Հայ
Վաչէ Սեմերճեան
«Իսլամական Պետութեան» ոճիրները՝ Ռամատանի ընթացքին.Վաչէ Սեմերճեան
«Իսլամական Պետութեան» ոճիրները՝ Ռամատանի ընթացքին.Վաչէ Սեմերճեան
Յուլիս 16 , 2016 , 14:50

Երկու տարի առաջ, Յունիսին, «Իսլամական Պետութիւն» կոչուող ահաբեկչական միաւորը գրաւեց Իրաքի Մուսուլ քաղաքը։ Քանի մը շաբթուան ընթացքին կազմակերպութեան գրաւած տարածքները կը հասնէին Բրիտանիոյ չափին։ Միացեալ Նահանգներու գործօն օժանդակութեան որպէս արդիւնք, գրաւուած տարածքները զգալապէս փոքրացած են, մանաւանդ օդային յարձակումներէն ետք։ Տարբեր ազգերու ռազմական ուժերու միակցումէն յառաջացած միջազգային բանակը ցարդ յաջողած է գրաւել Թիքրիթը եւ Ռամատին, ինչպէս նաեւ Սուրիա-Թուրքիա սահմանին հարեւան ընդարձակ տարածքներ։ «Խալիֆայութեան» հակառակորդ բանակը, մասնաւորաբար իրաքեան ուժերը՝ օգնութեամբը ամերիկեան օդուժին, Ռաքքայէն 30 մղոն հեռու են։ Բայց, ըմբոստներուն ռազմական ներկայութիւնը Իրաքի եւ Սուրիոյ տարածքին՝ լուրջ մտահոգութիւն յառաջացուցած է երկու մայրաքաղաքներուն մէջ։

«Իսլամական Պետութեան» զինամթերքին մաս կը կազմեն Իրաքի եւ Սուրիոյ բանակի զինուորներէն յափշտակուած, «գնուած» եւ մաքսանենգուած ամերիկեան եւ ռուսական զէնքերու հսկայ պահեստ մը։ Երբ 2014-ին բախումները սկսեր էին, ամերիկեան Սի.Այ.Էյ.ը Իսլամական Բանակին թիւը կը գնահատէր քսանէն երեսուն հազար մարտիկներ. հակառակ բուռն բախումներուն, Իսլամական Բանակին մասնակիցներուն թիւը կը մնայ 25 հազարի շուրջ, մանաւանդ արտասահմանէն «ներածուած» մարտիկները նկատի առնելով։ Վերջինները անվստահելի տարրն են Բանակին։ Վստահելիներու շարքին են Իրաքի կամ Սուրիոյ բանակէն փախուստ տուածները եւ Չեչենիայէն ու Կովկասէն հասնող տարբեր ազգութիւններու պատկանող կամաւորները։

 

***

Իրաքի եւ Սուրիոյ ճակատին քայքայուած վիճակէն օգտուող Իսլամական Բանակին գործողութեան կողքին, միջազգային դիտորդներուն ուշադրութիւնը կը գրաւէ յաճախակի եւ գրեթէ կանոնաւորաբար կրկնուող ահաբեկչական արարքները, որոնցմէ մէկը՝ Պաղտատի մէջ Յուլիս 3-ին, Կիրակի օր պատահածն էր։ Մայրաքաղաքին երեք տարբեր վայրերուն մէջ կատարուած ռմբահարումներուն զոհերուն թիւը կը տարուբերի 160-ի եւ 250-ի միջեւ։ Միայն Յունիսի ընթացքին տեղի ունեցած ռմբահարումներու զոհերուն թիւը հաւաքաբար կ՛անցնի 350-ի սահմանը։ Տրուած թիւերը՝ միջազգային գործակալութիւններուն կողմէ՝ մօտաւոր թիւեր են, տրուած ըլլալով Տաքքայի, Իսթանպուլի կամ արեւելքի քաղաքներուն ոստիկանական ուժերու անկարողութիւնը՝ ճշգրիտ թիւեր հայթայթելու մէջ։

«Իսլամական Պետութեան» վերջին ոճիրներէն մէկը գործուեցաւ Երկուշաբթի, Յուլիս 4-ին, Սէուտական Արաբիոյ Մետինա քաղաքին՝ իսլամ կրօնքին սրբագոյն քաղաքներէն մէկուն մէջ, եւ սրբագոյն տօներէն մէկուն՝ Ռամատանի ընթացքին։ Ճիշդ է, որ Ռամատանը ապաշխարումի, ժուժկալութեան, ներողամտութեան, աղօթքի ազնուագոյն պահերէն մէկն է իսլամ հաւատացեալին համար, բայց, տարօրինակօրէն աշխարհիկ, ոճրամէտ, արմատական իսլամներու խումբի մեկնաբանութեամբ՝ սրբագոյն տօնը կը վերածուի կողոպուտի, նուաճումի, անսիրտ ոճիրներու ամսուան մը արարքներուն...։

