Հայ
Սարգիս Մինասեան
Չինաստան ընդդէմ Ամերիկայի
Չինաստան ընդդէմ Ամերիկայի
Սեպտեմբեր 21 , 2017 , 12:01

ԿՐԵՀԸՄ ԷԼԻՍԸՆ

 

Մինչ ամերիկացիները կ՚անդրադառնան վերելքի մէջ եղող Չինաստանի մը, որ ներկայիս կը մրցի Մ. Նահանգներուն հետ ամէն բնագաւառէ ներս, շատեր հանգիստ կը զգան, համոզուելով, որ Չինաստան որքան հարստանայ ու զօրանայ, պիտի հետեւի Գերմանիոյ, Ճափոնի եւ այլ երկիրներու, որոնք արմատական փոխակերպութիւններու ենթարկուելով, դարձած են ազատական ժողովրդավարութիւններ։ Այս տեսակէտով, համաշխարհայնացումի մոգական խառնուածքը, շուկայական սպառումը (market based consumerism), եւ ընդելուզումը օրինապահ միջազգային հասարակարգէ մը ներս, պիտի մղէ Չինաստանը զարգանալով՝ դառնալու համար ներքնապէս ժողովրդավար ու «պատասխանատու գրաւակալ (stockholder) մը»։

Վերոյիշեալ տեսակէտին հետ համաձայն չէ Սէմուէլ Հանթինկթըն։ “The clash of civilizations” (լոյս տեսած 1993ին) իր մէկ քննասիրութեան մէջ, գիտնական-քաղաքագէտ մեկնաբանը կը յայտնէ, թէ փոխանակ միջազգային ազատական աշխարհին հետ ձուլուելու, մշակութային տարբերութիւններ կամ ճեղքեր (cultural faultlines) պիտի տնօրինեն պաղ պատերազմին յաջորդող աշխարհի ճակատագիրը։

Հանթինկթընի վարկածը մեր օրերուն կը յիշատակուի, երբ լուսարձակի տակ առնենք «Արեւմտեան եւ իսլամական քաղաքակրթութիւնները» – ճեղք մը, որ բացայայտուեցաւ 2011 Սեպտեմբերի ահաբեկումներով եւ անոնց հետեւանքներով։ Այսպէս, Հանթինկթըն տեսած եղաւ գոյութիւն ունեցող խոր, տեւող եւ հետեւական անդունդը, Ամերիկայի առաջնորդութեամբ Արեւմուտքին ու Չինական քաղաքակրթութեան միջեւ։ «Միջազգային քաղաքակրթութիւն» ունենալու գաղափարը արեւմտեան մտածողութիւն մըն է, որ ուղղակիօրէն կը հակադրուի ասիական շատ մը մարդկային ընկերութեանց իւրայատկութեանց։

Հանթինկթընի տեսակէտը աւելի պիտի զօրանայ գալիք տասնամեակներուն։ Ըստ անոր, Մ. Նահանգները կը մարմնաւորէ արեւմտեան քաղաքականութիւնը։ Ձգտուածութիւնը ամերիկեան ու չինական արժէքներու, աւանդութիւններու եւ փիլիսոփայութիւններու միջեւ, պիտի ծանրացնեն հիմնական ճնշումները, երբ վերելքի մէջ եղող ուժ մը, ինչպէս Չինաստանինը, վտանգէ հաստատուած իշխանութիւն մը՝ ինչպիսին է Մ. Նահանգները։

Նման զգացական տեսաբանութիւններ կ՚առաջնորդեն հակամարտութեան։ Այս հոգեվիճակը կը պատկերացուի իբրեւ Thucydides-ի թակարդը, որ Քրիստոսէ աւելի քան չորս հարիւր տարիներ առաջ, նոյն գոյավիճակին մէջ գտնուող Աթէնքը եւ Սփարթան, երկարատեւ (27 տարիներ՝ 431-404 Ք.Ա.) պատերազմի առաջնորդեցին, երկուստեք մարդկային մեծ կորուստներու եւ աւերներու ենթարկուելով, եւ Աթէնքը պարտութեան մատնելով։ Ըստ Thucydides-ի «Աթէնքի բարգաւաճումը եւ Սփարթայի տիրապետող դիրքը, անխուսափելի դարձուցին պատերազմը»։

Բարգաւաճող ուժեր հասկնալիօրէն աճող իրաւասութեան զգացում մը կ՚ունենան, պահանջքը զգալով աւելի ընդարձակ ազդեցութեան եւ յարգանքի։ Հաստատուած ուժեր, երբ գտնուին մարտահրաւէրի մը դիմաց, կը մտահոգուին անապահով, երկչոտ ու պաշտպանողական դառնալով։ Նման մթնոլորտի մը մէջ, անհասկացողութիւնները կը չափազանցուին, համակրական հասկացողութիւնը խուսափողական կը դառնայ, ու դէպքեր կամ երրորդական կողմերու գործողութիւնները, որոնք այլապէս անհետեւանք կամ ղեկավարելի էին, կրնան յառաջացնել պատերազմ. բան մը, որուն երբեք պիտի չուզէին դիմել գլխաւոր կողմերը։

