Հայ
Խաչիկ Ճանոյեան
Քառասունքին Առիթով. Ընկերուհի Մարի Ահարոնեանի քաղցր յիշատակին
Քառասունքին Առիթով. Ընկերուհի Մարի Ահարոնեանի քաղցր յիշատակին
Հոկտեմբեր 05 , 2017 , 08:57

«Աշխարհը որպէս

Մի քնքուշ երազ

Աչքովս տեսայ

Անցայ գնացի»։

                        Աշուղ Ջիւանի

 

 

Երկուշաբթի, 28 Օգոստոս 2017ին, երկար հիւանդութենէ ետք, մեզմէ յաւէտ բաժնուեցաւ գաղափարի թանկագին ընկերուհի մը, գորովագութ մայր եւ հայուհի մը, Հայ Առաքելական Եկեղեցւոյ, ՀԲԸ Միութեան եւ հայ դպրոցին խորապէս հաւատացող՝ Ողբ. Մարի Ահարոնեան, մեծ ցաւ պատճառելով իր կեանքի հաւատարիմ ընկերոջ՝ Ընկ. Փայլակ Ահարոնեանին, զաւակներուն, թոռնիկներուն եւ զինք ճանչցող ծանօթներուն:

Տան կարգը տեղի ունեցաւ Շաբաթ, Սեպտեմբեր 2, առաւօտեան ժամը 10։00ին, Սրբոց Ղեւոնդեանց Մայր Տաճարին մէջ: Թեմակալ առաջնորդ Գերշ. Տ. Յովնան Արք. Տէրտէրեան երկրէն դուրս ըլլալով, Նորին Սրբազնութեան ցաւակցական գիրը կարդացուեցաւ եկեղեցւոյ մէջ, իսկ տան կարգին նախագահեց՝ Գերշ. Տ. Վաչէ Արք. Յովսէփեան, իր կողքին ունենալով թեմակալ առաջնորդի փոխանորդ Արժ. Տ. Մանուկ աւագ Քհնյ. Մարգարեանը եւ Մայր Տաճարի հովիւ Արժ. Տ. Խաժակ Քհնյ. Շահպազեանը:

Տան կարգի հոգեւոր արարողութենէն ետք, խօսք առաւ Վաչէ Սրբազան, որ Ահարոնեան եւ Կանիմեան ընտանիքներուն մօտէն ծանօթ է: Սրբազան Հայրը սրտաշարժ խօսքերով վեր առաւ Ողբ. Մարիին մայրական, ազգային եւ մարդկային արժանիքները: «Մայրերը չեն մեռնիր, անոնք իրենց զաւակներուն, թոռնիկներուն միջոցաւ յաւերժ կ՚ապրին», ըսաւ Սրբազանը:

Ապա, խուռներամ սգակիրները ուղղուեցան Կլենտէյլի Կլենտէյլ պողոտային վրայ գտնուող Ֆորեսթ Լոն գերեզմանատունը:

Թաղման կարգէն ետք հոգեճաշ տրուեցաւ Կլենտէյլի «Ֆենիսիա» ճաշարանին մէջ, ուր խօսք առին Տոքթ. Ռաֆֆի Պալեան, Գաբրիէլ Մոլոյեան, Սէսիլ Քէշիշեան, Օշին Քէշիշեան, Փանոս Թիթիզեան, Գէորգ Հալէպլեան եւ հանգուցեալին թոռնիկները՝ Ռիթա Ահարոնեան եւ Զօհրապ Կանիմեան: Փակման շնորհակալական խօսք՝ Արա Ահարոնեան:

 

* * *

 

Ընկերուհի Մարի Ահարոնեան ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան, Թովմաս (յետագային Տէր Ղեւոնդ Քհնյ.) եւ Իսկուհի Յովսէփեաններու ընտանիքին մէջ. ունի մէկ քոյր եւ երկու եղբայր: Յաճախած է Թրիփոլիի Խրիմեան վարժարանը: Պատօնավարած է Թրիփոլիի մէջ որպէս թուաբանութեան եւ ֆրանսերէնի ուսուցչուհի: Եղած է Թրիփոլիի եկեղեցւոյ Տիկնանց Յանձնախումբի գործօն անդամ, Կիրակնօրեայ վարժարանի վարիչ: Եղած է ՀԲԸ Միութեան Թրիփոլիի մասնաճիւղի փոխ-ատենապետուհի: Կ՚ամուսնանայ Մելգոնեան վարժարանէն շրջանաւարտ եւ Թրիփոլիի Խրիմեան վարժարանի ուսուցիչ ընկեր Փայլակ Ահարոնեանի հետ եւ կը բախտաւորուին երկու զաւակներով՝ Արա-Գարեգին եւ Արփի:

