Հայ
Սարգիս Մինասեան
Չինաստան ընդդէմ Ամերիկայի Ո՞վ է գերիշխողը
Չինաստան ընդդէմ Ամերիկայի Ո՞վ է գերիշխողը
Հոկտեմբեր 05 , 2017 , 09:14

ԿՐԵՀԷՄ ԷԼԻՍԸՆ

 

Thucydides-ի թակարդէն խուսափիլը դժուար  պիտի ըլլայ ամերիկեան ու չինական քաղաքակրթութեանց, աշխարհի տիրակալութեան համար իրենց ունեցած մրցակցութեան ոգիին պատճառով։ Չինաստանի վարմունքը իր քաղաքացիներուն հանդէպ, կը ցոլացնէ պատկերը իր կեցուածքին՝ տկար իր դրացիներուն նկատմամբ։ Չինաստանի կոմունիստ կուսակցութիւնը կարգ ու կանոնը կը պահէ տիրապետական իշխանութեամբ, իր քաղաքացիներէն պահանջելով յարգանք եւ ենթակայութիւն։ Չինաստանի միջազգային վարմունքը կը ցոլացնէ նմանօրինակ ակնկալութիւն մը։ 2010ին, Հարաւ-Ասիական երկիրներու մէկ հանդիպումին, Չինաստանի արտաքին գործոց նախարար Եանկ Ճիէշի, Մ. Նահանգներու ատենի պետական քարտուղար Հիլըրի Քլինթընի, ու շրջանի արտաքին գործոց նախարարներու ներկայութեան յայտնեց, թէ «Չինաստանը մեծ երկիր մըն է, իսկ մնացեալ երկիրները փոքր են. ա՛յս է իրականութիւնը»։

Մ. Նահանգներու ղեկավարները կը ձգտին հաստատել միջազգային օրէնքի մը տիրապետութիւնը ի՛ր հսկողութեան տակ։ Ըստ չինացիներուն, ամերիկացիները կը տնօրինեն օրէնքը, որուն հնազանդելու են բոլորը։ Այն ատենուան Ամերիկայի Սպայակոյտի պետ Զօր. Մարթին Տեմփսի յայտնած է. «Ամէն անգամ որ խօսակցութիւն կը դառնար միջազգային չափանիշերու կամ օրէնքներու գործադրութեան շուրջ, չինացիները կը մատնանշէին, թէ այդ օրէնքները դրուած էին, երբ չինացիները բացակայ էին աշխարհի բեմէն»։

 

Դուն կրնաս քու ուղիէն քալել

Մ. Նահանգներ երեսնամեայ շրջան մը մնացին աշխարհի ամէնէն զօրաւոր երկիրը։ Ամերիկայի զանգուածային ազդեցութիւնը, բովանդակ աշխարհի գործառնութեանց վրայ, ճակատագրական դարձաւ այլ երկիրներու ղեկավարութեանց համար, ճանչնալու ամերիկեան մշակոյթը ու ռազմավարութիւնը, միաժամանակ չմտածելով թէ մնացեալ երկիրները ի՞նչ կը խորհին։

Վերջերս, սակայն, չինական վերելքը առարկելի դարձուցած է վերոյիշեալ անտարբերութիւնը։ Ամերիկացի քաղաքագէտները սկսած են ընդունիլ, որ բարելաւելու են իրենց հասկացողութիւնը Չինաստանի մասին, մանաւանդ՝ անոր ռազմավարութեան եւ ուժի գործածութեան նկատմամբ։

Այս մարզին մէջ, չինացի ղեկավարները մեծաւ մասամբ եղած են բանական (rational) ու գործնական (pragmatic)։ Խաղաղութեան թէ պատերազմի ատեն, չինական ռազմավարութիւնը առաջնորդուած է իրատես քաղաքականութեամբ, առանց շփոթուելու իրենց վարքին նկատմամբ՝ միջազգային օրէնքի կամ բարոյականութեան չափանիշէ։ Այդ պատճառով ալ, չինական կառավարութիւնը չափազանց ճկուն է, ու քիչ անգամ կ՚ազդուի նախորդ պատճառաբանութիւններէ կամ անհետեւողականութենէ։

Օրինակի համար, 1971ին, Հ. Քիսինճըր ու նախագահ Ռ. Նիքսըն անհրաժեշտ նկատեցին հասկացողութեան մը գալ Չինաստանի հետ։ Երբ տեսան թէ չինական կողմը տարուած էր անտեղիտալի իտէալապաշտութենէ եւ ազգային շահերէ, անոնք որդեգրեցին «պատուով խաղաղութիւն» լոզունգը։ Մաօ Ցէ Թունկ, իր կարգին, կարիքը չզգաց շեշտելու, թէ Մ. Նահանգներու հետ յարաբերութիւն հաստատելով, կը զօրացնէր իր երկրին դիրքը Ս. Միութեան նկատմամբ, որովհետեւ վերջիվերջոյ, որոշապէս կը զօրացնէր այս ձեւով սոցիալիզմի միջազգային շարժումը։ Ինչպէս որ ժամանակին, կայսերական Չինաստանը իր բարձր քաղաքակրթութիւնը կը նկատէր իբրեւ «տիեզերքի կեդրոնը», այնպէս ալ, մեր օրերուն, նմանօրինակ պատկեր մը կը ներկայացնէ Չինաստանի անխուսափելի բարձրացումը ու Մ. Նահանգներու անվերջանալի անկումը։

