Հայ
Մինաս Գոճայեան
Նամակներ Երեւանէն. Հայաստան-Սփիւռք 6րդ համահայկական համաժողովին առթիւ. -Ա- «Համահայկական գաղափարախօսութիւն»
Նամակներ Երեւանէն. Հայաստան-Սփիւռք 6րդ համահայկական համաժողովին առթիւ. -Ա- «Համահայկական գաղափարախօսութիւն»
Հոկտեմբեր 05 , 2017 , 09:12

(Մասնակից)

 

Ժողովրդական արածը կ՚ըսէ. «Երախայ մը դաստիարակելու համար ամբողջ գիւղը կը մասնակցի»։ Արդարեւ, վերոյիշեալ վերնագիրը կրող «Ուղեցոյց»ը նման աշխատանքի եւ բազում ժամերու եւ քննարկումներու արդիւնք է, որուն գլխաւոր հեղինակն է ՌԱԿ Արեւմտեան ԱՄՆի Շրջանային վարչութեան եօթը տարիներու ատենապետ, ճարտարագէտ Ընկ. Յակոբ Նազարեան։ «Ուղեցոյց»ի պատրաստութեան մէջ կարեւոր ներդրում ունեցած են երկարամեայ վարչական Ընկ. Գէորգ Գրիգորեան, ՌԱԿ Ամերիկայի հայ իրաւանց խորհուրդի եւ այժմու Շրջանային վարչութեան ատենապետ՝ Ընկ. Տոքթ. Ռաֆֆի Պալեան, տողերուս հեղինակը (որ խմբագրած է բնագիրը), երիտասարդ պատմաբան Գէորգ Նազարեան եւ Միհրան Թումաճան։

            «Ուղեցոյց»ը մինչեւ ներկայի տեսքը ստանալը անցաւ բաւական երկար ճամբայ։ Նախ անիկա յանձնուեցաւ հետաքրքրուողներու ուշադրութեան, ապա շուրջօրեայ յատուկ աշխատանիստ մը նուիրուեցաւ անոր։ Ինչպէս մեր նախորդ անդրադարձումներուն արտայայտուած ենք, ներկայացուող «Ուղեցոյց»ը խտացած առաջին տարբերակն է. կ՚ակնկալուի որ անոր իւրաքանչիւր գլուխին նուիրուին այլ յօդուածներ, գիտական զեկուցումներ եւ ինչու չէ նաեւ ուսումնասիրութիւններ, որովհետեւ ՀԱՍՈՒՆՑԱԾ է պահը, որպէսզի հայութիւնը հայրենիքի թէ սփիւռքի մէջ մտածէ ու գործէ որպէս մէկ ամբողջական հաւաքականութիւն։ «Ուղեցոյց»ը համահարթեցնող գաղափարախօսութիւն մը չէ, այսինքն առանձին կազմակերպութիւններ (քաղաքական, կրօնական, մշակութային եւ այլն) պիտի չկորսնցնեն իրենց առանձնայատկութիւնները, այլ այդ բոլորը մէկ հովանիի տակ համակարգելով ճամբայ պիտի բանան միասնական գաղափարախօսութեան մը որդեգրումին եւ ծրագրելու մեր ներկայի եւ ապագայի գործունէութիւնները։ 