Չինաստանի ու Մ. Նահանգներու պարագային, Thucydides-եան վտանգներուն վրայ, երկու երկիրներուն մէջ, բարդուած են քաղաքական անհամընթաց (incompatible) զարգացումներ, որոնք կը սաստկացնեն մրցակցութիւնը։ Այս անհամակերպութիւնը դիւրաւ տեսանելի է, խոր տարբերութեանը մէջ ամերիկեան ու չինական մտապատկերներուն՝ պետութեան գաղափարին նկատմամբ, այլազան բնագաւառներէ ներս՝ անհատներու դերի, ազգերու տնտեսական փոխյարաբերութեանց, ու ժամանակի բնութեան մասին։

Ամերիկացիները պետութիւնը կը նկատեն իբրեւ անհրաժեշտ չարիք մը, ու կը հաւատան, որ անոր ձգտումը դէպի տիրակալութիւն եւ իրաւասութեան չարաշահում երկիւղալի ըլլալով, պէտք է սանձուի։ Չինացիներուն համար, պետութիւնը անհրաժեշտ լաւութիւն մըն է, կարգապահութիւնը ապահովող ու քաոսը արգելակող հիմնական կռուան մը։

Ամերիկեան ազատ-շուկայական դրամատիրութեան մէջ, կառավարութիւնը կը տնօրինէ ու կը գործադրէ օրէնքները։ Պետական սեփականութիւն ու միջամտութիւն տնտեսութենէն ներս պատահական են, սակայն բացառութիւն են։ Չինաստանի մէջ, պետութեան կողմէ ղեկավարուած տնտեսութիւն մը կը տնօրինէ զարգացումի նպատակակէտեր, կը զատորոշէ ճարտարարուեստներ ու կ՚օժանդակէ անոնց զարգացման, կը քաջալերէ ազգային ախոյեաններ, եւ յանձնառու կ՚ըլլայ երկար տնտեսական ծրագիրներու իրագործման՝ ապահովելու համար ազգային գերագոյն շահերը։

Չինական մշակոյթը չի  փառաբաներ ամերիկեան անհատապաշտական ոճը, զոր ընկերութիւնը կ՚արժեւորէ անհատին իրաւունքներուն պաշտպանութեամբ ու քաջալերութեամբ։ «Տուր ինծի ազատութիւն կամ մահ» լոզունգին դիմաց, չինական համապատասխան կոչը պիտի ըլլայ «Տուր ինծի ներդաշնակ հաւաքականութիւն մը, կամ՝ մահ»։ Չինաստանի համար օրէնքը բարձրագոյն արժէքն է, ու ներդաշնակութիւնը հետեւանք մասնակցողներու, որոնք կը հաւատան Կոմփիւկիոսի առաջին հրամայականին՝ «Ծանի՛ր զքեզ»։

Այս տեսակէտը կը կիրարկուի ոչ միայն առտնին տնտեսութեան, այլ՝ համաշխարհային արարքներու նկատմամբ։ Չինաստանի մէջ ճիշդ տեղը բուրգին գագաթն է, մինչ ուրիշ պետութիւններ հարկատուներ են։ Ամերիկեան տեսակէտը տարբեր է. Համաշխարհային Բ. Պատերազմէն ետք. Ուաշինկթըն ձգտած է արգելք հանդիսանալ ծնունդին «մրցակից»ի մը, որ կարենայ մարտահրաւէր կարդալ ամերիկեան զինուորական տիրապետութեան։ Այսուհանդերձ, յետ պատերազմեան կարգ մը ըմբռնումներ՝ միջազգային հասարակարգի մը մասին, շեշտած են նաեւ կարիքը օրէնքի վրայ հիմնուած միջազգային դրութեան մը, որպէսզի զսպէ նոյնիսկ Մ. Նահանգները։

Վերջապէս, ամերիկացիներն ու չինացիները կը խորհին ժամանակի մասին, բայց տարբեր կը մտածեն անոր անցնումին (passage) նկատմամբ։ Ամերիկացիները աւելի կը կեդրոնանան ներկային վրայ։ Միւս կողմէ, չինացիները կը մտածեն հիմնական տասնամեակներու եւ նոյնիսկ դարերու հիման վրայ։

Անշուշտ, վերոյիշեալները ընդհանրացումներ են, ու չեն ցոլացներ անպայման բարդութիւնները ամերիկեան ու չինական ընկերութեանց։ Այսուհանդերձ, անոնք կարեւոր յիշեցումներ են այն ղեկավարներուն, որոնք կը տնօրինեն յիշեալ երկու երկիրներուն քաղաքականութիւնը։

 

(Շար. 1)

Ազատ թարգմ.՝ ՍԱՐԳԻՍ Յ. ՄԻՆԱՍԵԱՆ

"Foreign Affairs", Սեպտեմբեր-Հոկտեմբեր 2017

Լրահոս - 23 Նոյեմբեր 2017
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։