Անշուշտ, չնչին փոքրամասնութեան մը գործած ահաւոր այս ոճիրները սխալ է վերագրել մահմետական ամբողջ աշխարհին. աւելին, գործուած ոճիրներուն մէջ կեդրոնական ծրագրումի մը վարկածը սխալ է եւ կը ձգտի վարկաբեկել ընդհանուր մահմետականութիւնը։

Ռամատանը երբ կը մօտենար, «Իսլամական Պետութեան» բանբեր մը՝ Ապու Մուհամմէտ էլ Ատնանի իր կողմնակիցներուն կը պատգամէր. «Պատրաստուեցէք, զինուեցէք, որ անհաւատներուն համար ամիսը վերածէք աղէտի եւ վիշտի շրջանի մը, մասնաւորաբար Եւրոպայի ու Ամերիկայի կողմնակիցներուն համար...»։ Ահաւասիկ դառնագոյն կոչը, որուն հաւատացող Օմար Մաթին մը 49 միասեռականներ կը սպաննէր Օրլանտոյի մէջ, Յունիս 12-ին։

Յունիս ամիսը վատթարագոյնը հանդիսացաւ իրարու յաջորդող արիւնոտ, անմիտ եւ ցնցիչ ոճիրներով հարուստ։ Վերը յիշուած Օրլանտոյի զանգուածային ոճիրէն ետք, Յունիս 21-ին, Յորդանան-Սուրիա սահմանագլուխին գտնուող կայանին մէջ անձնասպանական ինքնաշարժով սպաննուեցան եօթը զինուորներ, «Իսլամական Պետութեան» անունով։

Նոյն «Պետութեան» անունով գործող խմբակ մը, հարաւային Եմէնի Մուքալլա քաղաքին մէջ, Յունիս 27-ին, 43 ապահովութեան պաշտօնեաներ սպաննեց, ուտեստեղէնի յատուկ սնտուկ մը պայթեցնելով։

Լիբանան-Սուրիա սահմանին մօտ ութ ոճրագործներ հինգ քրիստոնեայ բնակիչներու մահուան պատճառ դարձան, Յունիս 27-ին։

Յունիս 28-ին, երեք զինեալներ Իսթանպուլի միջազգային օդակայանին մէջ սպաննեցին 44 անձեր եւ վիրաւորեցին մօտ 150 ճամբորդներ։ Ոչ ոք ստանձնած է ոճիրին գործողութիւնը, սակայն թրքական աղբիւրներ կը մատնանշեն Իսլամական Պետութիւնը։

Պանկլատէշի Տաքքա մայրաքաղաքին մէջ, Յուլիս 1-ին, 35 պատանդներ ժամերով պահուելէ ետք, սպաննուեցան 20 անձեր՝ «Իսլամական Պետութեան» անունով։

Անձնասպանական խմբակ մը՝ Յուլիս 3-ին, Պաղտատի բանուկ փողոցի մը մէջ ռումբերով լեցուն կառք  մը պայթեցնելով սպաննեց նուազագոյնը՝ 175 անձեր։ «Իսլամ Պետութիւնը» ստանձնեց ոճիրին պատասխանատուութիւնը։

Յուլիս 5-ին, անձնասպանական խմբակ մը Ինտոնեզիոյ Սոլօ քաղաքին մէջ հարուածեց ոստիկանատուն մը՝ դարձեալ «Իսլամական Պետութեան» անունով։ Զոհեր չկան։

 

***

Այս տարուան ընթացքին տարբեր երկիրներու, տարբեր քաղաքներու մէջ կատարուած ռմբահարումները, ոճրափորձերը իսկական սպանդանոցի վերածած են աշխարհի այն մասերը՝ ուր իսլամական ծայրայեղներ անջատաբար կամ հաւաքաբար մահ եւ սարսափ կը տարածեն, երբեմն՝ ընդհանուր ծրագրումի մը առկայութիւնը ցոյց տուող, երբեմն ալ՝ անջատ ոճրափորձերու երեւոյթով։