            21րդ դարու համաշխարհայնացման գործընթացներու պայմաններու ներքոյ մեր ժողովուրդը չի կրնար այլեւս հին զէնքերով կռուիլ իր գոյութիւնը պահպանելու համար այս արեւուն տակ։ Մարտահրաւէրները բազմազան են, իսկ կեանքը կը շարունակէ քառասմբակ յառաջանալ։ Հարկաւոր է կեանքի կոչել ընդհանուր ռազմավարութիւն մը մեր ժողովուրդի առջեւ ծառացած խնդիրները լուծելու համար։ Արդէն Ցեղասպանութեան յետ յիսնամեակի տարիներու մէջտեղ եկած համալսարանաւարտ սերունդը սկսած էր այս ուղղութեամբ մտածել ու քայլեր առնել Միջին Արեւելքի մէջ, Ֆրանսայի մէջ, ԱՄՆի եւ ի հարկէ հայրենիքի մէջ։ Այլ ազգերու օրինակները մեր շուրջն էին, ինչպէս ճնշուած ազգերու եւ փոքրամասնութիւններու իրաւունքներու պաշտպանութեան համար կոչուած կազմակերպութիւնները՝ Իրանէն մինչեւ Միջին Արեւելք ու Հարաւային Ափրիկէ։ Խմորումները վերածուեցան հսկայական շարժումներու, որոնց ուշի ուշով կը հետեւէր նոր սերունդը՝ յաճախ ինքզինքին հարց տալով. «Ո՞ւր ենք մենք, եւ ի՞նչ կ՚ընենք մենք»։

            Այս հարցումներուն պատասխան մը տալու լուրջ փորձ մըն է «Համահայկական գաղափարախօսութեան» հիմնական բաժինները ամփոփող «Ուղեցոյց»ը, որուն նուիրուած ձեռնարկներ տեղի ունեցան Երեւանի մէջ՝ օգտուելով 6րդ Համաժողովի առթիւ Երեւանի մէջ հաւաքուած հայրենակիցներու եւ կուսակցական ընկերներու ներկայութենէն։ Ուրախութեամբ պիտի նշենք թէ 6րդ Համաժողովի վերջաւորութեան հրատարակուած «Յայտարարութեան» մէջ տեղ գտաւ այնպիսի պարբերութիւն մը, որ համահունչ է ու հարազատ մեր «Ուղեցոյց»ի հետապնդած նպատակներու հետ։ Ահաւասիկ այդ.

            «Սոյն ՅԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹԻՒՆԸ երաշխաւորում ենք որպէս ուղենիշ ողջ հայութեան, Հայաստանի Հանրապետութեան եւ Արցախի Հանրապետութեան պետական մարմինների, Հայ եկեղեցու, համահայկական, համայնքային կառոյցների ու կազմակերպութիւնների համար՝ հետամուտ լինելու համահայկական նպատակների իրականացմանը»:

            Երեւանի «Թէքէեան կեդրոն»ին մէջ, 17 Սեպտեմբեր 2017ին, ի ներկայութեան կուսակցական ընկերներու, առաջնորդներու, ինչպէս ՌԱԿ Կեդրոնական վարչութեան ատենապետ Ընկ. Սերխիօ Նահապետեանի (Արժանթին) եւ այլ պատասխանատու ու նուիրեալ կուսակցական ղեկավարներու եւ ընկերներու, Հայաստանի «Միրաք» պատանեկան-ուսանողական շարժումի եւ հետաքրքրուողներու պատկառելի բազմութեան մը, ներկայացուեցաւ «Ուղեցոյց»ը՝ հանդիսավարութեամբ «Միրաք»ի պատասխանատու երիտասարդ Ընկ. Ալեքսան Գարատանայեանի։

            Տողերուս հեղինակը ներկայացուց գլխաւոր հեղինակը եւ ամփոփ ուրուագիծը տուաւ ներկայացուող գրքոյկին ծնունդ տուող պատմական անցուդարձերուն։ Ան իր խօսքին մէջ նշեց, թէ յառաջադրուող գաղափարախօսութիւնը «սկիզբն է երկանց» եւ հոն արտայայտուած գաղափարները պէտք չէ նոյնացնել միջազգային սիոնիստական եւ նման ցեղապաշտական գաղափարախօսութիւններու հետ։ Այնուհետեւ  հրաւիրուեցաւ Ընկ. Տոքթ. Ռաֆֆի Պալեան, որ, ինչպէս ըսուեցաւ, գրքոյկի ստեղծման մէջ ունի կարեւոր մասնակցութիւն մը. ան կարեւոր նկատեց երիտասարդութեան դերը պետութեան ստեղծման ու հզօրացման գործընթացին մէջ։ Հուսկ ձայնը տրուեցաւ Ընկ. Յակոբ Նազարեանին, որ դարձեալ ամփոփ կէտերու մէջ power point-ի միջոցով ներկայ հասարակութեան ներկայացուց «Ուղեցոյց»ի գլխաւոր բաժինները, եւ իր պատկերացումները աւելի հզօր Սփիւռք եւ Հայաստան մը ունենալու տեսիլքը։ Ան շեշտեց նաեւ այն միտքը, թէ «Համահայկական…»ին մէջ հրատարակուած կարգ մը քննադատութիւններն ու ակնկալութիւնները միայն բարեմիտ ու կառուցողական նպատակներով տեղ գտած են։ Գրքոյկ-«Ուղեցոյց»ը բաղկացած է հետեւեալ բաժիններէ.

            1.- Կայուն պետականութիւն

            2.- Հայրենիքի պաշտպանութիւն

            3.- Դրացի երկիրներու հետ յարաբերութեանց ամրապնդում

            4.- Հայրենադարձութիւն

            5.- Կրթութիւն

            6.- Ազգային արժէքներու խթանում եւ պահպանում

            7.- Ազգային ինքնութեան սահմանում

            8.- Հայրենիք-Սփիւռք միասնութիւն

 

            Ապրիլ 17ի ձեռնարկին մէջ նկատի առնուած էր նաեւ գեղարուեստական կոկիկ յայտագիր մը, զոր «Միրաք»ական պատանիներն ու երիտասարդները ներկայացուցին հասարակութեան՝ արժանանալով խանդավառ ծափողջոյններու։ Պիտի անպայման նշեմ ու դրուատեմ երիտասարդ Ընկերուհի Գոհար Խաչատրեանի արհեստավարժ հաղորդավարութիւնն ու մեկնաբանութիւնները ամբողջ հանդիսութեան ընթացքին։

            «Ուղեցոյց»ին կարեւորութեան անդրադարձաւ նաեւ հայրենի «Նոյեան Տապան» հեռուստակայանը՝ հայրենի հասարակութեան առիթ տալով ունկնդրելու գլխաւոր հեղինակը։ Հեռուստատեսային հարցազրոյցը վարեց կայանի սեփականատէր Տիգրան Յարութիւնեան, որ յատուկ կերպով շեշտեց նման հրատարակութիւններու կարեւորութիւնը, ապա հաղորդման աւարտին հեռուստադիտողներէն շատեր հարցումներ յղեցին Ընկ. Յ. Նազարեանին եւ ներկայացուցին իրենց տպաւորութիւններն ու պատկերացումները։

            «Ուղեցոյց»ին հայերէն եւ անգլերէն օրինակներէն բաժնուեցան պետական այրերու, նախարարութիւններու եւ հայ հասարակութեան։

            «Ուղեցոյց»ը մեկնարկուեցաւ 2013ին, Ցեղասպանութեան 100րդ տարելիցին ընդառաջ, ՌԱԿ Հայ իրաւանց խորհուրդի ջանքերով, այն համոզմունքով որ «Համահայկական գաղափարախօսութիւնը» օդի եւ ջուրի պէս անհրաժեշտ է մեր ժողովուրդին։

            Կը հաւատամ թէ յարատեւ աշխատանքով ու համոզիչ միջոցներով «Ուղեցոյց»ը պիտի դառնայ թէ՛ հայրենի եւ թէ՛ սփիւռքի մտահոգ ազգայիններու ու պետական այրերու ուշադրութեան առարկան եւ քար մը եւս պիտի աւելցնէ հայրենաշինութեան գործընթացին վրայ։

 

Երեւան-Լոս Անճելըս 

Սեպտեմբեր 2017

Լրահոս - 18 Նոյեմբեր 2017
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։