Ամուսինին հետ կը տեղափոխուին Պէյրութ, ուր ընկեր Փայլակ կը պաշտօնավարէ ԹՄՄի վարժարանին մէջ: Պէյրութի մէջ եւս հանգուցեալը մաս կազմած է ԹՄՄի, ՀԲԸ Միութեան Տիկնանց յանձնախումբին, իր նպաստը բերելով այս միութեանց:

1977ին, իր ամուսնոյն եւ աղջկան՝ Արփիին հետ Լոս Անճելըս կը տեղափոխուին, միանալու համար իրենց զաւակին՝ Արային, որ ուսանող էր Լոս Անճելըսի մէջ: Ընկ.հի Մարին Լոս Անճելըսի մէջ եւս իր աշխոյժ ու արդիւնաշատ նպաստը բերաւ մեր շրջանակի կեանքին:

Ան հիմնադիրներէն է ՌԱԿի Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ եղած է անոր առաջին ատենադպրուհին: Նմանապէս, Կլենտէյլի ԹՄՄի Կլենտէյլ-Փասատինայի մասնաճիւղին Տիկնանց յանձնախումբին ժրաջան, սիրուած եւ բոլոր վարչականներուն յարգանքը վայելող առաջին ատենապետուհին էր:

Խմբագիր Ընկ. Յակոբ Պօղոսեանէն ետք, Ընկ. Փայլակ Ահարոնեան երկու տարի խմբագրեց «Նոր Օր»ը, իր կողքին ունենալով ընկերուհի Մարին, որպէս սրբագրիչ:

Դժբախտաբար, վերջին տարիներուն անհանգստութեան պատճառաւ, դադրած էր ազգային կեանքին իր մասնակցութիւնը բերելէ, այսուհանդերձ մինչեւ իր վերջին շունչը միշտ ալ կը հետաքրքրուէր մեր շրջանակի լուրերով եւ անցուդարձով:

 

* * *

Կ՚ըսեն, մէկը ճանչնալու համար անհրաժեշտ է, որ անոր հետ մօտէն գործ ունենանք կամ ապրինք: Մենք ընկերուհի Մարին ճանչցանք Ամերիկա հասնելուն առաջին օրէն, իսկ որպէս գաղափարի ընկերուհի եւ շատ մօտիկ ապրող ընտանիքներ, հարազատի պէս էին մեր երկու ընտանիքները:

Մենք բախտը ունեցած ենք Ահարոնեաններու տղուն՝ Արայի եւ Տիանայի հարսանիքին ներկայ ըլլալու, աղջկան՝ Արփիի եւ Շահէին ամուսնութեան եւ իրենց թոռնիկին՝ անուշիկ Ռիթային ալ հարսանիքին ներկայ գտնուելու:

ՀԲԸ Միութեան, ԹՄՄի եւ ՌԱԿի մէջ մենք միշտ ալ Ահարոնեաններու հետ նոյն մարմիններու մէջ գործած ենք:

Ընկերուհի Մարի քահանայի աղջիկ ըլլալով, ամէն Կիրակի Կլենտէյլի Ս. Աստուածածին եկեղեցի պէտք է որ երթար իր ամուսինին հետ:

ՌԱԿի Գերսամ Ահարոնեան ակումբի մէջ ատենադպրուհիի պաշտօնը կը կատարէր ամենայն բծախնդրութեամբ եւ պարտաճանաչութեամբ: Երբ ընկեր-ընկերուհիի մը տխուր կամ ուրախ բան մը պատահէր, ընկերուհի Մարին անմիջապէս նամակով մը կը մխիթարէր կամ կը շնորհաւորէր զանոնք: Որպէս Գերսամ Ահարոնեան ակումբի ատենապետ, ինծի համար մեծ հաճոյք եւ մտքի հանգստութիւն մըն էր գործել այսպիսի պարտաճանաչ եւ փորձառու ընկերուհիի մը հետ:

ՌԱԿի Գերսամ Ահարոնեան ակումբը ազգային ջերմ եւ հարազատներու շրջանակ մըն էր, ընկերուհի Մարիին շէն ու շէնշող, քաղցր եւ հաճելի ներկայութեան շնորհիւ:

Սովորութիւն ունէր ակումբի իւրաքանչիւր անդամին հեռաձայնել եւ շնորհաւորել անոր անուան օրը, տարեդարձը, ուրախ առիթը, կամ մխիթարական խօսքով մը կը մխիթարէր դժուարութեան ենթարկուած ընկեր-ընկերուհի մը եւ քահանայի զաւակի վայել խօսքեր կ՚ուղղէր անոնց:

Կեանքին միշտ լաւատեսօրէն նայող, միշտ նայուածքներ կը սեւեռէր բաժակին լեցուն կէսին վրայ, եւ ոչ թէ պարապ կէսին վրայ ողբալով:

Որպէս ֆրանսերէնի ուսուցչուհի, միշտ ալ ֆրանսերէն արտայայտութիւններով կը համեմէր խօսակցութիւնը: Բոլորս ալ գիտէինք եւ կ՚ըսէինք՝ «ինչպէս ընկերուհի Մարին կ՚ըսէր. «d'accord», այսինքն համաձայն ենք, կամ՝ «entre nou»՝ խօսքը մեր միջեւ եւայլն:

Ընկերուհի Մարին ամէն բանէ առաջ արդարադատ տիկին մըն էր, նոյնիսկ իր սիրելի ամուսինէն կամ զաւկէն, կամ ոեւէ կուսակցականէ անարդար խօսք մը լսելու, զայն անմիջապէս կը հանդիմանէր. «Ըսածդ ճիշդ չէ, արդար չէ, վայել չէ», ըսելով:

Ընկերուհի Մարի Ահարոնեան իր ամուսինին հանդէպ մեծ համակրանք եւ սէր ունէր, իսկ իր զաւակները, հարսը, փեսան եւ թոռնիկները, իր կեանքը քաղցրացնող ամենաթանկագին էակներն էին աշխարհի վրայ:

Երբ ժողովի մը մէջ հարց մը ծագէր եւ զայն լուծելու դժուարութիւն ունենայինք, ընկերուհի Մարի անմիջապէս կ՚ըսէր. «Լաւ, ես ընկեր Փայլակին կ՚ըսեմ, նայինք ինչ կ՚ըսէ»։ «Մի մոռնաք որ ընկեր Փայլակ տարիներու փորձառութիւն ունեցող ազգային գործիչ մըն է, նման դժուարութիւններէ շատ անցած է», կ՚աւելցնէր ան:

Ընկերուհի Մարի Ահարոնեան, Աստուածապարգեւ իր ողջ կեանքը գոհ եւ ուրախ  ապրելով, կրցած էր իր ընտանիքին, զաւակներուն եւ թոռնիկներուն արժանաւոր մայր ըլլալ, մեծ մայր ըլլալ, իսկ ազգային կեանքին մէջ ալ մեծագոյն ուրախութեամբ, իր կարողութիւններուն եւ ձիրքերուն համաձայն, մեծապէս նպաստելով ծառայած շրջանակներուն: Թող Աստուած արժանի ընէ իրեն իր երանաւէտ դրախտին եւ յիշատակն ալ յաւերժ ապրի բոլորիս մտքին եւ յիշողութեան մէջ:

Այս տխուր առիթով, մեր խորազգաց վշտակցութիւնները կը յայտնենք մեր վեթերան ընկերոջ՝ Փայլակ Ահարոնեանին, նոյնքան վաստակաշատ ղեկավար ընկեր Արա Ահարոնեանին եւ անոր յարգելի տիկնոջ՝ Տայանային եւ զաւակներուն, մեր սիրելի Տէր եւ Տիկին Շահէ եւ Արփի Կանիմեաններուն եւ զաւակներուն, մաղթելով բոլորին քաջառողջ, անվիշտ եւ անցաւ օրեր:    

Լրահոս - 18 Նոյեմբեր 2017
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։