Հայ
Վաչէ Սեմերճեան
Եւրոպական Միութեան տագնապը.Վաչէ Սեմերճեան
Եւրոպական Միութեան տագնապը.Վաչէ Սեմերճեան
Օգոստոս 27 , 2016 , 01:29

Երկու աւերիչ համաշխարհային պատերազմներէն ետք, եւրոպական պետութիւններու վարիչները, համոզուած, որ տնտեսական միութեան մը կազմութենէն ետք ապագայի հաւանական պատերազմները անկարելի կը դառնան, նախաձեռնեցին ստեղծել Հասարակաց Շուկայ մը։ Առաջին հանգրուանին ծնունդ առաւ Եւրոպական Տնտեսական Համայնքը, ապա՝ Եւրոպական Քառածուխի եւ Պողպատի Համայնքն ու Եւրոպական Աթոմական Ջերմուժի Համայնքը՝ Իւրաթոմ կարճ անունով։ Ասոնց միացումով պիտի ստեղծուէր Եւրոպական Հասարակաց Շուկան։

Առաջին վեց անդամ պետութիւններն էին Ֆրանսա, Գերմանիա, Իտալիա, Պելճիքա, Հոլանտա եւ Լիւքսեմպուրկ, որոնք 1957-ին ստորագրեցին Հասարակաց Շուակայի սկզբնական համաձայնութեան աքթը՝ ստեղծելով Եւրոպայի ազատ շուկայական խմբաւորումը։ Շուկային անդամակցութիւնը, յաջորդ տասը տարիներուն, հասաւ 12-ի, յաւելումովը՝ Տենմարքի, Իրլանտայի, Փորթուկալի, Սպանիոյ, Յունաստանի եւ վերջապէս՝ Բրիտանիոյ։ Օգոստոս 2013-ին Եւրոպական Միութեան կ՛անդամակցէին արդէն 28 պետութիւններ. 12 սկզբնական անդամները, ապա՝ Յունուար 1, 1995-ին անդամակցեր էին Աւստրիան, Ֆինլանտան եւ Շուէտը, իսկ 2004-ի Յուլիս 1-ին կը միանային 10 նոր անդամներ՝ Կիպրոս, Չեխիա, Էսթոնիա, Հունգարիա, Լաթվիա, Լիթուանիա, Մալթա, Լեհաստան, Սլովաքիա եւ Սլովենիա։ Պուլկարիա, Ռումանիա եւ Խրուաթիա երկու առիթներով միացան Համայնքին։

Առողջ, տնտեսապէս առոյգ, քաղաքական հասունութեամբ օժտուած Միութենէն տակաւին դուրս կը մնան Իսլանտան, Մասետոնիան, Մոնթէնեկրոն եւ Թուրքիան եւ անշուշտ՝ Խորհրդային Միութեան ձախողութեան հետեւանքով անկախացած երկիրները՝ Ռուսաստանն ու քսան մեծ ու փոքր պետութիւններ՝ որոնց շարքին նաեւ՝ փոքրիկ Հայաստանը։

Եւրոպական Միութեան առաջնահերթ նպատակներէն մէկն էր անդամակցութեան հրաւիրուած պետութիւններուն տնտեսական ծրագիրներու հաշտեցումն ու միացումը, ընկերային զարգացումներուն համադրումը եւ յառաջացումը՝ քաղաքական միութեան մը բոլոր անդամներուն միջեւ՝ Դեկտեմբեր 31, 1991-էն, գործադրուիլ սկսաւ ապրանքներու, ծառայութիւններու, աշխատաւորներու եւ զբօսաշրջիկներու ազատ եւ անկաշկանդ շրջագայութիւնը Եւրոպական Միութեան մէջ։ Ստեղծուեր էին նաեւ երկրագործական, ծովամթերային եւ հիւլէական հետազօտութեանց հասարակաց փոխանցումի կապերը։

Պատմական որոշում մը առնուեցաւ 1991 Դեկտեմբերին՝ Հոլանտայի Մաասթրիխթ քաղաքին մէջ ստորագրուած համաձայնութեամբ, որուն հետեւանքով ստեղծուեցաւ ԵՈՒՐՕ եւրոպական հասարակաց դրամանիշը։ Եւրոպական Կեդրոնական Դրամատունը հաստատուեցաւ 1998-ին, որուն առաջին գործերէն մէկն էր հասարակաց դրամանիշին ազատ եւ համատարած գործածութիւնը իրագործել։ Յաջորդ տարին՝ 1999-ին ատենի 15 պետութիւններէն 11-ը որդեգրեցին Եուրօ դրամը։ Երեք տարի ետք՝ 2002-ին 12 պետութիւններ իրենց ազգային աւանդական դրամանիշերը ջնջելով, գործածել սկսան եւրոպական հասարակաց դրամը՝ Եուրօն։

 

***

Միութիւնը զգալի փոփոխութիւններ կրած է։ Եւրոպացիներ տակաւին կը վայելեն չորս ազատութիւնները՝ թէ ո՞ւր կրնան երթալ, թէ ո՞ւր կրնան փոխադրուիլ, դրամը ուր եւ ինչպէս ծախսել եւ ընկերային ծառայութիւնները ինչպէ՛ս կրնան օգտագործել։ Միութեան 28 պետութիւններու քաղաքացիները ազատութիւնը ունին ապրելու, փոխադրուելու եւ աշխատելու ուր որ ուզեն՝ առանց կորսնցնելու առողջապահական ապահովագրութիւնը, ընկերային այլազան իրաւունքները։ Այս բոլորին հետ, Միութեան անդամները կրնան իրենց սեփական հայրենիքին մէջ ալ քուէարկել՝ ազգային խորհրդարանն ու կառավարութիւնը պահելով։ Աւելին, Միութեան քաղաքացիները ամէն հինգ տարին անգամ մը իրենց ներկայացուցիչները կ՛ընտրեն Եւրոպայի Խորհրդարանին համար։ Այս ընելով հանդերձ, Պրիւքսելի եւրոպական կառավարութեան կառոյցը անտեսանելի կը մնայ քաղաքացիին համար, որ սակայն կ՛ենթարկուի այդ «անտեսանելի» կառավարութեան հազարաւոր օրէնքներուն, կարգադրութիւններուն եւ պանաջներուն։