Վտանգաւոր աշխարհի մը վերածուելու վրայ է միլիոնաւորներու բնակավայրերը։ Իրենց համար տրամաբանական պատճառներով կամ պատրուակներով գործող ոճրային խմբակներու գոյութիւնը, մեր նոր աշխարհին նորութիւններէն մին դառնալու վրայ՛է։ Ա՛յս է վտանգաւոր բնոյթը անթիւ ոճրափորձերուն, անոնք գործուին իսլամի անունով կամ այլապէս։

 

Կլենտէյլ

 

 

Լրահոս - 23 Նոյեմբեր 2017
Սիւնակագիրներ
Հրաչ Սեփեթճեան Ծնած է 1969-ին, Պէյրութ, Լիբանան։Կիպրոսի ՀԲԸՄ Մելգոնեան Կրթական Հաստատութիւնը աւարտած է 1987-ին։Երեւանի Պետական Համալսարանի Հայկական Բանասիրական բաժանմունքէն շրջանաւարտ ՝1994-ին։1980-ական թուականներէն կ՚աշխատակցի «Զարթօնք»ին եւ ապա՝ «Նոր Օր»ին։1994-2000 օգնական խմբագիր «Զարթօնք»ի։1993-էն ի վեր հայոց լեզուի, գրականութեան, պատմութեան եւ մշակոյթի ուսուցիչ Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ։Լիբանանի եւ Լոս Անճելըսի մէջ եղած է եւ է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի, ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի շրջանակներէն ներս, վարելով զանազան պաշտօններ։Ներկայիս՝ ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տէմիրճեան վարժարանի Հայերէնի Բաժանմունքի վարիչ։ «Նոր Օր»ի խմբագիր՝ Մարտ 2016-էն։  
Վաչէ Սեմերճեան Ծնած է 1938-ին, Պէյրութ, Լիբանան։ Շրջանաւարտ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն եւ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն՝ որպէս քիմիագէտ։ Շրջան մը եղած է ուսուցիչ Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ներս։ Ապա, վկայուելով որպէս կաշուեմշակութեան վարպետ, տասը տարի  կը գործուղղուի Եթովպիա եւ Աֆղանիստան։ 1976-ին կը հաստատուի Միացեալ Նահանգներու արեւմտեան ափ, գործօն անդամ դառնալով ԹՄՄ-ի եւ ՌԱԿ-ի։ Կաշուեմշակութեամբ աշխատելէ ետք, կը հրաւիրուի Հոլիվուտի ԹՄՄ Արշակ Տիգրանեան վարժարան, դասաւանդելու համար հայագիտական նիւթեր։ Հանգստեան կը կոչուի 2009 թուականին։1956-էն ի վեր կ՚աշխատակցի ռամկավար ազատական մամուլին։ 1977-էն առ այսօր ծաւալուն գործունէութիւն ունեցած է «Նոր Օր»էն ներս որպէս խորհրդական եւ ղեկավար։  Վեց տարի եղած է պատասխանատու խմբագիրը «Նոր Օր» շաբաթաթերթին։Վաչէ Սեմերճեան հեղինակ է չորս հատորներու. «Ապրուած սփիւռքը», «Յիշատակելի դիմաքանդակներ», եւ «Լուսարձակին տակ» Ա. Եւ Բ. հատորներ։ 
Յակոբ Մարտիրոսեան   Ծնած է Սուրիոյ Արաբ-բունար գիւղաքաղաքը 1943 թուականին։ 1949-ին Հալէպ փոխադրուած է ուր յաճախած է տեղւոյն Կրթասիրաց վարժարանը, ապա Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լազար Նաճարեան-Գալուստ Կիւլպէնկեան երկրորդական վարժարանը, եւ վկայուած 1964-ին։ Նոյն տարին, քաղաքական աննպաստ պայմաններու հետեւանքով ընտանեօք վերադարձած են Լիբանան, Պէյրութ, ուր շարունակած է իր ուսումը, հաշուապահութեան եւ տնտեսագիտութեան մարզերուն մէջ։ Ապա լծուած աշխատանքի զանազան հաստատութիւններու մէջ, ինչպէս Ապրոյեան հաստատութիւն եւ Պանք Ալ Արապի, վարելով բաժնի տնօրէնութեան պաշտօններ։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս, Միացեալ նահանգներ, ուր շարունակած է աշխատիլ արհեստավարժ  ինքնաշարժի ընկերութիւններու եւ հաստատութիւններու մէջ, ուսումը շարունակելով եւ մասնագիտանալով այդ ճիւղին մէջ։Հանգստեան կոչուած է 2012 թուականին։ Յակոբ Մարտիրոսեան անդամակցած է Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան, ՀԲԸՄ-ին եւ Թէքեան Մշակութային Միութեան, 1958 թուականէն սկսեալ, Հալէպի մէջ, Սուրիա։ Ան շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական գործունէութիւնները Լիբանանի մէջ, Պէյրութ, ուր անդամակցած է Փորթուգալեան ակումբին, եւ եղած է հիմնադիրը Անթիլիասի ՌԱԿ Յովսէփեան ակումբին։  Լոս Անճելըսի մէջ, շարունակած է իր միութենական եւ կուսակցական  աշխատանքները վարելով ատենադպիրի պաշտօններ Գերսամ Ահարոնեան ակումբին եւ ՌԱԿ Արեւմտեան Ամերիկայի Շրջանային Վարչութեանց մէջ, ատենապետի պաշտօն՝ Ռուբէն Հերեան ակումբի, եւ «Նոր Օր» շաբաթաթերթի խմբագիրի պաշտօնը 2011 թուականէն մինչև Մարտ 2016 թուականը:  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Խաչիկ Ճանոյեան Ծնած է Մուսուլ, Իրաք։ Շատ փոքր տարիքէն կը կորսնցնէ մայրն ու հայրը։ 1956-ին  կը տեղափոխուի Պաղտատ։ 1966-ին կ՚աւարտէ Պաղտատի պետական համալսարանը, վկայուելով լեզուագիտական գոլէճի սպաներէնի բաժինէն։Պաղտատի մէջ եղած է գործօն անդամ ՀԲԸՄ-ի։ 1968-ին անցնելով Պէյրութ հայագիտական ուսումը կը ստանայ Երուանդ Հիւսիսեան հայագիտական հիմնարկէն եւ նոյն տարիներուն կը զբաղի ուսուցչութեամբ։ Նոյն տարին կ՚անդամագրուի ՌԱԿ-ին։ 1972-ին կը վերադառնայ Պաղտատ, որպէս հայերէնի ուսուցիչ։ Յաջորդ տարի կ՚անցնի Արժանթին, ուր կը վարէ ՀԲԸՄ-ի Պուէնոս Այրեսի մասնաճիւղի վարիչ քարտուղարի պաշտօնը եւ միութեան «Լուսաբաց» եռամսեայի խմբագրութիւնը։ Հիմնադիրներէն է Մարի Մանուկեան վարժարանին։1975-էն ի վեր կ՚ապրի եւ կը գործէ Լոս Անճելըսի մէջ։ Եղած է «Նոր Օր»ի վարչական պատասխանատու, խմբագիրի օգնական եւ խմբագրական կազմերու անդամ։ Կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։Ճանոյեան շատ գործօն տարր մըն է Լոս Անճելըսի մէջ։  Հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը Իրաքահայերու Միութեան։ ՀԲԸՄ-էն, ԹՄՄ-էն եւ ՌԱԿ-էն ներս տարած է եւ կը տանի բազմաբեղուն աշխատանք։35 տարի շարունակ հիմնած եւ ղեկավարած է Հայ Ընտանեկան Շաբաթօրեայ վարժարանը։ Մեծապէս նպաստած է գաղութահայ մշակութային եւ գրական կեանքին, եկեղեցական կեանքին եւ պարգեւատրուած է բազմաթիւ շքանշաններով եւ պատուոյ գիրերով։ Ամուսնացած է, ունի երեք զաւակ եւ հինգ թոռնիկ։
Մինաս Գոճայեան Ծնած է Պէյրութ, 1946-ին։ Յաճախած է ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանը, ապա հետեւած է լեզուի եւ գրականութեան դասընթացքներու Փարիզի մէջ եւ աւարտած՝ Երեւանի Պետական Համալսարանի Բանասիրական ճիւղը, միաժամանակ հետեւելով հնագոյն պատմութեան եւ հնագիտութեան դասընթացքներու։ Դոկտորական աստիճան կը ստանայ 1980-ին։Հայոց լեզու, գրականութիւն, պատմութիւն եւ մշակոյթ դասաւանդած է Կիպրոսի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն եւ Լոս Անճելըսի ՀԲԸՄ Մանուկեան-Տեմիրճեան վարժարանէն ներս։ Աշխատակցած է եւ կ՚աշխատակցի սփիւռքահայ մամուլին։ Եղած է «Նոր Օր» շաբաթաթերթի պատասխանատու խմբագիր։ Անգլիատառ AIM-ի հիմնադիր-խմբագիրներէն է եւ ներկայիս մաս կը կազմէ Keghart.com-ի խմբագրութեան եւ պատասխանատու խմբագիրն է Երուսաղէմի «Սիոն» պաշտօնաթերթին։Խմբագրած եւ պարզեցուցած է հայ դասական գրողներու գործեր, նաեւ հեղինակ է հայոց լեզուի եւ պատմութեան դասագիրքերու։ Խմբագիրն է «Պատմութիւն Չորք-Մարզպանի» յուշամատեանին։  
