայուն եւ հանգստաւէտ կառոյցներու մէջ։ Մեր աշխատանքին արդիւնքները բացայայտ կը դառնան, երբ կը բաղդատենք հոս եւ այլ երկիրներու մէջ պատահած երկրաշարժներու հետեւանքները։ Մինչ հոս տասնեակներու սահմաններու մէջ կը մնայ զոհերու թիւը, այլ երկիրներու մէջ անոնք կը գործեն ահաւոր աւերներ եւ կը պատճառեն տասնապատիկ աւելի զոհեր։

Մ.Գ. - Ձեր մասնագիտութեան գծով ներդրումներ կատարա՞ծ էք Հայաստանի Հանրապետութեան մէջ։

Յ.Ն. - Միշտ ալ խոր ցանկութիւնը ունեցած եմ մասնագիտութեանս գծով օգտակար դառնալու մեր հայրենիքին։ Այդ առիթը ներկայացած է անկախութենէն անմիջապէս յետոյ։ Դժբախտաբար Սպիտակի ահաւոր երկրաշարժն էր որ դուռ բացաւ իմ համեստ օժանդակութեան։

Ուրիշ մասնագէտներու նման ես ալ ամերիկահայ մասնագէտներու հետ մեկնեցայ Հայաստան, ուր անմիջապէս այցելեցինք աղէտի գօտի եւ երկու շաբթուայ ընթացքին հայրենի մեր ճարտարագէտներուն ներկայացուցինք մեր ուսումնասիրութիւնները, թելադրութիւնները, շինարարական օրէնքերը, չափանիշները՝ շէնքերուն որակը հաստատող կամ գնահատող միջոցները։

Մենք ներկայացուցինք նախագիծը նոր կառուցուելիք նախակրթարանի մը, որուն օրինակով պիտի կառուցուէին հարիւր շէնքեր՝ մեր չափանիշներով։ Ինչ կը վերաբերի Երեւանին, ապա եթէ հոն Սպիտակի հզօրութեամբ երկրաժարժ մը պատահէր (Աստուած չընէ) տասնապատիկ աւելի թուով զոհեր պիտի տայինք։ Ուրեմն մեր խումբը յետ ուսումնասիրութեանց, ներկայացուց այնպիսի վերանորոգման ծրագիր մը, մանաւանդ բազմամարդ շէնքերու առնչութեամբ (բազմայարկ շէնքեր, դպրոցներ, հիւանդանցներ եւ այլն), որպէսզի երկրաշարժի մը  պարագային նուազագոյն զոհերը տայինք։ Նոյնիսկ գումարի աղբիւրն ալ կարգադրուած էր Համաշխարհային Դրամատունէն, բայց ծրագրի գլուխը կեցած երկու գլխաւոր մարդոց անակնկալ մահը եկաւ խանգարելու այդ ծրագիրը։

Բացի այդ առիթը ունեցած եմ իմ հսկողութեամբ պատրաստելու Հայաստանի Ամերիկեան Համալսարանի շէնքին գծագիրները։ Շէնքը կը գտնուի Երեւանի Ալեք Մանուկեան փողոցի վրայ։

Պատրաստած եմ նաեւ Երեւանի Մխիթար Հերացի փողոցի վրայ գտնուող նախկին բժշկական կառոյցի մը ապահովութեան նախագիծին։ Այժմ այդ կառոյցը վերածուած է իր տեսակին մէջ եզակի բուժական կեդրոնի մը՝ Wellness Center։

Մ.Գ. - Ձեր սկզբունքները ձեր մասնագիտական երկարատեւ գործունէութեան ընթացքին եւ ի՞նչ խորհուրդ կու տայիք երիտասարդ հայ ճարտարագէտներուն։

Յ.Ն. - Ժամանակակից աշխարհին մէջ գիտութիւնը գլխու պտոյտ տուող արագութեամբ կը յառաջանայ եւ ամէն օր գիւտեր կը կատարուին. միշտ ջանացած եմ տեղեակ ըլլալ մասնագիտութեանս մէջ յայտնուած նորութիւններուն։ Միշտ ալ եղած են խնդիրներ, որոնց գիտութիւնը չէ կրցած տալ գործնական լուծումներ եւ քանի որ մեր պատասխանատուութիւնը եղած է նաեւ լուծումներ գտնել մեր առջեւ ծառացած խնդիրներուն, ուրեմն նման պարագաներուն պէտք եղած է «պահպանողական» միջոցներ որդեգրել, սորվիլ մարդկութեան անցեալի փորձառութիւններէն, որպէսզի շինութիւնները ունենան պէտք եղած զօրութիւնը։

            Գալով երիտասարդ սերունդի մասնագէտներուն՝ իմ թելադրութիւնս պիտի ըլլար աշխատիլ որքան հնարաւոր է փորձառութիւն ձեռք բերել իրենց ընտրած ասպարէզին մէջ։ Անոնք պէտք է աշխատին այնպիսի գծագիրներու վրայ, որոնք գործնական են, իրականանալի, իրապաշտ եւ դիւրին ըլլայ անոնց շինրարութիւնը։ Նոր սերունդի մասնագէտները պէտք չէ ըլլան նիւթապաշտ եւ շուտ հարստանալու ետեւէն ինկող անձեր, այլ ըլլան իրենց գործին նուիրուած անձեր։

 

 

Հարցազրոյցը վարեց՝

ՄԻՆԱՍ ԳՈՃԱՅԵԱՆ

Լրահոս - 22 Սեպտեմբեր 2017
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։