Գործադիր կառավարութիւնը կը ղեկավարուի Եւրոպական Յանձնախումբ կոչուող մարմինի մը միջոցով, որուն 28 ներկայացուցիչները նշանակուած են անդամ-պետութիւններու կողմէ։ Օրէնքները կը պատրաստուին եւ կը քուէարկուին Եւրոպական Խորհրդարանին կողմէ, որու անդամները ընտրուած են եւրոպացի բոլոր քաղաքացիներու ազատ քուէարկութեամբ։ Երբ անդամ պետութիւններու միջեւ հարցեր կամ անբաւարար որոշումներ խանգարեն պետական գործընթաց մը, Արդարադատութեան Եւրոպական Դատարանը վերջին խօսքը կ՛ունենայ։

Ստեղծուած գոյավիճակը յաճախ կը քննադատուի որպէս ոչ ռամկապետական, քանի մը պատճառներով։ Եւրոպական Խորհրդարանն է միակ կառոյցը, որուն անդամները ժողովուրդի ուղղակի քուէարկութեամբ կ՛ընտրուին, բայց Խորհրդարանը տկար կառոյցն է։ 2007 թուականի Լիզպոնի դաշնագրով, պետական կառոյցը աւելի տկարացաւ։ Այսօր, Եւրոպական Միութիւնը ունի նախագահ մը եւ արտաքին գործերու նախարար մը, որոնք ԿԸ ՆՇԱՆԱԿՈՒԻՆ միայն, եւ ՉԵՆ ԸՆՏՐՈՒԻՐ։ Նոյն ատեն, Եւրոպական Միութիւնը կրնայ օրէնք մը վաւերացնել, նոյնիսկ եթէ անդամ պետութիւն մը հակառակի անոր։

Եուրոյի դրամանիշը միակ գործածուողն է Եւրոպական Միութեան տարածքին, բացի Բրիտանիայէն եւ Տենմարքէն, որոնք որոշեցին իրենց ազգային դրամանիշը պահպանել։ Անդամ պետութեանց մէջ աղքատի եւ հարուստի իրավիճակը ակնառու է հակառակ եուրոյի հասարակաց գործածութեան եւ արժէքի անխախտ պահպանումին։ Եւրոպական Կեդրոնական Դրամատունը կը հակակշռէ դրամական գործառնութիւնները. հակառակ այս իրողութեան, 2008 թուականի տնտեսական տագնապի օրերուն, ի յայտ եկաւ որ Յունաստանը, Իրլանտան եւ Փորթուկալը ի վիճակի չէին իրենց ազգային պարտքերը վճարելու։ Գերմանիան եւ հարուստ միւս պետութիւնները օգնեցին որ տագնապը փարատի։ Եւ այն պահուն երբ եուրոն հակակշռուած էր, յայտնուեցաւ ուրիշ տագնապ մը – գաղթականութեան տագնապը։

Անցեալ տարի, 2015-ին, մարդկային զանգուածային շարժում մը մէկ միլիոնէ աւելի գաղթականներ բերեր էր Եւրոպա։ Գաղթականներ՝ Իրաքէն, Սուրիայէն, Աֆղանիստանէն եւ Հիւսիսային Ափրիկէէն վտանգաւոր կացութիւն մը ստեղծած են Եւրոպական Միութեան համար։ Գերմանիոյ վարչապետ Անժելա Մերքելի յայտարարութիւնը, թէ՝ Գերմանիա պատրաստ է մէկ միլիոն գաղթականներ ընդունելու, աւելի բարդացուց իրավիճակը։ Ուրեմն, գաղթականութիւնը ցնցեց Յունաստանը, Իտալիան, Պուլկարիան, Հունգարիան, Աւստրիան ու Սլովենիան, որոնք սահմանային հակակշիռ վերահաստատել սկսան։

Գաղթականութեան այս նոր շարժումը գլխաւոր ազդակն է Եւրոպական Միութենէն դուրս գալու Բրիտանիոյ որոշումին։ Գերմանիա առաջարկ մը պարտադրեց՝ գաղթականները բաշխելու եւրոպական մեծ ու փոքր պետութեանց սահմաններէն ներս. որոշում մը, որուն կտրականապէս դէմ են Լեհաստանի, Հունգարիոյ եւ Չեխիոյ նման բարեկեցիկ պետութիւններ։ Հակագաղթականական շարժումներ ծայր տալ սկսած են Հոլանտայի, Ֆրանսայի, Շուէտի նման երկիրներէ ներս։ «Եւրոպայի հասկացողութիւնը, որ Միութեան հիմնադիր մեր հայրերը ունէին, շատ ծանր վտանգի ենթարկուած է», կ՛ըսէր Ֆրանսայի վարչապետ Մանուէլ Վալսը, մտահոգութիւն մը, որ ի զօրու է այսօր Եւրոպայի տարածքին։

 

Կլենտէյլ

 

Լրահոս - 23 Նոյեմբեր 2017
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։