Գէորգ Քէօշկէրեան Ծնած է Երուսաղէմ և վեց տարեկանին ընտանիքին հետ փոխադրուած է Հալէպ։ Ուսման բարձրագոյն վկայականը եղած է Մաքիստրոս Արուեստից Տիտղոս՝ Անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ, Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն։ 1976-ին հաստատուած է Լոս Անճելըս և 1980-ին ամուսնացած է Սիլվա Տագէսեանի հետ ու բախտաւորուած երկու զաւակներով՝ աղջիկ մը և մանչ մը։ 2009-ին հանգստեան կոչուած է 25 տարիներու ծառայութենէ մը ետք՝ Լոս Անճըլոսի դպրոցական միացեալ ցանցին մէջ, ինը տարի որպէս ուսողութեան ուսուցիչ և 16 տարի որպէս փոխ-տնօրէն։ Անդամ է Թէքէեան Մշակութային Միութեան Միացեալ Նահանգներու և Գանատայի Կեդրոնական Վարչութեան։  
Սարգիս Մինասեան Ծնած է Դամասկոս, Սուրիա՝ 1933-ին: Ընտանեօք Լիբանան փոխադրուելով, շրջանաւարտ կը դառնայ ՀԲԸՄ Յովակիմեան-Մանուկեան վարժարանէն 1953-ին: Ապա՝ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն ստանայ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսը Եւրոպայի արդի պատմութեան մէջ:Շուրջ երեսուն տարի եղած է ՀԲԸՄ-ի Լիբանանի վարիչ-տնօրէն, վարելով ՀԲԸՄ-ի գործերը: Պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած է մշակութային եւ մասնաւորաբար թատերական կեանքէն ներս: ՀԲԸՄ-ի «Խօսնակ» պաշտօնաթերթի խմբագիր՝ 1964-74:1986-ին կը հաստատուի Լոս Անճելըս, դառնալով «Նոր Օր»ի խմբագիր մինչեւ 1990: Մինասեան կը մնայ գլխաւոր սիւնակագիրներէն մէկը «Նոր Օրի: 1992-էն ի վեր լոյս կ'ընծայէ Չորք-Մարզպանի հայրենակցական միութեան «Տեղեկատուն»:Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին մասին լոյս ընծայած է «Մայրիներու երկրին աւերակումը» հատորը 2003-ին: Ունի բազմաթիւ թարգմանութիւններ: 13 տարի եղած է հանրային վարժարանի մը գրադարանապետը:Լոս Անճելըսի մէջ կը շարունակէ գործօն իր դերը ՀԲԸՄ-էն եւ Չորք-Մարզպանի (Տէօրթ-Եօլ) հայրենակցական միութենէն ներս, որուն հիմնադիրներէն է եւ ատենապետը՝ 2012-էն ի վեր:
Արա Ահարոնեան Ծնած է Թրիփոլի, Լիբանան։ Նախնական ուսումը ստացած է Պէյրութի ՀԲԸՄ-ի Յովակիմեան-Մանուկեան երկրորդական վարժարանին մէջ։ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին հետեւանքով, 1976-ին կը տեղափոխուի Միացեալ Նահանգներ եւ կ՚աւարտէ Քալիֆորնիոյ համալսարանի Էլէքթրոնիք ճարտարագիտութեան բաժինը։ Անդամ է ՌԱԿ-ի եւ երիտասարդական տարիներէն մինչ օրս վարած է եւ կը վարէ պատասխանատու պաշտօններ կուսակցութենէն եւ Թէքէեան Մշակութային Միութենէն ներս։ «Նոր Օր» պաշտօնաթերթի երկարամեայ աշխատակից։Ահարոնեան գործօն տարր մըն է լոսանճելըսահայ կեանքէն ներս, ներկայացնելով ՌԱԿ-ը համագաղութային ծրագիրներու մէջ։ Հեղինակ է Հայաստանի, Արցախի եւ Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան նուիրուած հատորներու։ Ներկայիս կը պաշտօնավարէ ապահովագրական ընկերութեան մը մէջ, որպէս ծրագրող-խորհրդատու։