Աւանդականօրէն, չինացիները յաղթանակած են ոչ թէ բախտորոշ ճակատամարտի մը մէջ, այլ՝ աճողական (incremental) նախաձեռնութիւններով, այսինքն՝ յարաբերական նուաճումներով, քան՝ հակառակորդին կամ թշնամիին լման կործանումով։

 

Համաձայնութեան գալ

Յառաջիկայ տարիներուն, որեւէ ձգտուածութիւն կրնայ տագնապ յառաջացնել Մ. Նահանգներու եւ Չինաստանի միջեւ, ինչպէս՝ Հարաւային Չինական Ծովու սահմանագիծերուն վրայ, կամ՝ Հիւսիսային Քորէայի աթոմական փորձարկութիւններուն հետեւանքով։ Նկատելով թէ տակաւին տասնեակ մը տարի կ՚ուզէ, որպէսզի չինական զինուժը կարենայ չափուիլ ամերիկեանին հետ, չինացիները խոհեմ պիտի գտնուին ուժ չգործածելու Ամերիկայի դէմ։ Չինաստան պիտի նախընտրէ ազգային նպատակներու իրագործման մէջ իր զինուորական ուժը պահեստի դնել։ Անիկա պիտի զարգացնէ դիւանագիտական ու տնտեսական կապերը իր դրացիներուն հետ, զանոնք կախեալ դարձնելով Չինաստանէն։

Աւանդականօրէն, թէեւ պատերազմը նկատած է իբրեւ վերջին միջոց, սակայն երբ համոզուի թէ երկարատեւ ռազմավարութիւնը ի նպաստ իրեն չի զարգանար, կը նախաձեռնէ սահմանափակ պատերազմ մը, փորձելով շրջել կացութիւնը ի նպաստ իրեն։

Վերջին անգամ որ Ամերիկա դիմագրաւեց Թիւսիտիտեան վթարներ Պաղ Պատերազմի ընթացքին, Քուպայի հրթիռային տագնապն էր։ Անոր լուծումէն քանի մը ամիսներ ետք, նախագահ Ճոն Քենետի յայտարարեց. «Մեր կենսական շահերը պաշտպանելու ատեն, հիւլէական զէնք ունեցող երկիրները պէտք է զերծ կենան ճակատումներէ, որովհետեւ իրենց կենսական շահերը պաշտպանելու համար, հակառակորդները կը մղեն կամ նուաստացուցիչ անձնատուութեան, ու կամ՝ կ՚առաջնորդեն հիւլէական պատերազմի»։ Հակառակ Մոսկուայի կարծր կեցուածքին, Նիքիթա Խրուշչեւ հետեւցուց, թէ Քուպայի մէջ, հիւլէական զէնքերու հարցով, կրնար իրաւախոհութեան գալ։ Նմանապէս, Քիսինճըրը ու Նիքսընը, յետոյ հասկցան, թէ Մաօ Ցէ Թունկ յոյժ ատակ էր տեղի տալու, երբ Չինաստանի շահերը ա՛յդ կը պահանջէին։

Սի Ցինփին ու Տանըլտ Թրամփ ծայրայեղ պահանջքներ ներկայացուցած են Հարաւային Չինաստանի ծովուն մէջ նաւարկումի իրաւունքներու նկատմամբ։ Սակայն երկուքն ալ հարց կարգադրողներ են։ Թրամփի կառավարութիւնը եթէ ըմբռնէ Չինաստանի դերը եւ անոր հիմնական շահերը աշխարհի մէջ, աւելի լաւ պատրաստուած պիտի ըլլայ բանակցելու։ Որոշելու համար ամերիկեան իշխանութեանց կեցուածքը, իմաստուն պիտի ըլլար կարդալ չինացի հին փիլիսոփայ Սանցուի հետեւեալ միտքը. «Եթէ կը ճանչնաս թշնամին ու դուն քեզ, պէտք չունիս վախնալէ հարիւր ճակատամարտերու արդիւնքէն։ Եթէ կը ճանչնաս դուն քեզ, բայց չես ճանչնար թշնամին, ամէն յաղթանակի դիմաց պարտութի՛ւն ալ պիտի կրես։ Եթէ չճանչնաս ո՛չ թշնամին եւ ո՛չ ալ ալ դուն քեզ, պիտի պարտուիս ամէն մարտի մէջ»։

 

(Շար. 3 եւ վերջ)

Ազատ թարգմ.՝ ՍԱՐԳԻՍ Յ. ՄԻՆԱՍԵԱՆ

“Foreign Affairs”, Սեպտեմբեր-Հոկտեմբեր 2017

 

 

 

 

Լրահոս - 18 Նոյեմբեր 2017
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։